Yargıtay 6. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2012/3214 K.2014/17086
Özet: Uyuşmazlık konusu: Sanıkların 17.01.2004 tarihli dolandırıcılık suçundan dolayı verilen 12.11.2004 tarihli karara ilişkin temyiz süresi ve usulü, ayrıca 5237 sayılı TCK’nın 157/1 maddesiyle 765 sayılı TCK’nın 503/1 maddesinin birlikte uygulanması sonucu oluşan cezanın geçerliliği. Mahkeme: Kararın usulsüzlüğünü kabul ederek, sanıkların temyiz itirazlarını yerinde buldu; kararı bozup, kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşmesini 13.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verdi.
MAHKEMESİ: Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ: Yağma (Dolandırıcılık)
HÜKÜM: Mahkumiyet
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay 15. Ceza Dairesinin 29/11/2011 günlü görevsizlik kararı ile Daireye gönderilmekle başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 40/2, 5271 sayılı CMK’nın 34/2, 231/2 ve 232/6. maddelerine göre; mahkeme kararlarında ilgili kişilerin hangi kanun yolları ve mercilere başvuracağını, sürelerini ve şeklini kuşkuya yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesi gerekir. Sanıklar ... ve ...'ün yokluğunda verilen 12.11.2004 tarihli kararda, hükmün temyiz süresinin ne zaman işlemeye başlayacağı ve yasa yoluna başvuru şeklinin gösterilmediği, bu kararın usulüne uygun tebliğ edildiğine dair belgenin dosya içersinde bulunmadığı, bu haliyle 19.09.2005 tarihli kararın yok hükmünde olduğu kabul edilerek ve sanıkların temyizinin 12.11.2004 tarihli karara yöneldiği anlaşılmakla yapılan incelemede;
Sanıkların eylemlerine uyan 765 sayılı TCK'nın 503/1. maddesinde düzenlenen dolandırıcılık suçu için öngörülen cezanın türü ve yukarı sınırına göre, aynı Yasanın 102/4, 104/2. maddeleri ile 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'nın aynı suça uyan 157/1. maddesinin ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulanması sonucu, anılan Yasanın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddeleri ışığında, zamanaşımı bakımından 765 sayılı Yasa hükümlerinin sanıklar yararına olması ve aynı Yasanın 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık zamanaşımının, suç tarihi olan 17.01.2004 tarihinden inceleme gününe kadar geçmiş bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ...'ün temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme kısmen aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanıklar hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 13.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇ: Yağma (Dolandırıcılık)
HÜKÜM: Mahkumiyet
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay 15. Ceza Dairesinin 29/11/2011 günlü görevsizlik kararı ile Daireye gönderilmekle başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 40/2, 5271 sayılı CMK’nın 34/2, 231/2 ve 232/6. maddelerine göre; mahkeme kararlarında ilgili kişilerin hangi kanun yolları ve mercilere başvuracağını, sürelerini ve şeklini kuşkuya yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesi gerekir. Sanıklar ... ve ...'ün yokluğunda verilen 12.11.2004 tarihli kararda, hükmün temyiz süresinin ne zaman işlemeye başlayacağı ve yasa yoluna başvuru şeklinin gösterilmediği, bu kararın usulüne uygun tebliğ edildiğine dair belgenin dosya içersinde bulunmadığı, bu haliyle 19.09.2005 tarihli kararın yok hükmünde olduğu kabul edilerek ve sanıkların temyizinin 12.11.2004 tarihli karara yöneldiği anlaşılmakla yapılan incelemede;
Sanıkların eylemlerine uyan 765 sayılı TCK'nın 503/1. maddesinde düzenlenen dolandırıcılık suçu için öngörülen cezanın türü ve yukarı sınırına göre, aynı Yasanın 102/4, 104/2. maddeleri ile 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'nın aynı suça uyan 157/1. maddesinin ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulanması sonucu, anılan Yasanın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddeleri ışığında, zamanaşımı bakımından 765 sayılı Yasa hükümlerinin sanıklar yararına olması ve aynı Yasanın 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık zamanaşımının, suç tarihi olan 17.01.2004 tarihinden inceleme gününe kadar geçmiş bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ...'ün temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme kısmen aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanıklar hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 13.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.