Yargıtay 6. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2012/27720 K.2013/3513
Özet: Uyuşmazlık, sanığın hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından mahkumiyetine ilişkin temyiz başvurusudur; Mahkeme, ilgili yasaların uygulanmasıyla birlikte temyiz talebini reddederek mahkumiyeti onaylamıştır.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Hırsızlık, mala zarar verme
HÜKÜM: Mahkumiyet
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
I- Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün incelenmesinde,
5275 sayılı Yasanın 122. maddesi ile 647 sayılı Yasanın yürürlükten kaldırılmış olması ve hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı TCY.nın 50/5. maddesinde öngörülen düzenlemeye göre, hükmolunan cezanın tür ve miktarı bakımından, 5219 sayılı Yasa ile değişik 1412 sayılı CMUK.nun 305/1. maddesi gereğince hükmün temyizi olanaklı bulunmayıp kesin nitelikte olduğundan, sanık ...’in temyiz isteğinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,
II- Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün incelenmesine gelince;
Diyarbakır 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.06.2010 ve 2010/64-523 sayılı hükmünün sanık ... tarafından 15.07.2010 günü yasal süresi içerisinde temyiz edildiği, sanığa Diyarbakır 1. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 08.02.2013 gün ve 2013/18-173 sayılı hükmü ile babası ...’in “sanığın bir yıldan fazla özgürlüğü bağlayıcı cezaya” mahkum olması nedeni ile 4721 Sayılı Türk Medeni Kanununun 407. maddesi gereğince vasi olarak atandığı, adı geçen sanığın babası ve vasisi olan ...’ın 21.02.2013 günlü dilekçe ile “temyize ilişkin taleplerinden feragat ettiğine ilişkin” dilekçe verdiği anlaşılmış ise de, kanun yoluna başvurma hakkından vazgeçmenin ve feragatın kişiye bağlı haklardan olması nedeniyle, sanığın babası ve vasisi olan ... tarafından yapılan ve sanık tarafından onaylanmayan “ temyiz talebinden feragatın” hukuken geçerli olmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede;
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre sanık ...’in temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün istem gibi ONANMASINA, 28.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇ: Hırsızlık, mala zarar verme
HÜKÜM: Mahkumiyet
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
I- Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün incelenmesinde,
5275 sayılı Yasanın 122. maddesi ile 647 sayılı Yasanın yürürlükten kaldırılmış olması ve hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı TCY.nın 50/5. maddesinde öngörülen düzenlemeye göre, hükmolunan cezanın tür ve miktarı bakımından, 5219 sayılı Yasa ile değişik 1412 sayılı CMUK.nun 305/1. maddesi gereğince hükmün temyizi olanaklı bulunmayıp kesin nitelikte olduğundan, sanık ...’in temyiz isteğinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,
II- Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün incelenmesine gelince;
Diyarbakır 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.06.2010 ve 2010/64-523 sayılı hükmünün sanık ... tarafından 15.07.2010 günü yasal süresi içerisinde temyiz edildiği, sanığa Diyarbakır 1. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 08.02.2013 gün ve 2013/18-173 sayılı hükmü ile babası ...’in “sanığın bir yıldan fazla özgürlüğü bağlayıcı cezaya” mahkum olması nedeni ile 4721 Sayılı Türk Medeni Kanununun 407. maddesi gereğince vasi olarak atandığı, adı geçen sanığın babası ve vasisi olan ...’ın 21.02.2013 günlü dilekçe ile “temyize ilişkin taleplerinden feragat ettiğine ilişkin” dilekçe verdiği anlaşılmış ise de, kanun yoluna başvurma hakkından vazgeçmenin ve feragatın kişiye bağlı haklardan olması nedeniyle, sanığın babası ve vasisi olan ... tarafından yapılan ve sanık tarafından onaylanmayan “ temyiz talebinden feragatın” hukuken geçerli olmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede;
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre sanık ...’in temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün istem gibi ONANMASINA, 28.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.