Yargıtay 6. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2012/25812 K.2015/39086
Özet: Silifke Ağır Ceza Mahkemesi, 5237 sayılı TCK’nın 150/2. maddesinin uygulanmasının hukuki engeli olmadığını belirterek, sanığın kast ve iradesinin özgülendiği gerekçeyle 2010/46 (E) ve 2010/141 (K) sayılı mahkeme kararlarını 01.04.2015 tarihinde oybirliğiyle bozdu.
Tebliğname No: 6 - 2010/302583
MAHKEMESİ: Silifke Ağır Ceza Mahkemesi
TARİHİ: 26/04/2010
NUMARASI: 2010/46 (E) ve 2010/141 (K)
SUÇ: Yağma
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Adli sicil kaydına göre de tekerrüre esas hükümlülüğü bulunan sanık hakkında, 5237 sayılı TCK’nın 58. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Oluş ve dosya kapsamına göre, sanığın, katılana çarpması sonucu aracının dikiz aynasının zarar görmesi nedeniyle katılandan zararını gidermesini istediği, “para vermezsen seni keseriz” diye tehdit ettiği, katılanın da korkarak 20.-TL para verdiği, sanığın daha fazla para istemeyerek 20.-TL'yi alarak ayrıldığının anlaşılması karşısında, sanığın kast ve iradesinin özgülenmiş olması halinde, 5237 sayılı TCK.nın 150/2. maddesinin uygulanmasına yasal engel bulunmadığından, sanık hakkında koşulları oluştuğu halde TCK'nın 150/2. maddesinin uygulanmaması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık M.. B.. savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 01.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
MAHKEMESİ: Silifke Ağır Ceza Mahkemesi
TARİHİ: 26/04/2010
NUMARASI: 2010/46 (E) ve 2010/141 (K)
SUÇ: Yağma
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Adli sicil kaydına göre de tekerrüre esas hükümlülüğü bulunan sanık hakkında, 5237 sayılı TCK’nın 58. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Oluş ve dosya kapsamına göre, sanığın, katılana çarpması sonucu aracının dikiz aynasının zarar görmesi nedeniyle katılandan zararını gidermesini istediği, “para vermezsen seni keseriz” diye tehdit ettiği, katılanın da korkarak 20.-TL para verdiği, sanığın daha fazla para istemeyerek 20.-TL'yi alarak ayrıldığının anlaşılması karşısında, sanığın kast ve iradesinin özgülenmiş olması halinde, 5237 sayılı TCK.nın 150/2. maddesinin uygulanmasına yasal engel bulunmadığından, sanık hakkında koşulları oluştuğu halde TCK'nın 150/2. maddesinin uygulanmaması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık M.. B.. savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 01.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.