Yargıtay 6. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2012/20095 K.2013/23792
Özet: Uyuşmazlık, Adana 9. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2004/484‑2005/204 sayılı kararıyla ilgili hırsızlık suçundan verilen 1 yıl 2 ay hapis cezasının Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından lehe yasa karşılaştırması yapılmadan yeniden değerlendirilmesi ve uyarlama yapılmasına yer olmadığı gerekçesiyle temyiz edilmesidir. Mahkeme, sanığın lehine olan yasanın belirlenmesi zorunluluğunu göz önünde bulundurarak kararın aynen bırakılmasına ve uyarlama yapılmasına yer olmadığını kabul ederek kararı bozmuştur.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Hırsızlık
HÜKÜM: Uyarlama yapılmasına yer olmadığına dair
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 09.10.2012 tarihli kenar yazısı ile Daireye gönderilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-Adana 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.04.2005 gün, 2004/484-2005/304 sayılı kararı süresi içinde sanık tarafından temyiz edildikten sonra Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca 22.10.2005 tarihinde lehe yasanın belirlenmesi için dosyanın iade edilmesi üzerine anılan mahkemece duruşma açılmış ise de; lehe yasa karşılaştırması sonucu yeniden hüküm kurulması gerektiği gözetilmeyerek 5271 sayılı CMK'nın 223. maddesine aykırı davranılması,
2-5237 sayılı TCK'nın 7/2 ve 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddeleri uyarınca, sanık yararına olan hüküm, önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağından, şikayetin mevcut olmaması hususu dikkate alındığında, sanığın eylemine uyan 765 sayılı TCK’nın 493/1, 61, 81/2. maddeleri ile 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Yasanın 142/1-b, 143, 35, 53, 116/2-4, 53. maddeleri kapsamında olup, her iki Yasa'ya göre de sanığa verilmesi gerekli ceza miktarları, uygulanacak yasa maddeleri, artırım ve indirim oranlarıyla birlikte denetime olanak verecek biçimde karşılaştırma yapılıp, işyeri dokunulmazlığını bozma suçu yönünden ise (5560 sayılı Yasayla değişiklik öngören CMK 253 ve devamı maddelerinde yer alan) uzlaşma koşulları da değerlendirilerek, sanık yararına olan yasanın belirlenmesi zorunluluğu,
3- Kabule göre de;
Sanığın, Adana 9. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.04.2005 tarih, 2004/484-2005/204 sayılı ilk hükmüyle, 493/1, 61, 81/2. maddeleri uyarınca 1 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasından sonra, sanığın temyizi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca, 5320 sayılı Kanunun 8/2. maddesinin verdiği yetki çerçevesinde iade edildiği, lehe Yasanın belirlenmesi sırasında, işyeri dokunulmazlığını bozma suçundan karşılaştırma yapılmadan, 5237 sayılı TCK hükümlerine göre, hırsızlık suçundan, 142/1-b, 143, 35 ve 53. maddeleri gereği sonuç cezanın 8 ay olarak belirlendiği halde, çelişki yaratılmak suretiyle yeni Yasa'ya göre verilecek cezanın, ilk hükümdeki netice cezadan fazla olup aleyhe olduğu kabul edilerek, sanık hakkında, 21.04.2005 tarih, 2004/484-2005/204 sayılı kararın aynen bırakılmasına, karar yönünden uyarlama yapılmasına yer olmadığına denilmek suretiyle yazılı şekilde uygulama yapılması,
Bozmayı gerektirmiş sanık ... ve savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 27.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇ: Hırsızlık
HÜKÜM: Uyarlama yapılmasına yer olmadığına dair
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 09.10.2012 tarihli kenar yazısı ile Daireye gönderilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-Adana 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.04.2005 gün, 2004/484-2005/304 sayılı kararı süresi içinde sanık tarafından temyiz edildikten sonra Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca 22.10.2005 tarihinde lehe yasanın belirlenmesi için dosyanın iade edilmesi üzerine anılan mahkemece duruşma açılmış ise de; lehe yasa karşılaştırması sonucu yeniden hüküm kurulması gerektiği gözetilmeyerek 5271 sayılı CMK'nın 223. maddesine aykırı davranılması,
2-5237 sayılı TCK'nın 7/2 ve 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddeleri uyarınca, sanık yararına olan hüküm, önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağından, şikayetin mevcut olmaması hususu dikkate alındığında, sanığın eylemine uyan 765 sayılı TCK’nın 493/1, 61, 81/2. maddeleri ile 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Yasanın 142/1-b, 143, 35, 53, 116/2-4, 53. maddeleri kapsamında olup, her iki Yasa'ya göre de sanığa verilmesi gerekli ceza miktarları, uygulanacak yasa maddeleri, artırım ve indirim oranlarıyla birlikte denetime olanak verecek biçimde karşılaştırma yapılıp, işyeri dokunulmazlığını bozma suçu yönünden ise (5560 sayılı Yasayla değişiklik öngören CMK 253 ve devamı maddelerinde yer alan) uzlaşma koşulları da değerlendirilerek, sanık yararına olan yasanın belirlenmesi zorunluluğu,
3- Kabule göre de;
Sanığın, Adana 9. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.04.2005 tarih, 2004/484-2005/204 sayılı ilk hükmüyle, 493/1, 61, 81/2. maddeleri uyarınca 1 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasından sonra, sanığın temyizi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca, 5320 sayılı Kanunun 8/2. maddesinin verdiği yetki çerçevesinde iade edildiği, lehe Yasanın belirlenmesi sırasında, işyeri dokunulmazlığını bozma suçundan karşılaştırma yapılmadan, 5237 sayılı TCK hükümlerine göre, hırsızlık suçundan, 142/1-b, 143, 35 ve 53. maddeleri gereği sonuç cezanın 8 ay olarak belirlendiği halde, çelişki yaratılmak suretiyle yeni Yasa'ya göre verilecek cezanın, ilk hükümdeki netice cezadan fazla olup aleyhe olduğu kabul edilerek, sanık hakkında, 21.04.2005 tarih, 2004/484-2005/204 sayılı kararın aynen bırakılmasına, karar yönünden uyarlama yapılmasına yer olmadığına denilmek suretiyle yazılı şekilde uygulama yapılması,
Bozmayı gerektirmiş sanık ... ve savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 27.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.