Yargıtay 6. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2012/18046 K.2015/37385
Özet: Uyuşmazlık, sanıkların denetimli serbestlik süresi içinde kasıtlı bir suç işleyip sosyal inceleme raporu aldırılmaması ve bu durumun ceza belirlemede dikkate alınmamasına ilişkin temyiz talepleridir. Mahkeme, sanıkların yaşları, suçun niteliği ve ilgili yasaların hükümleri doğrultusunda hatalı uygulamaları tespit ederek kararını bozmuş ve hüküm açıklanmasını engellemiştir.
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak,
1-Sanık Ö.. K.. hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği tarih itibariyle yürürlükte bulunan 5560 sayılı Yasa ile değişiklikten önceki 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun 23/5-6. maddesi uyarınca; hükmün açıklanmasına karar verilebilmesi için sanığın, “Denetimli serbestlik süresi içinde işlediği kasıtlı bir suçtan dolayı hapis cezasına mahkum olması” gerektiği, hükmün açıklanmasına esas alınan İnegöl 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.04.2009 tarih, 2008/827 Esas ve 2009/253 Karar sayılı ilamda ise adli para cezalarına hükmedildiği, bu bağlamda sanığın denetimli serbestlik süresi içinde kasıtlı bir suç işlediğinden bahisle hükmün açıklanmasına karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi,
2-Suç tarihinde 12-15 yaş grubunda bulunan sanıklar Ö.. K.. ve E.. Y.. hakkında 5395 sayılı Çocuk Koruma Yasası'nın 35/1. maddesi uyarınca sosyal inceleme yaptırılıp raporunun aldırılmaması ve aynı Yasanın 3. fıkrası gereğince sosyal inceleme raporu aldırılmama nedeninin gerekçeli kararda tartışılmaması,
3-Yağma suçunun birden fazla kişi ile birlikte, silah kullanılarak işlendiğinin anlaşılması karşısında; 5237 sayılı Yasanın 149. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinin yanı sıra (a) bendi ile de uygulama yapılması gerektiğinin gözetilmemesi ve aynı Yasanın 61. maddesi uyarınca temel ceza belirlenirken, bu hususların dikkate alınarak alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin düşünülmemesi,
4-Sanıkların yaşı nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 31/2. maddesi uyarınca uygulama yapılırken, indirim oranının 1/2 olarak gösterilmesine rağmen, 2/3 oranında indirim yapılması,
Bozmayı gerektirmiş, sanıklar Ö.. K.. ve E.. Y.. savunmanlarının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’nun 326/son maddesinin gözetilmesine, 26.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak,
1-Sanık Ö.. K.. hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği tarih itibariyle yürürlükte bulunan 5560 sayılı Yasa ile değişiklikten önceki 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun 23/5-6. maddesi uyarınca; hükmün açıklanmasına karar verilebilmesi için sanığın, “Denetimli serbestlik süresi içinde işlediği kasıtlı bir suçtan dolayı hapis cezasına mahkum olması” gerektiği, hükmün açıklanmasına esas alınan İnegöl 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.04.2009 tarih, 2008/827 Esas ve 2009/253 Karar sayılı ilamda ise adli para cezalarına hükmedildiği, bu bağlamda sanığın denetimli serbestlik süresi içinde kasıtlı bir suç işlediğinden bahisle hükmün açıklanmasına karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi,
2-Suç tarihinde 12-15 yaş grubunda bulunan sanıklar Ö.. K.. ve E.. Y.. hakkında 5395 sayılı Çocuk Koruma Yasası'nın 35/1. maddesi uyarınca sosyal inceleme yaptırılıp raporunun aldırılmaması ve aynı Yasanın 3. fıkrası gereğince sosyal inceleme raporu aldırılmama nedeninin gerekçeli kararda tartışılmaması,
3-Yağma suçunun birden fazla kişi ile birlikte, silah kullanılarak işlendiğinin anlaşılması karşısında; 5237 sayılı Yasanın 149. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinin yanı sıra (a) bendi ile de uygulama yapılması gerektiğinin gözetilmemesi ve aynı Yasanın 61. maddesi uyarınca temel ceza belirlenirken, bu hususların dikkate alınarak alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin düşünülmemesi,
4-Sanıkların yaşı nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 31/2. maddesi uyarınca uygulama yapılırken, indirim oranının 1/2 olarak gösterilmesine rağmen, 2/3 oranında indirim yapılması,
Bozmayı gerektirmiş, sanıklar Ö.. K.. ve E.. Y.. savunmanlarının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’nun 326/son maddesinin gözetilmesine, 26.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.