Yargıtay 6. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2012/13814 K.2013/16618
Özet: Uyuşmazlık konusu, birden fazla kişiyle birlikte konutta işlendiği iddia edilen yağma suçunun 5237 sayılı TCY’nin ilgili maddelerine uygun olarak yargılanmasıdır. Mahkeme, sanıkların suçu işlediğini kabul ederek, cezasını belirleyip mahkumiyet kararı vererek kararını onaylamıştır.
MAHKEMESİ: Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ: Yağma
HÜKÜM: Mahkumiyet
Yerel Mahkemece verilen hüküm sanıklar ..., ... ve ... (...) savunmanları tarafından duruşmalı olarak da temyiz edilmekle; sanıklar ..., ... ile sanıklar savunmanı duruşma gününden usulen haberdar edildikleri halde duruşmaya gelmedikleri ve bir mazeret de bildirmedikleri anlaşılmakla, adı geçen sanıklar yönünden duruşmasız olarak yapılan inceleme sonunda; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre tayin edilen günde yapılan duruşma sonunda dosya okunarak gereği görüşülüp düşünüldü;
Soruşturmanın sonuçlarını içeren tutanaklar, belgeler ve duruşmalı inceleme sırasında ileri sürülen savunma doğrultusunda yapılan incelemede;
Yağma suçu, 5237 sayılı TCY.nın 149. maddesinin 1. fıkrasının (c) ve (d) bentlerine aykırı biçimde, birden fazla kişi ile birlikte konutta işlendiği halde, aynı Yasanın 61. maddesi uyarınca temel ceza belirlenirken, alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin, sanıklar ... ve ...'ın adli sicil kayıtlarında yer alan, Malatya 1. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 01.12.2004 gün ve 2003/557 Esas, 2004/738 Karar sayılı kararına konu erteli mahkumiyetin 5237 sayılı TCK’nın 58/6-7. maddesi gereğince tekerrüre esas olduğunun gözetilmemesi, karşı temyiz olmadığından, sanıklar hakkında Birecik Asliye Ceza Mahkemesinin 18.12.2008 gün ve 2008/488 Esas, 2008/429 Karar sayılı görevsizlik kararında 5237 sayılı TCK'nın 149/1. maddesinin uygulanması gerektiğinin belirtildiği ve Cumhuriyet Savcısının esas hakkındaki mütalaasında da 149/1-c maddesinin uygulaması talep edildiği halde, 5271 sayılı CMK'nın 226. maddesi gereğince sanıklar ek savunma hakkı tanınmadan aynı maddenin (d) bendi de belirtilmek suretiyle hüküm kurulmuş ise de; cezanın alt sınırdan belirlenmiş olmasına göre sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.
Sanıklara yükletilen dava konusu yağma eyleminin yasada öngörülen suç tipine uygun olarak nitelendirildiği,
İddiaya, savunmalara ve toplanıp karar yerinde gösterilen yeterli kanıtlara göre belirtilen suçun sanıklar tarafından işlendiği,
Soruşturma aşamalarında ileri sürülen iddia, itiraz ve savunmaların incelenip tartışıldığı ve kanıtlara uygun olarak değerlendirildiği,
Yasal ve takdiri arttırıcı ve indirici nedenlerin gözetildiği,
Duruşma sonunda oluşan vicdani kanı ve uygulama maddeleri uyarınca cezalarının doğru olarak belirlendiği,
Anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Yargılama giderlerinin her bir sanığın sebep olduğu tutar kadar ayrı ayrı yükletilmesi gerektiği gözetilmeden, CMK’nun 326/2. maddesine aykırı olarak “müteselsilen” alınmasına karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ..., ... (...) ve ... savunmanının temyiz dilekçesinde, sanık ... (...) savunmanı Av. ...'ın duruşmada ileri sürdüğü tüm itiraz ve savunmaların bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK.nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasındaki, yargılama giderlerinin sanıklardan tahsiline ilişkin cümleden “müteselsilen” kelimelerinin çıkartılmak suretiyle yerine, “sanıkların sarfına neden oldukları yargılama giderlerinin ayrı ayrı alınmasına” kelimelerinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan duruşmalı temyiz incelemesi yapılan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, ilişkin oybirliğiyle alınan karar 17.07.2013 günü Yargıtay Cumhuriyet Savcısı ...'nin katıldığı oturumda, sanık ve savunmanlarının yokluklarında açıkça ve yöntemince okunup anlatıldı.
SUÇ: Yağma
HÜKÜM: Mahkumiyet
Yerel Mahkemece verilen hüküm sanıklar ..., ... ve ... (...) savunmanları tarafından duruşmalı olarak da temyiz edilmekle; sanıklar ..., ... ile sanıklar savunmanı duruşma gününden usulen haberdar edildikleri halde duruşmaya gelmedikleri ve bir mazeret de bildirmedikleri anlaşılmakla, adı geçen sanıklar yönünden duruşmasız olarak yapılan inceleme sonunda; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre tayin edilen günde yapılan duruşma sonunda dosya okunarak gereği görüşülüp düşünüldü;
Soruşturmanın sonuçlarını içeren tutanaklar, belgeler ve duruşmalı inceleme sırasında ileri sürülen savunma doğrultusunda yapılan incelemede;
Yağma suçu, 5237 sayılı TCY.nın 149. maddesinin 1. fıkrasının (c) ve (d) bentlerine aykırı biçimde, birden fazla kişi ile birlikte konutta işlendiği halde, aynı Yasanın 61. maddesi uyarınca temel ceza belirlenirken, alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin, sanıklar ... ve ...'ın adli sicil kayıtlarında yer alan, Malatya 1. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 01.12.2004 gün ve 2003/557 Esas, 2004/738 Karar sayılı kararına konu erteli mahkumiyetin 5237 sayılı TCK’nın 58/6-7. maddesi gereğince tekerrüre esas olduğunun gözetilmemesi, karşı temyiz olmadığından, sanıklar hakkında Birecik Asliye Ceza Mahkemesinin 18.12.2008 gün ve 2008/488 Esas, 2008/429 Karar sayılı görevsizlik kararında 5237 sayılı TCK'nın 149/1. maddesinin uygulanması gerektiğinin belirtildiği ve Cumhuriyet Savcısının esas hakkındaki mütalaasında da 149/1-c maddesinin uygulaması talep edildiği halde, 5271 sayılı CMK'nın 226. maddesi gereğince sanıklar ek savunma hakkı tanınmadan aynı maddenin (d) bendi de belirtilmek suretiyle hüküm kurulmuş ise de; cezanın alt sınırdan belirlenmiş olmasına göre sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.
Sanıklara yükletilen dava konusu yağma eyleminin yasada öngörülen suç tipine uygun olarak nitelendirildiği,
İddiaya, savunmalara ve toplanıp karar yerinde gösterilen yeterli kanıtlara göre belirtilen suçun sanıklar tarafından işlendiği,
Soruşturma aşamalarında ileri sürülen iddia, itiraz ve savunmaların incelenip tartışıldığı ve kanıtlara uygun olarak değerlendirildiği,
Yasal ve takdiri arttırıcı ve indirici nedenlerin gözetildiği,
Duruşma sonunda oluşan vicdani kanı ve uygulama maddeleri uyarınca cezalarının doğru olarak belirlendiği,
Anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Yargılama giderlerinin her bir sanığın sebep olduğu tutar kadar ayrı ayrı yükletilmesi gerektiği gözetilmeden, CMK’nun 326/2. maddesine aykırı olarak “müteselsilen” alınmasına karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ..., ... (...) ve ... savunmanının temyiz dilekçesinde, sanık ... (...) savunmanı Av. ...'ın duruşmada ileri sürdüğü tüm itiraz ve savunmaların bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK.nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasındaki, yargılama giderlerinin sanıklardan tahsiline ilişkin cümleden “müteselsilen” kelimelerinin çıkartılmak suretiyle yerine, “sanıkların sarfına neden oldukları yargılama giderlerinin ayrı ayrı alınmasına” kelimelerinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan duruşmalı temyiz incelemesi yapılan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, ilişkin oybirliğiyle alınan karar 17.07.2013 günü Yargıtay Cumhuriyet Savcısı ...'nin katıldığı oturumda, sanık ve savunmanlarının yokluklarında açıkça ve yöntemince okunup anlatıldı.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.