Yargıtay 6. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2012/11859 K.2015/642
Özet: Uyuşmazlık, sanığın işyerine hırsızlık yaparak eşyaları çalması ve bu eylemin nitelikli yağma olarak değerlendirilip edilmediği üzerineydi; mahkeme, kanıtların yetersiz olduğunu belirterek suçun nitelikli yağma olmadığını kabul etti. Mahkeme, sanık hakkında verilen hapis cezasının para cezasına çevrilmesinde yapılan hatayı düzeltmek ve haksız cezai yaptırımı iptal etmek amacıyla kararını bozdu.
MAHKEMESİ: Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ: Hırsızlık
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay 13. Ceza Dairesinin 07/02/2012 tarihli görevsizlik kararı ile Dairemize gönderilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-) Oluş ve dosya içeriğine göre; olay günü sanığın yakınanın işyerine hırsızlık yapmak amacıyla girdiği, işyerindeki 2 adet cep telefonu, kol saati, bıçak ve bir miktar parayı alarak poşete koyduğu, bu sırada işyeri içerisine camdan bakan tanık ... sanığı görerek kaçmasına engel olmak amacıyla kapıyı tuttuğu, sanığın işyeri içerisinden silahı tanığa doğrulttuğu, tanığın kaçtığı, sanığın ise işyerinden aldığı eşyalar ile ayrıldığının anlaşılması karşısında; sanığın eyleminin doğrudan doğruya nitelikli yağma suçunu oluşturduğu gözetilmeden, kanıtların takdirinde ve suç vasfında yanılgıya düşülerek yerinde ve yeterli olmayan gerekçe ile yazılı biçimde hüküm kurulması,
Kabule göre de;
2-) Sanık hakkında verilen hapis cezasının 647 sayılı Yasanın 4. maddesi gereğince para cezasına çevrilmesinde suç tarihi itibariyle günlüğü 9 TL. yerine 11 TL.den uygulama yapılmak suretiyle fazla para cezasına hükmolunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık... savunmanının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkın korunmasına, 19.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇ: Hırsızlık
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay 13. Ceza Dairesinin 07/02/2012 tarihli görevsizlik kararı ile Dairemize gönderilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-) Oluş ve dosya içeriğine göre; olay günü sanığın yakınanın işyerine hırsızlık yapmak amacıyla girdiği, işyerindeki 2 adet cep telefonu, kol saati, bıçak ve bir miktar parayı alarak poşete koyduğu, bu sırada işyeri içerisine camdan bakan tanık ... sanığı görerek kaçmasına engel olmak amacıyla kapıyı tuttuğu, sanığın işyeri içerisinden silahı tanığa doğrulttuğu, tanığın kaçtığı, sanığın ise işyerinden aldığı eşyalar ile ayrıldığının anlaşılması karşısında; sanığın eyleminin doğrudan doğruya nitelikli yağma suçunu oluşturduğu gözetilmeden, kanıtların takdirinde ve suç vasfında yanılgıya düşülerek yerinde ve yeterli olmayan gerekçe ile yazılı biçimde hüküm kurulması,
Kabule göre de;
2-) Sanık hakkında verilen hapis cezasının 647 sayılı Yasanın 4. maddesi gereğince para cezasına çevrilmesinde suç tarihi itibariyle günlüğü 9 TL. yerine 11 TL.den uygulama yapılmak suretiyle fazla para cezasına hükmolunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık... savunmanının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkın korunmasına, 19.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.