Yargıtay 6. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2011/6482 K.2013/23967
Özet: (1) Uyuşmazlık, 5237 sayılı TCK’nın yürürlüğe girmesiyle birlikte Finike Asliye Ceza Mahkemesi tarafından verilen hırsızlık suçuna ilişkin ceza kararının temyiz edilip edilmeyeceği konusundaki hukuki prosedür ve yasal yolların uygulanmasıdır. (2) Mahkeme, ilgili temyiz yasa yollarına başvurulmadığını tespit ederek, 30.04.2007 tarihli ek kararı “hukuken yok hükmünde” ilan etmiş ve taraflara temyiz hakkı tanımamış; bu karar sonrasında savunma talebine karşı 27.11.2013 tarihinde oybirliğiyle reddi kararı verilmiştir.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Hırsızlık
HÜKÜM: Mahkumiyet
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Hükümlü ... hakkında yakınan ...'a yönelik hırsızlık suçundan 765 sayılı TCK.nın 493/1, 62, 522, 59/2, 95/2. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis ve hükümlü ... hakkında adı geçen yakınana yönelik hırsızlık suçundan, aynı yasanın 493/1, 62, 522, 59/2, 81/2. maddelerinden 2 yıl 8 ay 20 gün hapis cezasına ilişkin Finike Asliye Ceza Mahkemesinin 17.04.2003 günlü 2002/246 esas 2003/186 sayılı kararı ile verilen hükümlülük kararının anılan hükümlülere tebliğ edildiği ancak süresi içinde temyiz edilmemesi nedeni ile kesinleştiği;
5237 sayılı TCK.nın yürürlüğe girmesiyle bu kez aynı Mahkemenin 14.06.2005 günlü 2002/246 esas 2003/186 sayılı ek kararı ile duruşma açılmadan kurulan hükümde ise, hükümlülerin yukarıda belirtilen cezaların lehe olduğu kabulü ile cezaların aynen infazına karar verildiği bu kararın hükümlülere tebliğ edilmesine rağmen temyiz edilmeksizin kesinleştiği;
5237 sayılı Yasa uyarınca duruşma açılarak veya açılmadan dosya üzerinden verilen bütün uyarlama kararlarına yönelik yasa yolunun temyiz yasa yolu olduğu ve yapılan itirazları inceleme yetkisinin de Yargıtay’ın ilgili Ceza Dairesine ait olduğu;
Olağanüstü yasa yoluyla da hakim veya mahkemece verilip istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşen karar veya hükümlerde maddi hukuka veya yargılama hukukuna ilişkin hukuka aykırılıkların giderilmesini sağlayan ayrıksı bir yasa yolu olduğu da dikkate alındığında;
Mahkemenin karara bağladığı dosyayı, yukarıda belirtilen temyiz yasa yollarına başvurulmadan, mahkemece tekrar resen yeniden ele alınıp, yargılama sonunda verilen 30.04.2007 gün 2006/55 esas ve 2007/311 sayılı ek karar hukuken yok hükmünde olup, taraflara temyiz hakkı kazandırmayacağından hükümlüler savunmanının temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE, 27.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇ: Hırsızlık
HÜKÜM: Mahkumiyet
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Hükümlü ... hakkında yakınan ...'a yönelik hırsızlık suçundan 765 sayılı TCK.nın 493/1, 62, 522, 59/2, 95/2. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis ve hükümlü ... hakkında adı geçen yakınana yönelik hırsızlık suçundan, aynı yasanın 493/1, 62, 522, 59/2, 81/2. maddelerinden 2 yıl 8 ay 20 gün hapis cezasına ilişkin Finike Asliye Ceza Mahkemesinin 17.04.2003 günlü 2002/246 esas 2003/186 sayılı kararı ile verilen hükümlülük kararının anılan hükümlülere tebliğ edildiği ancak süresi içinde temyiz edilmemesi nedeni ile kesinleştiği;
5237 sayılı TCK.nın yürürlüğe girmesiyle bu kez aynı Mahkemenin 14.06.2005 günlü 2002/246 esas 2003/186 sayılı ek kararı ile duruşma açılmadan kurulan hükümde ise, hükümlülerin yukarıda belirtilen cezaların lehe olduğu kabulü ile cezaların aynen infazına karar verildiği bu kararın hükümlülere tebliğ edilmesine rağmen temyiz edilmeksizin kesinleştiği;
5237 sayılı Yasa uyarınca duruşma açılarak veya açılmadan dosya üzerinden verilen bütün uyarlama kararlarına yönelik yasa yolunun temyiz yasa yolu olduğu ve yapılan itirazları inceleme yetkisinin de Yargıtay’ın ilgili Ceza Dairesine ait olduğu;
Olağanüstü yasa yoluyla da hakim veya mahkemece verilip istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşen karar veya hükümlerde maddi hukuka veya yargılama hukukuna ilişkin hukuka aykırılıkların giderilmesini sağlayan ayrıksı bir yasa yolu olduğu da dikkate alındığında;
Mahkemenin karara bağladığı dosyayı, yukarıda belirtilen temyiz yasa yollarına başvurulmadan, mahkemece tekrar resen yeniden ele alınıp, yargılama sonunda verilen 30.04.2007 gün 2006/55 esas ve 2007/311 sayılı ek karar hukuken yok hükmünde olup, taraflara temyiz hakkı kazandırmayacağından hükümlüler savunmanının temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE, 27.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.