Yargıtay 6. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2011/21709 K.2013/2052
Özet: Uyuşmazlık konusu: Sanık …'ın hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından dolayı verilen mahkumiyet kararı; Mahkeme sonucu: Karar, temyiz itirazlarının yerinde görülmesi nedeniyle kısmen bozulmuş ve sanığın mahkumiyeti iptal edilmiştir.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Hırsızlık, mala zarar verme
HÜKÜM: Mahkumiyet, temyiz isteminin reddine
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
I-Sanık ... hakkında temyiz talebinin reddine ilişkin ek karara yönelik temyiz istemi ile sanık ... hakkında mağdur ..., katılan ... ile yakınanlar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ...'a yönelik mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
23.10.2010 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edilen hükmü 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 310. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 14.1.2011 tarihinde temyiz eden sanık ...'ın temyiz isteminin reddine ilişkin usul ve kanuna uygun bulunan 24.1.2011 tarih, 2009/493 Esas ve 2010/458 Karar sayılı ek karar ile sanık ... yönünden; dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre sanık ... ve savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin kısmen istem gibi ONANMASINA,
II-Sanık ... hakkında hırsızlık suçları ile yakınan ...'ya yönelik mala zarar verme suçundan kurulan hükümlerin incelenmesine gelince;
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak,
1-Sanığın hırsızlık suçlarını, ikametlerin önünde park halinde bulunan araçların kilitli kapılarını sert bir cisimle zorlayarak açmak suretiyle gerçekleştirmiş olduğunun anlaşılması karşısında; eylemlerinin 5237 sayılı TCY'nın 142/1-b maddesine uyan suçu oluşturduğu gözetilmeden, aynı yasanın 142/1-e maddesi ile uygulama yapılması,
2-Hırsızlık suçlarının gece sayılan zaman diliminde işlendiğine ilişkin kanıtlar karar yerinde açıklanıp tartışılmadan 5237 sayılı TCY'nın 143/1. maddesiyle uygulama yapılması,
3-Yakınan ...'ya ait araca ilişkin olay yeri inceleme tutanağı içeriğinden, aracın hasar gördüğüne ilişkin bir tespitin bulunmadığı gibi, yakınanın 09.06.2009 günlü oturumdaki anlatımında: “kapılarda zorlama izi olmadığını, kapıya zarar vermeden açtıklarını” beyan etmiş olduğunun anlaşılması karşısında; yakınan ...'ya ait araca zarar verildiğine ilişkin kanıtların nelerden ibaret bulunduğu karar yerinde açıklanıp tartışılmadan, adı geçen yakınana yönelik mala zarar verme suçundan yazılı biçimde uygulama yapılması,
Kabul ve uygulamaya göre de;
4-Temel ceza alt sınırdan takdir edilip uygulama yapıldığı halde, hırsızlık suçları yönünden 5237 sayılı TCY'nın 143. maddesi ile cezada artırım yapılırken, yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeden en üst oranda artırım yapılması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle kısmen istem gibi BOZULMASINA, 11.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇ: Hırsızlık, mala zarar verme
HÜKÜM: Mahkumiyet, temyiz isteminin reddine
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
I-Sanık ... hakkında temyiz talebinin reddine ilişkin ek karara yönelik temyiz istemi ile sanık ... hakkında mağdur ..., katılan ... ile yakınanlar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ...'a yönelik mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
23.10.2010 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edilen hükmü 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 310. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 14.1.2011 tarihinde temyiz eden sanık ...'ın temyiz isteminin reddine ilişkin usul ve kanuna uygun bulunan 24.1.2011 tarih, 2009/493 Esas ve 2010/458 Karar sayılı ek karar ile sanık ... yönünden; dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre sanık ... ve savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin kısmen istem gibi ONANMASINA,
II-Sanık ... hakkında hırsızlık suçları ile yakınan ...'ya yönelik mala zarar verme suçundan kurulan hükümlerin incelenmesine gelince;
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak,
1-Sanığın hırsızlık suçlarını, ikametlerin önünde park halinde bulunan araçların kilitli kapılarını sert bir cisimle zorlayarak açmak suretiyle gerçekleştirmiş olduğunun anlaşılması karşısında; eylemlerinin 5237 sayılı TCY'nın 142/1-b maddesine uyan suçu oluşturduğu gözetilmeden, aynı yasanın 142/1-e maddesi ile uygulama yapılması,
2-Hırsızlık suçlarının gece sayılan zaman diliminde işlendiğine ilişkin kanıtlar karar yerinde açıklanıp tartışılmadan 5237 sayılı TCY'nın 143/1. maddesiyle uygulama yapılması,
3-Yakınan ...'ya ait araca ilişkin olay yeri inceleme tutanağı içeriğinden, aracın hasar gördüğüne ilişkin bir tespitin bulunmadığı gibi, yakınanın 09.06.2009 günlü oturumdaki anlatımında: “kapılarda zorlama izi olmadığını, kapıya zarar vermeden açtıklarını” beyan etmiş olduğunun anlaşılması karşısında; yakınan ...'ya ait araca zarar verildiğine ilişkin kanıtların nelerden ibaret bulunduğu karar yerinde açıklanıp tartışılmadan, adı geçen yakınana yönelik mala zarar verme suçundan yazılı biçimde uygulama yapılması,
Kabul ve uygulamaya göre de;
4-Temel ceza alt sınırdan takdir edilip uygulama yapıldığı halde, hırsızlık suçları yönünden 5237 sayılı TCY'nın 143. maddesi ile cezada artırım yapılırken, yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeden en üst oranda artırım yapılması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle kısmen istem gibi BOZULMASINA, 11.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.