Yargıtay 6. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2011/17393 K.2011/44958
Özet: (1) Mahkeme, sanığın hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından dolayı 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun ilgili maddelerine göre hüküm kurulmasını talep eden temyiz başvurusunun geçersizliğini ve dosya üzerinden yazılı biçimde karar verilmesini isted. (2) Mahkeme, sanığın hırsızlık suçundan mahkumiyet kararı vererek, cezanın 5237 sayılı TC’nin ilgili maddelerine göre artırılmasını ve diğer yasal düzenlemelerle uyumlu olarak hüküm koyarak temyiz başvurusunu reddetti.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Hırsızlık
HÜKÜM: Mahkumiyet
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 17/08/2011 tarihli kenar yazısı ile Daireye gönderilmekle başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
1-5237 sayılı TCK.nun 7/2 ve 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca sanık yararına olan hükmün önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkacak sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı ve 5237 sayılı TCK.nun 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCK.nun 493/1 maddesinde yer alan suçun öğelerinin farklı olduğu; hükümlünün eyleminin, 5237 sayılı TCK.nun 142/1-b ve 151/1. maddelerine uyan hırsızlık ve mala zarar verme suçlarının yanı sıra, aynı Yasanın 116/1 maddesine uyan konut dokunulmazlığını bozma suçunu da oluşturduğu gözetilerek, anılan suçtan hüküm kurulmadan, yazılı biçimde 5237 sayılı Yasanın hükümlü yararına olduğunun kabul edilmesi;
2-Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 27.12.2005 tarih, 2005/3-162-173 ve 11.07.2006 tarih, 2006/5-182/182 sayılı kararları ışığında; sonraki yasa ile suçun unsurlarının veya özel hallerinin değiştirilmesi, cezanın tayin ve takdiri ile artırım ve indirim oranlarının belirlenmesi, cezanın kişiselleştirilmesini gerektiren hallerde duruşma açılarak karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, dosya üzerinden yazılı biçimde hüküm kurulması;
3-5237 sayılı Yasanın sanık yararına olduğu kabul edilerek yapılan uygulamada;
./..
-2-
a-Suçun geceden sayılan zaman dilimi içerisinde işlendiğine ilişkin kanıtların neler olduğu gösterilmeden hırsızlıktan hükmolunan cezanın 5237 sayılı Yasanın 143/1. maddesi ile artırılması;
b-Mala zarar verme suçunda, yakınanın şikayetinin devam edip etmediği araştırılıp, sonucuna göre suç tarihi dikkate alınarak 5271 sayılı CMK.nun 253 ve 254. maddelerinde düzenlenen uzlaşma girişiminde bulunulmadan hüküm kurulması;
c-7.3.1989 günlü hükme ilişkin yargılamayı yapan hâkim tarafından, hükümlü hakkında takdiri indirim nedeninin uygulanmayacağına karar verilmiş ve uyarlama yargılamasının duruşmasız, dosya üzerinden yapılmasına karşın, “sanığın duruşmadaki hali” lehine değerlendirilerek, dosya içeriğiyle bağdaşmayan gerekçeyle yazılı biçimde cezalarından 5237 sayılı TCY.nın 62/1. maddesiyle indirim yapılması
d-Hükümlü hakkında, 5237 sayılı TCY.nın 53. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarına hükmolunmaması;
Bozmayı gerektirmiş, o yer C. Savcısının temyiz itirazı ile tebliğname içeriği bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, 29.11.2005 gün ve 1988/886 – 1989/100 sayılı ek kararın açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, infaz aşamasındaki hükümlü yararına uygulamaların kazanılmış hak oluşturmayacağının gözetilmesine 02.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
...
...
SUÇ: Hırsızlık
HÜKÜM: Mahkumiyet
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 17/08/2011 tarihli kenar yazısı ile Daireye gönderilmekle başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
1-5237 sayılı TCK.nun 7/2 ve 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca sanık yararına olan hükmün önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkacak sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı ve 5237 sayılı TCK.nun 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCK.nun 493/1 maddesinde yer alan suçun öğelerinin farklı olduğu; hükümlünün eyleminin, 5237 sayılı TCK.nun 142/1-b ve 151/1. maddelerine uyan hırsızlık ve mala zarar verme suçlarının yanı sıra, aynı Yasanın 116/1 maddesine uyan konut dokunulmazlığını bozma suçunu da oluşturduğu gözetilerek, anılan suçtan hüküm kurulmadan, yazılı biçimde 5237 sayılı Yasanın hükümlü yararına olduğunun kabul edilmesi;
2-Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 27.12.2005 tarih, 2005/3-162-173 ve 11.07.2006 tarih, 2006/5-182/182 sayılı kararları ışığında; sonraki yasa ile suçun unsurlarının veya özel hallerinin değiştirilmesi, cezanın tayin ve takdiri ile artırım ve indirim oranlarının belirlenmesi, cezanın kişiselleştirilmesini gerektiren hallerde duruşma açılarak karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, dosya üzerinden yazılı biçimde hüküm kurulması;
3-5237 sayılı Yasanın sanık yararına olduğu kabul edilerek yapılan uygulamada;
./..
-2-
a-Suçun geceden sayılan zaman dilimi içerisinde işlendiğine ilişkin kanıtların neler olduğu gösterilmeden hırsızlıktan hükmolunan cezanın 5237 sayılı Yasanın 143/1. maddesi ile artırılması;
b-Mala zarar verme suçunda, yakınanın şikayetinin devam edip etmediği araştırılıp, sonucuna göre suç tarihi dikkate alınarak 5271 sayılı CMK.nun 253 ve 254. maddelerinde düzenlenen uzlaşma girişiminde bulunulmadan hüküm kurulması;
c-7.3.1989 günlü hükme ilişkin yargılamayı yapan hâkim tarafından, hükümlü hakkında takdiri indirim nedeninin uygulanmayacağına karar verilmiş ve uyarlama yargılamasının duruşmasız, dosya üzerinden yapılmasına karşın, “sanığın duruşmadaki hali” lehine değerlendirilerek, dosya içeriğiyle bağdaşmayan gerekçeyle yazılı biçimde cezalarından 5237 sayılı TCY.nın 62/1. maddesiyle indirim yapılması
d-Hükümlü hakkında, 5237 sayılı TCY.nın 53. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarına hükmolunmaması;
Bozmayı gerektirmiş, o yer C. Savcısının temyiz itirazı ile tebliğname içeriği bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, 29.11.2005 gün ve 1988/886 – 1989/100 sayılı ek kararın açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, infaz aşamasındaki hükümlü yararına uygulamaların kazanılmış hak oluşturmayacağının gözetilmesine 02.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
...
...
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.