Yargıtay6. Ceza DairesiCeza Hukuku
Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2010/8322 K.2011/424
Özet: (1) Sanıkların hırsızlık suçlarından dolayı verilen mahkumiyet kararı; (2) Mahkeme, yazım hatası ve uygulama hatalarını düzelterek 765 sayılı TCK'nın 40. maddesinin uygulanmasını onaylayarak kararın bozulmasını kabul etti.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM: Mahkumiyet
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
I- Sanıklar ... ve ... hakkında yakınan ...'a; sanık ... hakkında yakınan ...'e yönelik suçlar için kurulan hükmün incelenmesinde:
Hükümde temel uygulama maddesinin 765 sayılı TCK'nın 493/1-son maddesi yerine, “491/3-son maddesi” olarak gösterilmesi, cezalar doğru uygulandığından yerinde düzeltilmesi olanaklı yazım hatası olarak kabul edilmiş; dosya içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre;suçların sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
765 sayılı TCK hükümleri lehe kabul edilip uygulama yapıldığı halde, 5252 sayılı Yasanın 9/3.maddesine aykırı olarak, 5237 sayılı TCK'nun 53/1-2-3. Maddesinde öngörülen hak yoksunluklarına hükmedilmesi ve tutuklulukta geçen sürenin cezalardan indirilmesi konusunda,765 sayılı TCK'nun 40. maddesi yerine, 5237 sayılı TCK'nun 63.maddesinin uygulanmasına karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ..., ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazları ve tebliğnamedeki düşünce bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozmanın temyiz istemi bulunmayan sanık ...'e de yansıtılmasına, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 Sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hükümden 5237 sayılı TCK'nın 53/1-2-3.maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkartılmasına ve 5237 sayılı TCK'nun 63.maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün de çıkartılarak yerine “765 sayılı TCK'nun 40. maddesinin uygulanmasına” yazılması suretiyle diğer yönleri eleştiri dışında usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
II- Sanıklar ... ve ... hakkında yakınanlar ...,... ve ...'ya yönelik suçlar için kurulan hükmün incelenmesinde:
Dosya içeriğine, uyulan bozmaya,toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçların sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1- 5237 sayılı TCK'nun 116/2-4, 119/1-c maddelerinde düzenlenen işyeri dokunulmazlığını bozmak ve aynı Yasanın 151/1.maddesinde tanımlanan mala zarar vermek suçları yönünden “uzlaşma” hükmünün değerlendirilmesi ve sonucuna göre, 5252 sayılı Yasanın 9/3.maddesi gereğince sanıklar yararına olan yasanın belirlenmesi gerektiği düşünülmeden, yazılı biçimde uygulama yapılması,
2- Tutuklulukta geçen sürenin cezalardan indirilmesi konusunda, 765 sayılı TCK'nun 40. maddesi yerine, 5237 sayılı TCK'nun 63.maddesinin uygulanmasına karar verilmesi,
Kabule göre de;
3- Hükümde temel uygulama maddesinin 765 sayılı TCK'nun 493/1-son maddesi yerine, “491/3-son.maddesi” olarak gösterilmesi,
4- 765 sayılı TCK hükümleri lehe kabul edilip uygulama yapıldığı halde, 5252 sayılı Yasanın 9/3.maddesine aykırı olarak, 5237 sayılı TCK'nun 53/1-2-3. maddesinde öngörülen hak yoksunluklarına hükmedilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ..., ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozmanın temyiz istemi bulunmayan sanık ...'e de yansıtılmasına, 24.01.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM: Mahkumiyet
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
I- Sanıklar ... ve ... hakkında yakınan ...'a; sanık ... hakkında yakınan ...'e yönelik suçlar için kurulan hükmün incelenmesinde:
Hükümde temel uygulama maddesinin 765 sayılı TCK'nın 493/1-son maddesi yerine, “491/3-son maddesi” olarak gösterilmesi, cezalar doğru uygulandığından yerinde düzeltilmesi olanaklı yazım hatası olarak kabul edilmiş; dosya içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre;suçların sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
765 sayılı TCK hükümleri lehe kabul edilip uygulama yapıldığı halde, 5252 sayılı Yasanın 9/3.maddesine aykırı olarak, 5237 sayılı TCK'nun 53/1-2-3. Maddesinde öngörülen hak yoksunluklarına hükmedilmesi ve tutuklulukta geçen sürenin cezalardan indirilmesi konusunda,765 sayılı TCK'nun 40. maddesi yerine, 5237 sayılı TCK'nun 63.maddesinin uygulanmasına karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ..., ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazları ve tebliğnamedeki düşünce bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozmanın temyiz istemi bulunmayan sanık ...'e de yansıtılmasına, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 Sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hükümden 5237 sayılı TCK'nın 53/1-2-3.maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkartılmasına ve 5237 sayılı TCK'nun 63.maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün de çıkartılarak yerine “765 sayılı TCK'nun 40. maddesinin uygulanmasına” yazılması suretiyle diğer yönleri eleştiri dışında usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
II- Sanıklar ... ve ... hakkında yakınanlar ...,... ve ...'ya yönelik suçlar için kurulan hükmün incelenmesinde:
Dosya içeriğine, uyulan bozmaya,toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçların sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1- 5237 sayılı TCK'nun 116/2-4, 119/1-c maddelerinde düzenlenen işyeri dokunulmazlığını bozmak ve aynı Yasanın 151/1.maddesinde tanımlanan mala zarar vermek suçları yönünden “uzlaşma” hükmünün değerlendirilmesi ve sonucuna göre, 5252 sayılı Yasanın 9/3.maddesi gereğince sanıklar yararına olan yasanın belirlenmesi gerektiği düşünülmeden, yazılı biçimde uygulama yapılması,
2- Tutuklulukta geçen sürenin cezalardan indirilmesi konusunda, 765 sayılı TCK'nun 40. maddesi yerine, 5237 sayılı TCK'nun 63.maddesinin uygulanmasına karar verilmesi,
Kabule göre de;
3- Hükümde temel uygulama maddesinin 765 sayılı TCK'nun 493/1-son maddesi yerine, “491/3-son.maddesi” olarak gösterilmesi,
4- 765 sayılı TCK hükümleri lehe kabul edilip uygulama yapıldığı halde, 5252 sayılı Yasanın 9/3.maddesine aykırı olarak, 5237 sayılı TCK'nun 53/1-2-3. maddesinde öngörülen hak yoksunluklarına hükmedilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ..., ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozmanın temyiz istemi bulunmayan sanık ...'e de yansıtılmasına, 24.01.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.