Yargıtay 6. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2010/3959 K.2011/43697
Özet: Uyuşmazlık, sanıkların kredi kartı şifresini öğrenip para çekmesi ve geceleyin katılana karşı silahla yağma işlemiyle ilgili olarak 5237 sayılı TCK’nın 245. maddesi gereğince zamanaşımı içinde olup olmadığı ve 149/1. maddesinin hangi bentlerinin uygulanması gerektiği konusundaki temyizdir. Mahkeme, suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabul ederek, zorunlu savunma ücretinin her iki sanıktan ayrı ayrı alınmasına karar veren hükmü bozup, bu kısmı düzelterek eşit olarak alınmasını onaylamış ve mahkumiyet kararı vermiştir.
MAHKEMESİ: Ağır ceza Mahkemesi
SUÇ: Yağma, kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma
HÜKÜM: Mahkumiyet
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Sanıkların olay günü katılana ait kredi kartı ile şifresini öğrenip, hesabından para çektiklerinin anlaşılması karşısında; haklarında 5237 sayılı TCK’nun 245. maddesi gereğince zamanaşımı içerisinde işlem yapılması olanaklı görülmüştür. Katılana karşı silahla, birden fazla kişi ile birlikte, geceleyin işlenen yağma suçunun konutta gerçekleştirildiği anlaşılıp, kabul edildiği halde, 5237 sayılı TCK'nın 149/1. maddesinin (a), (c) ve (h) bentlerinin yanı sıra (d) bendinin de uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış;
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Suçu birlikte işleyen sanıkların neden oldukları yargılama gideri olan zorunlu savunman ücretinden eşit sorumlu tutulmaları yerine 5271 sayılı CMK.nun 326/2. maddesine aykırı biçimde her iki sanıktan tamamının ayrı ayrı alınmasına karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... savunmanının temyiz itirazı ve tebliğnamedeki düşünce bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hükümden “zorunlu savunman ücretinin her iki sanıktan tamamen ayrı ayrı alınmasına” ilişkin bölüm çıkarılarak, ‘sanıklardan neden oldukları zorunlu savunman ücretinin eşit olarak alınmasına’ karar verilmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 10.10.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇ: Yağma, kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma
HÜKÜM: Mahkumiyet
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Sanıkların olay günü katılana ait kredi kartı ile şifresini öğrenip, hesabından para çektiklerinin anlaşılması karşısında; haklarında 5237 sayılı TCK’nun 245. maddesi gereğince zamanaşımı içerisinde işlem yapılması olanaklı görülmüştür. Katılana karşı silahla, birden fazla kişi ile birlikte, geceleyin işlenen yağma suçunun konutta gerçekleştirildiği anlaşılıp, kabul edildiği halde, 5237 sayılı TCK'nın 149/1. maddesinin (a), (c) ve (h) bentlerinin yanı sıra (d) bendinin de uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış;
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Suçu birlikte işleyen sanıkların neden oldukları yargılama gideri olan zorunlu savunman ücretinden eşit sorumlu tutulmaları yerine 5271 sayılı CMK.nun 326/2. maddesine aykırı biçimde her iki sanıktan tamamının ayrı ayrı alınmasına karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... savunmanının temyiz itirazı ve tebliğnamedeki düşünce bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hükümden “zorunlu savunman ücretinin her iki sanıktan tamamen ayrı ayrı alınmasına” ilişkin bölüm çıkarılarak, ‘sanıklardan neden oldukları zorunlu savunman ücretinin eşit olarak alınmasına’ karar verilmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 10.10.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.