Yargıtay6. Ceza DairesiCeza Hukuku
Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2010/2592 K.2012/20003
Özet: Uyuşmazlık, sanığın yakınının işyerinde çalıştığı ve onunla otelde aynı odada kaldığı sırada, anahtarları alarak 6 adet cep telefonu çalmasıyla ilgili hırsızlık suçundan oluşmaktadır; mahkeme, sanığın beyanlarındaki çelişkileri yeterince açıklamadan karar vererek adli para cezası (216 YTL) ve 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca hükmün bozulmasını talep eden temyiz itirazını kabul etmiş, böylece mahkeme kararı iptal edilmiştir.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Hırsızlık
HÜKÜM: 765 sayılı TCK 308/1. madde 216 YTL adli para cezası
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Sanığın yakınanın işyerinde çalıştığı ve onunla otelde aynı odada kaldığı, sanığın olay günü sabahleyin yakınanın uyumasından istifade ederek, cebinden işyerinin ve arabasının anahtarını alıp, arabayla işyerine geldiği, kapıyı anahtarla açıp, içeriden 2500 TL değerinde 6 adet cep telefonu ile telefon kontörlerini aldığı, anahtarları da komşu dükkan sahibi tanık ...’a vererek ayrıldığı, yakınanın aşamalarda oluşa uygun bir şekilde beyanda bulunduğu; sanığın ise, 13.05.2002 tarihli duruşmada, "Yakınanla otelde aynı odada kaldığını, masanın üzerinde bulunan işyerine ve arabaya ait anahtarları alarak işyerine gidip, 20 adet telefon kontörü ile 6 adet cep telefonu aldığını, bunları yakınanla anlaşması gereği %40 pay vereceği halde, çalıştığı 29 günlük süre içinde hiçbir ödemede bulunmadığından yaptığını" belirtmesine karşın, 02.07.2004 tarihli talimatla alınan beyanında ise, "Yakınandan ücret alacağı olduğunu, işyerinin ve arabanın anahtarlarının kendisinde bulunduğunu, olay günü yakınanı otelde bırakıp, işyerine gittiğini, 3 tane telefon aldığını ve kapıyı kilitleyip, komşu dükkan sahibi ...’a verdiğini, arabayı da dükkan önünde bıraktığını" söylemesi karşısında; öncelikle yakınan ile sanık arasında herhangi bir alacak borç ilişkisi olup olmadığı duraksamaya yer bırakmayacak şekilde saptanmadan, sanığın beyanları arasında açık çelişkiye rağmen, beyanına nasıl bir hukuki nedenle itibar edildiği, karar yerinde denetime olanak verecek şekilde açıklanıp gösterilmeden, yerinde ve yeterli olmayan gerekçe ile hüküm kurulması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazı ve tebliğnamedeki bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkın korunmasına, 12.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇ: Hırsızlık
HÜKÜM: 765 sayılı TCK 308/1. madde 216 YTL adli para cezası
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Sanığın yakınanın işyerinde çalıştığı ve onunla otelde aynı odada kaldığı, sanığın olay günü sabahleyin yakınanın uyumasından istifade ederek, cebinden işyerinin ve arabasının anahtarını alıp, arabayla işyerine geldiği, kapıyı anahtarla açıp, içeriden 2500 TL değerinde 6 adet cep telefonu ile telefon kontörlerini aldığı, anahtarları da komşu dükkan sahibi tanık ...’a vererek ayrıldığı, yakınanın aşamalarda oluşa uygun bir şekilde beyanda bulunduğu; sanığın ise, 13.05.2002 tarihli duruşmada, "Yakınanla otelde aynı odada kaldığını, masanın üzerinde bulunan işyerine ve arabaya ait anahtarları alarak işyerine gidip, 20 adet telefon kontörü ile 6 adet cep telefonu aldığını, bunları yakınanla anlaşması gereği %40 pay vereceği halde, çalıştığı 29 günlük süre içinde hiçbir ödemede bulunmadığından yaptığını" belirtmesine karşın, 02.07.2004 tarihli talimatla alınan beyanında ise, "Yakınandan ücret alacağı olduğunu, işyerinin ve arabanın anahtarlarının kendisinde bulunduğunu, olay günü yakınanı otelde bırakıp, işyerine gittiğini, 3 tane telefon aldığını ve kapıyı kilitleyip, komşu dükkan sahibi ...’a verdiğini, arabayı da dükkan önünde bıraktığını" söylemesi karşısında; öncelikle yakınan ile sanık arasında herhangi bir alacak borç ilişkisi olup olmadığı duraksamaya yer bırakmayacak şekilde saptanmadan, sanığın beyanları arasında açık çelişkiye rağmen, beyanına nasıl bir hukuki nedenle itibar edildiği, karar yerinde denetime olanak verecek şekilde açıklanıp gösterilmeden, yerinde ve yeterli olmayan gerekçe ile hüküm kurulması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazı ve tebliğnamedeki bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkın korunmasına, 12.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.