Yargıtay 6. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2010/23633 K.2010/20745
Özet: Asliye Ceza Mahkemesi, hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarıyla ilgili sanığa yönelik hükmü onaylayarak, mahkumiyet kararını vermiştir.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR: Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme
HÜKÜM: Mahkumiyet
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
İşyeri dokunulmazlığını bozmak suçu için kurulan hükümde, sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 116. maddesinin 2 ve 4. bendleri yerine 1 ve 4. bendleri ile uygulama yapılması sonuca etkili olmadığından; bu suçun birden fazla kişi tarafından birlikte işlendiği anlaşılıp kabul edildiği halde anılan Yasanın 119/1-c. maddesi ile sanıkların cezalarında arttırma yapılması gerektinin düşünülmemesi ve tekerrüre esas hükümlülüğü bulunan sanık ... hakkında, 5237 sayılı TCK’nın 58/6-7. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz sisteminin ve denetimli serbeslik tedbirinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, sanıklar ... ve ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve yasaya uygun bulunan hükmün, tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 20.12.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇLAR: Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme
HÜKÜM: Mahkumiyet
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
İşyeri dokunulmazlığını bozmak suçu için kurulan hükümde, sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 116. maddesinin 2 ve 4. bendleri yerine 1 ve 4. bendleri ile uygulama yapılması sonuca etkili olmadığından; bu suçun birden fazla kişi tarafından birlikte işlendiği anlaşılıp kabul edildiği halde anılan Yasanın 119/1-c. maddesi ile sanıkların cezalarında arttırma yapılması gerektinin düşünülmemesi ve tekerrüre esas hükümlülüğü bulunan sanık ... hakkında, 5237 sayılı TCK’nın 58/6-7. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz sisteminin ve denetimli serbeslik tedbirinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, sanıklar ... ve ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve yasaya uygun bulunan hükmün, tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 20.12.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.