Yargıtay 6. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2009/3524 K.2012/8443
Özet: Uyuşmazlık, 29.12.2006’da işlenmiş iddia edilen hırsızlık suçunun TCK 142/1‑b maddesine uygun olarak cezalandırılması ve mahkemenin 31.01.2008 tarihli kararına karşı Cumhuriyet Savcısı’nın temyiz talebidir. Mahkeme, savcının temyiz isteğini reddederek, sanığın hırsızlık suçundan dolayı mahkumiyet kararı vermiştir.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Hırsızlık, Hırsızlık malını bilerek almak
HÜKÜM: Mahkumiyet
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
I- Sanık ... hakkında kurulan hüküm yönünden yapılan temyiz incelemesinde;
Sanık hakkında hükmolunan cezanın türü, miktarı ve karar tarihine göre, 1412 sayılı CMUK.nun 5219 sayılı Yasa ile değişik 305/1. maddesi gereğince hükmün temyizi olanaklı bulunmadığından, o yer Cumhuriyet Savcısının ve sanık ... savunmanının temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi uyarınca tebliğname gibi REDDİNE,
II-Sanık ... hakkında kurulan hüküm yönünden yapılan temyiz incelemesinde ise,
Esnaf komşusunun oğlu olan sanık ...’tan çalıntı olduğunu bilmediği cep telefonunu, piyasa değerinden satın alan sanık ...’in, atılı suçu işlediğine ilişkin kuşkudan uzak, kesin, net ve yeterli bir delil bulunmadığı gözetilmeden, beraati yerine yazılı biçimde hükümlülüğüne karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, O Yer Cumhuriyet Savcısı ve sanık ...’ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, 25/04/2012 tarihinde ... yönünden oyçokluğu, diğer yönlerden oybirliği ile karar verildi.
KARŞI OY:
Sanık ... hakkında, 29.12.2006 tarihinde işlediği iddia olunan hırsızlık suçu nedeni ile TCK.nun 142/1-b, 145, 31/2, 53. maddelerinin uygulanması istemi ile kamu davası açılmış olup, yapılan yargılamada Cumhuriyet Savcısı sanığın eylemine uyan TCK.nun 142/1-b, 168/2, 31/2. maddeleri gereğince cezalandırılması yönünde mütalaada bulunmuş; mahkemece 31.01.2008 tarihli kararla sanığın TCK.nun 141/1, 168/2, 31/2, 62, 50/3. maddeleri gereğince 1.500, TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
Cumhuriyet Savcısı tarafından sanığın eyleminin bina içinde muhafaza altına alınmış eşyaya yönelik olması nedeni ile suçun TCK 142/1-b maddesine uyduğu gerekçesi ile karar süresinde sanık aleyhine temyiz edilmiştir.
Mahkemece tayin edilen sonuç ceza miktar itibariyle kesinlik sınırları içinde ise de kamu adına hareket eden, usule ve yasaya aykırı kararları lehe veya aleyhe temyiz etmekle görevli kılınan Cumhuriyet Savcısının, suçun hırsızlığın nitelikli halini oluşturduğu ve cezanın eksik tayin edildiği yönündeki temyizi (iş yerinin içinden muhafaza altındaki eşyanın çalınmasının TCK.nun 142/1-b maddesi kapsamında kaldığına yönelik yerleşmiş yargıtay uygulaması) dikkate alındığında karar 1412 sayılı Yasanın 305/1. maddesi kapsamında kesin nitelikte bir karar olarak değerlendirilemez. Aksi düşünce (temyizin içeriğine göre) Cumhuriyet Savcısına yasalarla tanınan ve olağan yargılama süreci içinde kullanılması gereken yasa yollarına başvuru hakkının kısıtlanması anlamına gelir. Kaldı ki Yargıtay Ceza Dairelerinin yerleşik uygulaması ile Yargıtay Ceza Genel Kurulunun (04.10.1993 tarih 187-227) sayılı kararlarında belirtildiği üzere “tür ve miktarı itibariyle kesin olan kararların dahi suç vasfına yönelik temyizi halinde Yargıtay denetimine tabi tutulacakları benimsenmiştir. ...”
Bu açıklamalar karşısında ve Cumhuriyet Savcısının temyizinin içeriğine göre Tokat 2. Asliye Ceza Mahkemesinin sanık ... hakkındaki kararının kesin olmadığı, sanığın yaşı, suçun uyduğu kanun maddesi, karar tarihi dikkate alındığında TCK 66/1-e, 2 maddesi gereğince öngörülen 4 yıllık dava zaman aşımı süresinin karar tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması nedeni ile davanın düşmesine karar verilmesi gerekirken, kararın kesin olduğu gerekçesi ile Cumhuriyet Savcısının temyiz talebinin reddine ilişkin sayın çoğunluk görüşüne katılmıyorum. 25.04.2012
SUÇ: Hırsızlık, Hırsızlık malını bilerek almak
HÜKÜM: Mahkumiyet
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
I- Sanık ... hakkında kurulan hüküm yönünden yapılan temyiz incelemesinde;
Sanık hakkında hükmolunan cezanın türü, miktarı ve karar tarihine göre, 1412 sayılı CMUK.nun 5219 sayılı Yasa ile değişik 305/1. maddesi gereğince hükmün temyizi olanaklı bulunmadığından, o yer Cumhuriyet Savcısının ve sanık ... savunmanının temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi uyarınca tebliğname gibi REDDİNE,
II-Sanık ... hakkında kurulan hüküm yönünden yapılan temyiz incelemesinde ise,
Esnaf komşusunun oğlu olan sanık ...’tan çalıntı olduğunu bilmediği cep telefonunu, piyasa değerinden satın alan sanık ...’in, atılı suçu işlediğine ilişkin kuşkudan uzak, kesin, net ve yeterli bir delil bulunmadığı gözetilmeden, beraati yerine yazılı biçimde hükümlülüğüne karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, O Yer Cumhuriyet Savcısı ve sanık ...’ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, 25/04/2012 tarihinde ... yönünden oyçokluğu, diğer yönlerden oybirliği ile karar verildi.
KARŞI OY:
Sanık ... hakkında, 29.12.2006 tarihinde işlediği iddia olunan hırsızlık suçu nedeni ile TCK.nun 142/1-b, 145, 31/2, 53. maddelerinin uygulanması istemi ile kamu davası açılmış olup, yapılan yargılamada Cumhuriyet Savcısı sanığın eylemine uyan TCK.nun 142/1-b, 168/2, 31/2. maddeleri gereğince cezalandırılması yönünde mütalaada bulunmuş; mahkemece 31.01.2008 tarihli kararla sanığın TCK.nun 141/1, 168/2, 31/2, 62, 50/3. maddeleri gereğince 1.500, TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
Cumhuriyet Savcısı tarafından sanığın eyleminin bina içinde muhafaza altına alınmış eşyaya yönelik olması nedeni ile suçun TCK 142/1-b maddesine uyduğu gerekçesi ile karar süresinde sanık aleyhine temyiz edilmiştir.
Mahkemece tayin edilen sonuç ceza miktar itibariyle kesinlik sınırları içinde ise de kamu adına hareket eden, usule ve yasaya aykırı kararları lehe veya aleyhe temyiz etmekle görevli kılınan Cumhuriyet Savcısının, suçun hırsızlığın nitelikli halini oluşturduğu ve cezanın eksik tayin edildiği yönündeki temyizi (iş yerinin içinden muhafaza altındaki eşyanın çalınmasının TCK.nun 142/1-b maddesi kapsamında kaldığına yönelik yerleşmiş yargıtay uygulaması) dikkate alındığında karar 1412 sayılı Yasanın 305/1. maddesi kapsamında kesin nitelikte bir karar olarak değerlendirilemez. Aksi düşünce (temyizin içeriğine göre) Cumhuriyet Savcısına yasalarla tanınan ve olağan yargılama süreci içinde kullanılması gereken yasa yollarına başvuru hakkının kısıtlanması anlamına gelir. Kaldı ki Yargıtay Ceza Dairelerinin yerleşik uygulaması ile Yargıtay Ceza Genel Kurulunun (04.10.1993 tarih 187-227) sayılı kararlarında belirtildiği üzere “tür ve miktarı itibariyle kesin olan kararların dahi suç vasfına yönelik temyizi halinde Yargıtay denetimine tabi tutulacakları benimsenmiştir. ...”
Bu açıklamalar karşısında ve Cumhuriyet Savcısının temyizinin içeriğine göre Tokat 2. Asliye Ceza Mahkemesinin sanık ... hakkındaki kararının kesin olmadığı, sanığın yaşı, suçun uyduğu kanun maddesi, karar tarihi dikkate alındığında TCK 66/1-e, 2 maddesi gereğince öngörülen 4 yıllık dava zaman aşımı süresinin karar tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması nedeni ile davanın düşmesine karar verilmesi gerekirken, kararın kesin olduğu gerekçesi ile Cumhuriyet Savcısının temyiz talebinin reddine ilişkin sayın çoğunluk görüşüne katılmıyorum. 25.04.2012
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.