Yargıtay 6. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2009/22672 K.2012/20765
Özet: Uyuşmazlık konusu, sanıkların hırsızlık, mala zarar verme ve konut dokunulmazlığını bozma suçlarından hüküm giymesidir. Mahkeme, temyiz başvurusunu kabul ederek mahkumiyet kararını onaylamış ve cezanın süresi, türü ve miktarı bakımından sanıkların haklarını korumuştur.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Hırsızlık, mala zarar verme, konut dokunulmazlığını bozma
HÜKÜM: Mahkumiyet
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-Kolluk görevlileri tarafından yakalandıklarında sanık ...'in suç arkadaşının elindeki poşetin içinde bulunan amfiyi yere attığı, ancak sanığın çaldığı malların çoğunu tanık ... ...'nın evinin bahçesinde sakladığını söylediği ve bu şekilde yakınanın konutundan çalınan eşyaların çoğunun ele geçirilerek kendisine teslim edildiğinin anlaşılması karşısında; yakınana kısmi iadeye onay verip vermediği sorularak, sonucuna göre 5237 sayılı TCK'nın 168/1-4. maddesinde tanımlanan etkin pişmanlık hükmünün uygulama olanağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,
2-Sanıklara yüklenen konut dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarının niteliği, cezaların türü ve sürelerine göre; hükümden sonra 08.02.2008 tarih ve 26781 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanunun Geçici madde; 1/1. fıkrası yollamasıyla aynı kanunun 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 231/5-14. madde ve fıkraları gereği sanıkların hukuki durumunun değerlendirilmesi zorunluluğu,
3-Sanıkların ilk eylemlerinden sonra 01.03.2006 tarihinde yakınanın konutuna kapının açık olmasından faydalanarak tekrar girip hırsızlık yaptıklarının anlaşılması karşısında; sanıklar hakkında konut dokunulmazlığını bozma suçu yönünden 5237 sayılı Yasanın 43. maddesi ile uygulama yapılıp yapılmayacağının karar yerinde tartışmasız bırakılması,
Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazları ve tebliğnamedeki düşünce bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye kısmen uygun olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesi uyarınca hükmolunan cezanın süresi, tür ve miktarı bakımından sanıkların kazanılmış hakkının korunmasına, 19.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇ: Hırsızlık, mala zarar verme, konut dokunulmazlığını bozma
HÜKÜM: Mahkumiyet
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-Kolluk görevlileri tarafından yakalandıklarında sanık ...'in suç arkadaşının elindeki poşetin içinde bulunan amfiyi yere attığı, ancak sanığın çaldığı malların çoğunu tanık ... ...'nın evinin bahçesinde sakladığını söylediği ve bu şekilde yakınanın konutundan çalınan eşyaların çoğunun ele geçirilerek kendisine teslim edildiğinin anlaşılması karşısında; yakınana kısmi iadeye onay verip vermediği sorularak, sonucuna göre 5237 sayılı TCK'nın 168/1-4. maddesinde tanımlanan etkin pişmanlık hükmünün uygulama olanağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,
2-Sanıklara yüklenen konut dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarının niteliği, cezaların türü ve sürelerine göre; hükümden sonra 08.02.2008 tarih ve 26781 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanunun Geçici madde; 1/1. fıkrası yollamasıyla aynı kanunun 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 231/5-14. madde ve fıkraları gereği sanıkların hukuki durumunun değerlendirilmesi zorunluluğu,
3-Sanıkların ilk eylemlerinden sonra 01.03.2006 tarihinde yakınanın konutuna kapının açık olmasından faydalanarak tekrar girip hırsızlık yaptıklarının anlaşılması karşısında; sanıklar hakkında konut dokunulmazlığını bozma suçu yönünden 5237 sayılı Yasanın 43. maddesi ile uygulama yapılıp yapılmayacağının karar yerinde tartışmasız bırakılması,
Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazları ve tebliğnamedeki düşünce bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye kısmen uygun olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesi uyarınca hükmolunan cezanın süresi, tür ve miktarı bakımından sanıkların kazanılmış hakkının korunmasına, 19.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.