Yargıtay6. Ceza DairesiCeza Hukuku
Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2008/9641 K.2011/3241
**MAHKEMESİ:**Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
**HÜKÜM:** Mahkumiyet
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Hükmün tefhimi sırasında yasa yolunun “temyiz” yerine “itiraz” olarak yanlış gösterilmesi nedeniyle hükümlünün temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşılmakla yapılan incelemede;
1-Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 27.12.2005 tarih, 2005/3-162-173 ve 11.07.2006 tarih, 2006/5-182/182 sayılı kararları ışığında; sonraki yasa ile suçun unsurlarının veya özel hallerinin değiştirilmesi, cezanın tayin ve takdiri ile artırım ve indirim oranlarının belirlenmesi, cezanın kişiselleştirilmesini gerektiren hallerde duruşma açılarak karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, dosya üzerinden karar verilmesi;
2-5237 sayılı TCK.nun 7/2 ve 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca sanık yararına olan hükmün önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkacak sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı ve 5237 sayılı TCK.nun 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCK.nun 493/1.maddesinde yer alan suçun öğelerinin farklı olduğu; hükümlünün geceleyin saat 02.00 sıralarında yakınana ait işyerinin kapı asma kilidi ile içeride bulunan kasanın kilidini kırarak gerçekleştirdiği eyleminin 5237 sayılı TCK.nun 142/1-b, maddesine uyan hırsızlığın yanı sıra, aynı Yasanın 116/2-4 ve 151/1. maddelerine uyan geceleyin işyeri dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçunu da oluşturduğu gözetilmeden, eylemin anılan Yasanın 142/2-d maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu kabul edilip, işyeri dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarından ceza verilmeden, 5237 sayılı TCY.nın hükümlü yararına olduğu kabul edilerek yazılı biçimde hüküm kurulması;
3- (2) nolu bozma sebebine göre, hükümlü hakkında 5237 sayılı Yasa uyarınca verilmesi gerekli sonuç ceza belirlenerek, lehe yasanın yeniden belirlenmesi zorunluluğu;
4- İnfazı kısıtlayacak biçimde, infazın 647 sayılı Yasaya göre yapılmasına karar verilmesi;
5-Kabule göre, hükümlünün 5237 sayılı TCY.nın 53/1. maddesinde belirtilen haklardan, aynı maddenin (2-3) fıkralarında belirtilen süreler içinde yoksunluğuna hükmolunmaması;
Bozmayı gerektirmiş, hükümlü ...’in temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlü hakkındaki 7.6.2005 günlü uyarlama kararının açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, infaz aşamasındaki hükümlü yararına uygulamaların kazanılmış hak oluşturmayacağının gözetilmesine 23.03.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇ : Hırsızlık
**HÜKÜM:** Mahkumiyet
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Hükmün tefhimi sırasında yasa yolunun “temyiz” yerine “itiraz” olarak yanlış gösterilmesi nedeniyle hükümlünün temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşılmakla yapılan incelemede;
1-Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 27.12.2005 tarih, 2005/3-162-173 ve 11.07.2006 tarih, 2006/5-182/182 sayılı kararları ışığında; sonraki yasa ile suçun unsurlarının veya özel hallerinin değiştirilmesi, cezanın tayin ve takdiri ile artırım ve indirim oranlarının belirlenmesi, cezanın kişiselleştirilmesini gerektiren hallerde duruşma açılarak karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, dosya üzerinden karar verilmesi;
2-5237 sayılı TCK.nun 7/2 ve 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca sanık yararına olan hükmün önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkacak sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı ve 5237 sayılı TCK.nun 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCK.nun 493/1.maddesinde yer alan suçun öğelerinin farklı olduğu; hükümlünün geceleyin saat 02.00 sıralarında yakınana ait işyerinin kapı asma kilidi ile içeride bulunan kasanın kilidini kırarak gerçekleştirdiği eyleminin 5237 sayılı TCK.nun 142/1-b, maddesine uyan hırsızlığın yanı sıra, aynı Yasanın 116/2-4 ve 151/1. maddelerine uyan geceleyin işyeri dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçunu da oluşturduğu gözetilmeden, eylemin anılan Yasanın 142/2-d maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu kabul edilip, işyeri dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarından ceza verilmeden, 5237 sayılı TCY.nın hükümlü yararına olduğu kabul edilerek yazılı biçimde hüküm kurulması;
3- (2) nolu bozma sebebine göre, hükümlü hakkında 5237 sayılı Yasa uyarınca verilmesi gerekli sonuç ceza belirlenerek, lehe yasanın yeniden belirlenmesi zorunluluğu;
4- İnfazı kısıtlayacak biçimde, infazın 647 sayılı Yasaya göre yapılmasına karar verilmesi;
5-Kabule göre, hükümlünün 5237 sayılı TCY.nın 53/1. maddesinde belirtilen haklardan, aynı maddenin (2-3) fıkralarında belirtilen süreler içinde yoksunluğuna hükmolunmaması;
Bozmayı gerektirmiş, hükümlü ...’in temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlü hakkındaki 7.6.2005 günlü uyarlama kararının açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, infaz aşamasındaki hükümlü yararına uygulamaların kazanılmış hak oluşturmayacağının gözetilmesine 23.03.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.