Yargıtay 6. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2008/8008 K.2012/833
Özet: Uyuşmazlık konusu, sanığın otomobilin kilitli kapısını açıp direksiyon alt muhafaza kutusunu kırarak hırsızlık işlemi yapmasıdır; mahkeme, bu eylemin 5237 sayılı TCK’nın 142/1. maddesi (b) bendine uyan hırsızlık suçunu oluşturduğunu kabul etmiştir. Mahkemenin sonucu ise sanığın hapis cezasıyla mahkumiyetinin yasal sonucu olarak 53/1. maddesinin ilgili bendlerine göre güvenlik tedbirlerinin uygulanması ve infaz sürecinde haklarının kısıtlanmasına karar vermiştir.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Hırsızlık
HÜKÜM: Mahkumiyet
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Yakınanın otomobilinin kilitli kapısını açıp direksiyon alt muhafaza kutusunu kırarak düzkontak yapmak suretiyle hırsızlık yaptığı anlaşılan sanık hakkında, mala zarar vermek suçundan 5237 sayılı TCK’nın 151/1. maddeleri uyarınca zamanaşımı içinde işlem yapılması olanaklı kabul edilmiştir.
Adli sicil kaydına göre kasıtlı suçtan hükümlülüğü bulunan sanık hakkında, hükümden sonra 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562. maddesi ve 25.07.2010 tarih ve 27652 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6008 sayılı Kanunun 7. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 231/5-14. maddesinin uygulama olanağı bulunmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede:
Sanığın doğum tarihinin iddianame ve gerekçeli karar başlığında nüfus kaydına göre “ 01.05.1983” olarak yerinde düzeltilmesi olanaklı kabul edilmiş; sokakta park halinde duran otomobilin kilitli kapısını açıp direksiyon alt muhafaza kutusunu kırarak düzkontak yapmak suretiyle çalan sanığın eyleminin, 5237 sayılı TCK'nın 142/1. madde ve fıkrasının (b) bendine uyan hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, aynı madde ve fıkranın (e) bendi ile uygulama yapılması ve sanığın adli sicil kaydında yer alan, Kula Asliye Ceza Mahkemesi’nin 28.12.2004 gün ve 85-259 sayılı kararına konu mahkumiyet hükmü esas alınarak hakkında 5237 sayılı TCK’nın 58/6-7. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz sisteminin ve denetimli serbeslik tedbirinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Kasten işlenen suçlardan hapis cezasına mahkumiyetin yasal sonucu olan ve 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin 1. fıkrasında öngörülen belirli hakları kullanmaktan yoksun bırakılma tedbirlerinin seçimlik olmadığı gözetilmeden, anılan fıkranın (a), (b), (c) ve (e) bendinde yazılı tedbire hükmedilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ...' in temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından “sanık hakkında 53/1-d maddesinde belirtilen güvenlik tedbirinin uygulanmasına” ilişkin bölüm çıkartılarak, yerine “Kasten işlemiş olduğu suçtan, hapis cezasıyla mahkûmiyetinin yasal sonucu olarak sanığın 5237 sayılı TCY’nin 53/1. maddesinin (a), (b), (d) ve (e) bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezasının infazı tamamlanıncaya kadar; (c) bendinde yazılı “kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri” açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına,” cümlesi yazılmak suretiyle, diğer yönleri eleştiri dışında usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 25.01.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇ: Hırsızlık
HÜKÜM: Mahkumiyet
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Yakınanın otomobilinin kilitli kapısını açıp direksiyon alt muhafaza kutusunu kırarak düzkontak yapmak suretiyle hırsızlık yaptığı anlaşılan sanık hakkında, mala zarar vermek suçundan 5237 sayılı TCK’nın 151/1. maddeleri uyarınca zamanaşımı içinde işlem yapılması olanaklı kabul edilmiştir.
Adli sicil kaydına göre kasıtlı suçtan hükümlülüğü bulunan sanık hakkında, hükümden sonra 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562. maddesi ve 25.07.2010 tarih ve 27652 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6008 sayılı Kanunun 7. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 231/5-14. maddesinin uygulama olanağı bulunmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede:
Sanığın doğum tarihinin iddianame ve gerekçeli karar başlığında nüfus kaydına göre “ 01.05.1983” olarak yerinde düzeltilmesi olanaklı kabul edilmiş; sokakta park halinde duran otomobilin kilitli kapısını açıp direksiyon alt muhafaza kutusunu kırarak düzkontak yapmak suretiyle çalan sanığın eyleminin, 5237 sayılı TCK'nın 142/1. madde ve fıkrasının (b) bendine uyan hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, aynı madde ve fıkranın (e) bendi ile uygulama yapılması ve sanığın adli sicil kaydında yer alan, Kula Asliye Ceza Mahkemesi’nin 28.12.2004 gün ve 85-259 sayılı kararına konu mahkumiyet hükmü esas alınarak hakkında 5237 sayılı TCK’nın 58/6-7. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz sisteminin ve denetimli serbeslik tedbirinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Kasten işlenen suçlardan hapis cezasına mahkumiyetin yasal sonucu olan ve 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin 1. fıkrasında öngörülen belirli hakları kullanmaktan yoksun bırakılma tedbirlerinin seçimlik olmadığı gözetilmeden, anılan fıkranın (a), (b), (c) ve (e) bendinde yazılı tedbire hükmedilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ...' in temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından “sanık hakkında 53/1-d maddesinde belirtilen güvenlik tedbirinin uygulanmasına” ilişkin bölüm çıkartılarak, yerine “Kasten işlemiş olduğu suçtan, hapis cezasıyla mahkûmiyetinin yasal sonucu olarak sanığın 5237 sayılı TCY’nin 53/1. maddesinin (a), (b), (d) ve (e) bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezasının infazı tamamlanıncaya kadar; (c) bendinde yazılı “kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri” açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına,” cümlesi yazılmak suretiyle, diğer yönleri eleştiri dışında usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 25.01.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.