Yargıtay 6. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2008/15324 K.2011/40538
Özet: Uyuşmazlık, mahkumun hırsızlık suçundan dolayı verilen cezanın, ilgili kanunların uygulanması ve indirim haklarının doğru değerlendirilip edilmediği konusundaki temyiz başvurusudur. Mahkeme, temyiz itirazlarını yerinde bulmuş ve kararın bozulmasına karar vererek hükmün iptalini ilan etmiştir.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
HÜKÜMLÜ: ...
SUÇ: Hırsızlık
HÜKÜM: Mahkumiyet
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 27.12.2005 tarih, 2005/3-162-173 ve 11.07.2006 tarih, 2006/5-182/182 sayılı kararlarında; sonraki yasa ile suçun unsurlarının veya özel hallerinin değiştirilmesi, cezanın tayin ve takdiri ile artırım ve indirim oranlarının belirlenmesi, seçimlik cezalardan birinin tercihi ve seçenek yaptırımların ya da cezanın kişiselleştirilmesini gerektiren hallerde lehe Yasanın belirlenmesi amacıyla verilen uyarlama kararlarının duruşma açılarak verilmesi gerekir.
Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1.5252 sayılı Yasanın 9/3 maddesi uyarınca, hükümlü yararına olan hüküm önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağından, 5237 sayılı Yasaya göre suç oluşturan eylem nedeniyle temel cezanın anılan Yasanın 61. maddesindeki ölçütlerde gözetilerek ne şekilde saptanacağının belirlenmesi, bireyselleştirme amacına yönelik takdir hakkının kullanılması bakımından duruşma açılarak hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,
2- 5237 sayılı TCY.nın 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCY.nın 493/1-2-son. maddesinde yer alan suçun öğelerinin farklı olduğu, hükümlü ve arkadaşlarının gece sayılan zamanda yakınana ait eve açık balkondan girdikten sonra ele geçirdikleri haksız anahtarla sokakta park halindeki mağdura ait aracı bu anahtarla çaldıklarının ve yakınanın şikayetçi olduğunun anlaşılması karşısında; eylemin 5237 sayılı Yasanın 142/2-d, 143. maddelerinde belirtilen geceleyin hırsızlık suçu yanında aynı yasanın 116/1-4, 119/1-c maddelerindeki birden fazla kişiyle konut dokunulmazlığını bozmak suçunu da oluşturduğu ve bu suç nedeniyle de uygulama yapılması gerektiği gözetilmemesi ve hırsızlık eyleminin aynı yasanın 142/1-b maddesine uyduğu kabulü ile uygulama yapılması,
3-Hükümlünün, diğer hükümlülerle önceden aldıkları karar uyarınca olay yerinde bulunmak suretiyle hırsızlık eylemine doğrudan katıldığının anlaşılması karşısında; hakkında 5237 sayılı TCK’nın 37/1. maddesi yerine, aynı Yasanın 39/1. maddesiyle uygulama yapılması,
4-5237 sayılı TCY’nın 145. maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCY’nın 522. maddesindeki hafif ve pek hafif ölçütleri, her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlamak dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığı” nın 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, bunun; daha çoğunu alabilme olanağı varken, yalnızca gereksinmesi kadar değer olarak da az olan şeyi alma durumunda, olayın özelliği ve hükümlünün kişiliği de değerlendirilerek, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden bu maddeye düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek hükümlünün cezasından indirime gidilmesi,
5-Hükümlü hakkında uygulanan 765 Sayılı TCY.nın 493/1-son, 65/3, 522/1. maddelerine göre, 1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCY.nın aynı suça uyan 142/2-d, 143/1,116/2-4,119/1-c maddelerinin ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulanması sonucunda anılan Yasanın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddeleri ışığında, 765 sayılı yasaya göre kurulan önceki hükmün hükümlü lehine olduğunun gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, hükümlü ...'un temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle istem gibi BOZULMASINA, infaz aşamasında hükümlü lehine uygulamaların kazanılmış hak oluşturmayacağının gözetilmesine, 05.10.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
HÜKÜMLÜ: ...
SUÇ: Hırsızlık
HÜKÜM: Mahkumiyet
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 27.12.2005 tarih, 2005/3-162-173 ve 11.07.2006 tarih, 2006/5-182/182 sayılı kararlarında; sonraki yasa ile suçun unsurlarının veya özel hallerinin değiştirilmesi, cezanın tayin ve takdiri ile artırım ve indirim oranlarının belirlenmesi, seçimlik cezalardan birinin tercihi ve seçenek yaptırımların ya da cezanın kişiselleştirilmesini gerektiren hallerde lehe Yasanın belirlenmesi amacıyla verilen uyarlama kararlarının duruşma açılarak verilmesi gerekir.
Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1.5252 sayılı Yasanın 9/3 maddesi uyarınca, hükümlü yararına olan hüküm önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağından, 5237 sayılı Yasaya göre suç oluşturan eylem nedeniyle temel cezanın anılan Yasanın 61. maddesindeki ölçütlerde gözetilerek ne şekilde saptanacağının belirlenmesi, bireyselleştirme amacına yönelik takdir hakkının kullanılması bakımından duruşma açılarak hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,
2- 5237 sayılı TCY.nın 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCY.nın 493/1-2-son. maddesinde yer alan suçun öğelerinin farklı olduğu, hükümlü ve arkadaşlarının gece sayılan zamanda yakınana ait eve açık balkondan girdikten sonra ele geçirdikleri haksız anahtarla sokakta park halindeki mağdura ait aracı bu anahtarla çaldıklarının ve yakınanın şikayetçi olduğunun anlaşılması karşısında; eylemin 5237 sayılı Yasanın 142/2-d, 143. maddelerinde belirtilen geceleyin hırsızlık suçu yanında aynı yasanın 116/1-4, 119/1-c maddelerindeki birden fazla kişiyle konut dokunulmazlığını bozmak suçunu da oluşturduğu ve bu suç nedeniyle de uygulama yapılması gerektiği gözetilmemesi ve hırsızlık eyleminin aynı yasanın 142/1-b maddesine uyduğu kabulü ile uygulama yapılması,
3-Hükümlünün, diğer hükümlülerle önceden aldıkları karar uyarınca olay yerinde bulunmak suretiyle hırsızlık eylemine doğrudan katıldığının anlaşılması karşısında; hakkında 5237 sayılı TCK’nın 37/1. maddesi yerine, aynı Yasanın 39/1. maddesiyle uygulama yapılması,
4-5237 sayılı TCY’nın 145. maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCY’nın 522. maddesindeki hafif ve pek hafif ölçütleri, her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlamak dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığı” nın 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, bunun; daha çoğunu alabilme olanağı varken, yalnızca gereksinmesi kadar değer olarak da az olan şeyi alma durumunda, olayın özelliği ve hükümlünün kişiliği de değerlendirilerek, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden bu maddeye düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek hükümlünün cezasından indirime gidilmesi,
5-Hükümlü hakkında uygulanan 765 Sayılı TCY.nın 493/1-son, 65/3, 522/1. maddelerine göre, 1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCY.nın aynı suça uyan 142/2-d, 143/1,116/2-4,119/1-c maddelerinin ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulanması sonucunda anılan Yasanın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddeleri ışığında, 765 sayılı yasaya göre kurulan önceki hükmün hükümlü lehine olduğunun gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, hükümlü ...'un temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle istem gibi BOZULMASINA, infaz aşamasında hükümlü lehine uygulamaların kazanılmış hak oluşturmayacağının gözetilmesine, 05.10.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.