Yargıtay 6. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2007/24408 K.2011/665
Özet: Uyuşmazlık, sanıkların yağma suçunu işleyerek hapis cezalarının infazı sırasında uygulanacak mükerrer ceza hükümlerinin ve 53/1 maddesinin (c) bendindeki yoksun bırakma hükmünün eksik veya hatalı şekilde değerlendirilmesiyle ilgilidir. Mahkeme, bu usul ve yasa hatalarını düzelterek sanıkların cezalarının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasını ve ilgili maddelerin doğru uygulanmasını onaylamıştır.
MAHKEMESİ: Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ: Yağma
HÜKÜM: Mahkumiyet
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
30.01.2004 olan suç tarihinin iddianamede ve gerekçeli karar başlığında yerinde düzeltilmesi olanaklı kabul edilmiş; yağma suçunun silahla, birden fazla kişi tarafından birlikte ve geceleyin işlendiği anlaşılıp kabul edildiği halde, sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK’nın 149. maddesinin 1. fıkrasının (a), (c) ve (h) bendlerinin uygulanması gerekirken temel uygulama maddesinin hükümde “149/1” olarak yazılması ve aynı Yasanın 61/1. maddesi uyarınca temel ceza belirlenirken bunların değerlendirilmesi ve alt sınır aşılarak ceza uygulaması yapılması gerektiğinin düşünülmemesi; sanık ...’ın yağma suçunu diğer sanıkla birlikte el ve işbirliği içinde hareket ederek gerçekleştirdiği ve bu nedenle hakkında 5237 sayılı TCK’nın 37/1. maddesi yerine aynı Yasanın 39/1. maddesi ile uygulama yapılması suretiyle adı geçen sanık hakkında eksik cezaya hükmedilmesi, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1- Sanık ... için hakkında, 5237 sayılı TCK’nın 7/3 maddesi gereğince, 01.06.2005 tarihinden önce işlenen suçlar nedeniyle aynı Yasanın 58/6-7. maddesinde düzenlenen mükerrirlere özgü infaz hükümlerinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,
2- 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin 3. fıkrası gözetilmeden, 1. fıkrasının (c) bendinde belirtilen haktan sanıkların mahkum olduğu hapis cezalarının infazları tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmalarına karar verilmiş olması,
Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından; sanık ... için hakkında 5237 sayılı TCK’nın 58/6-7. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün ve sanıklar ... ile ... hakkında 5237 sayılı TCY’nin 53/1. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkartılarak, bu bölümün yerine “Sanıkların 5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesinin (a),(b),(d) ve (e) bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezalarının infazları tamamlanıncaya kadar, (c) bendinde yazılı kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum oldukları hapis cezalarından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmalarına, ” cümlesinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri eleştiri dışında usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 31.01.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇ: Yağma
HÜKÜM: Mahkumiyet
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
30.01.2004 olan suç tarihinin iddianamede ve gerekçeli karar başlığında yerinde düzeltilmesi olanaklı kabul edilmiş; yağma suçunun silahla, birden fazla kişi tarafından birlikte ve geceleyin işlendiği anlaşılıp kabul edildiği halde, sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK’nın 149. maddesinin 1. fıkrasının (a), (c) ve (h) bendlerinin uygulanması gerekirken temel uygulama maddesinin hükümde “149/1” olarak yazılması ve aynı Yasanın 61/1. maddesi uyarınca temel ceza belirlenirken bunların değerlendirilmesi ve alt sınır aşılarak ceza uygulaması yapılması gerektiğinin düşünülmemesi; sanık ...’ın yağma suçunu diğer sanıkla birlikte el ve işbirliği içinde hareket ederek gerçekleştirdiği ve bu nedenle hakkında 5237 sayılı TCK’nın 37/1. maddesi yerine aynı Yasanın 39/1. maddesi ile uygulama yapılması suretiyle adı geçen sanık hakkında eksik cezaya hükmedilmesi, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1- Sanık ... için hakkında, 5237 sayılı TCK’nın 7/3 maddesi gereğince, 01.06.2005 tarihinden önce işlenen suçlar nedeniyle aynı Yasanın 58/6-7. maddesinde düzenlenen mükerrirlere özgü infaz hükümlerinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,
2- 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin 3. fıkrası gözetilmeden, 1. fıkrasının (c) bendinde belirtilen haktan sanıkların mahkum olduğu hapis cezalarının infazları tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmalarına karar verilmiş olması,
Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından; sanık ... için hakkında 5237 sayılı TCK’nın 58/6-7. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün ve sanıklar ... ile ... hakkında 5237 sayılı TCY’nin 53/1. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkartılarak, bu bölümün yerine “Sanıkların 5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesinin (a),(b),(d) ve (e) bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezalarının infazları tamamlanıncaya kadar, (c) bendinde yazılı kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum oldukları hapis cezalarından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmalarına, ” cümlesinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri eleştiri dışında usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 31.01.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.