Yargıtay 6. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2007/23784 K.2011/674
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Hırsızlık
HÜKÜM: Mahkumiyet
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1- Mağdurun kapıları kilitsiz olarak sokağa park ettiği otomobilinin içinden teyp çalan sanığın eyleminin, 765 sayılı TCK’nın 491/2. maddesinde tanımlanan hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, aynı Yasanın 491/3. maddesi ile hüküm kurulması,
2- 765 sayılı Yasa hükümleri lehe kabul edilip uygulama yapıldığına göre, sanığın adli sicil kaydında yazılı olan Gaziantep 6. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 28.10.2003 gün ve 842-928 sayılı mahkumiyet hükmüne konu cezanın tekerrüre esas oluşturduğu ve sanık hakkında aynı Yasanın 81/2-3. maddesinin uygulanması gerektiğinin ve anılan Yasanın 522. maddesinin son fıkrası gereğince aynı suçtan mükerrir olan sanık hakkında 522. maddenin 1. fıkrasında öngörülen indirim hükmünün uygulanamayacağının gözetilmemesi,
3- Sanığın eylemine uyan 765 sayılı TCK’nın 491/2, 55/3, 81/2-3, 647 sayılı Yasanın 4/1. maddelerine göre, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK’nın aynı suça uyan 141/1, 31/3, 50/1-a.maddelerinde öngörülen özgürlüğü bağlayıcı cezanın alt ve üst sınırları bakımından, anılan Yasanın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddeleri ışığında, sanık yararına olan yasanın uygulama sırasında belirlenmesinde zorunluluk bulunması,
Kabule göre de;
4- Temel cezanın alt sınırdan uygulanması benimsendiği halde, ceza uygulaması yapılırken alt sınırdan uzaklaşılarak hüküm kurulması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları ve tebliğnamedeki düşünce bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 326/son.maddesinin gözetilmesine, 31.01.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇ: Hırsızlık
HÜKÜM: Mahkumiyet
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1- Mağdurun kapıları kilitsiz olarak sokağa park ettiği otomobilinin içinden teyp çalan sanığın eyleminin, 765 sayılı TCK’nın 491/2. maddesinde tanımlanan hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, aynı Yasanın 491/3. maddesi ile hüküm kurulması,
2- 765 sayılı Yasa hükümleri lehe kabul edilip uygulama yapıldığına göre, sanığın adli sicil kaydında yazılı olan Gaziantep 6. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 28.10.2003 gün ve 842-928 sayılı mahkumiyet hükmüne konu cezanın tekerrüre esas oluşturduğu ve sanık hakkında aynı Yasanın 81/2-3. maddesinin uygulanması gerektiğinin ve anılan Yasanın 522. maddesinin son fıkrası gereğince aynı suçtan mükerrir olan sanık hakkında 522. maddenin 1. fıkrasında öngörülen indirim hükmünün uygulanamayacağının gözetilmemesi,
3- Sanığın eylemine uyan 765 sayılı TCK’nın 491/2, 55/3, 81/2-3, 647 sayılı Yasanın 4/1. maddelerine göre, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK’nın aynı suça uyan 141/1, 31/3, 50/1-a.maddelerinde öngörülen özgürlüğü bağlayıcı cezanın alt ve üst sınırları bakımından, anılan Yasanın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddeleri ışığında, sanık yararına olan yasanın uygulama sırasında belirlenmesinde zorunluluk bulunması,
Kabule göre de;
4- Temel cezanın alt sınırdan uygulanması benimsendiği halde, ceza uygulaması yapılırken alt sınırdan uzaklaşılarak hüküm kurulması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları ve tebliğnamedeki düşünce bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 326/son.maddesinin gözetilmesine, 31.01.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.