Yargıtay 6. Ceza Dairesi Ceza Hukuku · ön sınıflandırma
Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2007/19968 K.2012/2746
Özet: (1) Sanık … hakkında hırsızlık suçundan mahkumiyet kararı verilmiş ve bu kararın temyiz edilmesi için gerekli yasal prosedürlerin eksik olduğu iddia edildi. (2) Mahkeme, temyiz sürecinde gereken açıklamaların yapılmadığını kabul ederek, sanığın zorunlu savunma avukatının temyiz dilekçesine onay verip vermediğini belirlemek amacıyla dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’na iadesine karar verdi.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Hırsızlık
HÜKÜM: Mahkumiyet
TEMYİZ EDENLER: Sanık savunmanı, hükümlü savunmanı
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Sanık ... hakkında Burhaniye Asliye Ceza Mahkemesinin 13.10.2003 gün, 2002/459 esas ve 2003/238 karar sayılı ilamı ile yoklukta verilen mahkumiyete ilişkin ilk hükümde, Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 40/2, 5271 sayılı CMK.nun 34/2, 231/2 ve 232/6. maddelerine göre; mahkeme kararlarında ilgili kişilerin hangi yasa yolları ve mercilere başvuracağını, sürelerini ve şeklini kuşkuya yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesi gerekir şeklindeki açık ve buyurucu hükümleri karşısında; kararda yasa yoluna başvuru süresi ile başvuru süresinin ne zaman başlayacağı, nereye ve ne biçimde başvurulacağının açıkça belirtilmediği gibi açıklandığı şekilde açıklamalı davetiye de gönderilmediği, bu bağlamda yukarıda belirtilen ilk hükmün kesinleşmediğinin anlaşılması karşısında; adı geçen sanığa, belirtilen ilk kararın hükmü temyiz etme yetkisi olduğu, nereye, nasıl ve ne şekilde başvurabileceği ve temyiz süresi de gösterilmek suretiyle, açıklamalı davetiye ile tebliğiyle bunu gösterir belgeler ve sunarsa temyiz dilekçesi eklendikten ve bu konuda ek tebliğname de düzenlendikten sonra, sanığın ilk hükme yönelik temyiz isteminde bulunmaması halinde ise; ayrıntıları Ceza Genel Kurulunun 18.03.2008 gün 2008/9-7-56 ve 13.05.2008 gün 2008/10-101- 113 sayılı kararlarında açıklandığı üzere “kendisine zorunlu savunman atandığından sanığın haberdar edilmediği durumlarda, zorunlu savunmana yapılan tefhim veya tebliğ kendisine bağlanan hukuki sonuçları doğurmaz. Bu durumda zorunlu savunman sanığın lehine gibi görünen bazı işlemler yapsa; örneğin temyiz dilekçesi vermiş olsa dahi, hükmün sanığın kendisine de tebliğ edilmesi ve sanık tarafindan temyiz dilekçesinin verilmesi halinde, temyiz isteminin kabul edilmesi gerektiğinin” anlaşılması karşısında; sanık ...’ın kendisine zorunlu savunman olarak atanan Avukat ...’ın temyiz istemine onay verip vermediğinin sorulması, beyanının bir tutanak ile saptanmasından sonra incelenmek üzere gönderilmesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’na İADESİNE, 13.02.2012 tarinde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇ: Hırsızlık
HÜKÜM: Mahkumiyet
TEMYİZ EDENLER: Sanık savunmanı, hükümlü savunmanı
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Sanık ... hakkında Burhaniye Asliye Ceza Mahkemesinin 13.10.2003 gün, 2002/459 esas ve 2003/238 karar sayılı ilamı ile yoklukta verilen mahkumiyete ilişkin ilk hükümde, Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 40/2, 5271 sayılı CMK.nun 34/2, 231/2 ve 232/6. maddelerine göre; mahkeme kararlarında ilgili kişilerin hangi yasa yolları ve mercilere başvuracağını, sürelerini ve şeklini kuşkuya yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesi gerekir şeklindeki açık ve buyurucu hükümleri karşısında; kararda yasa yoluna başvuru süresi ile başvuru süresinin ne zaman başlayacağı, nereye ve ne biçimde başvurulacağının açıkça belirtilmediği gibi açıklandığı şekilde açıklamalı davetiye de gönderilmediği, bu bağlamda yukarıda belirtilen ilk hükmün kesinleşmediğinin anlaşılması karşısında; adı geçen sanığa, belirtilen ilk kararın hükmü temyiz etme yetkisi olduğu, nereye, nasıl ve ne şekilde başvurabileceği ve temyiz süresi de gösterilmek suretiyle, açıklamalı davetiye ile tebliğiyle bunu gösterir belgeler ve sunarsa temyiz dilekçesi eklendikten ve bu konuda ek tebliğname de düzenlendikten sonra, sanığın ilk hükme yönelik temyiz isteminde bulunmaması halinde ise; ayrıntıları Ceza Genel Kurulunun 18.03.2008 gün 2008/9-7-56 ve 13.05.2008 gün 2008/10-101- 113 sayılı kararlarında açıklandığı üzere “kendisine zorunlu savunman atandığından sanığın haberdar edilmediği durumlarda, zorunlu savunmana yapılan tefhim veya tebliğ kendisine bağlanan hukuki sonuçları doğurmaz. Bu durumda zorunlu savunman sanığın lehine gibi görünen bazı işlemler yapsa; örneğin temyiz dilekçesi vermiş olsa dahi, hükmün sanığın kendisine de tebliğ edilmesi ve sanık tarafindan temyiz dilekçesinin verilmesi halinde, temyiz isteminin kabul edilmesi gerektiğinin” anlaşılması karşısında; sanık ...’ın kendisine zorunlu savunman olarak atanan Avukat ...’ın temyiz istemine onay verip vermediğinin sorulması, beyanının bir tutanak ile saptanmasından sonra incelenmek üzere gönderilmesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’na İADESİNE, 13.02.2012 tarinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.