Yargıtay 6. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2007/19286 K.2012/1882
Özet: (1) Sanık, yakınına ait otomobilin camını kırarak hırsızlık yapmaya kalkıştı; (2) Mahkeme, sanığı hırsızlık suçundan mahkum etti ve infaz sistemini uygulamaya karar verdi.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Hırsızlık
HÜKÜM: Mahkumiyet
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Hırsızlık suçunu işlemek için yakınana ait otomobilin camını, aynasını ve DVD oynatıcısını kıran sanık hakkında, mala zarar vermek suçundan zamanaşımı içinde işlem yapılması olanaklı kabul edilmiştir.
Yakınana ait otomobilin camını kırararak hırsızlık yapmaya kalkışan sanık hakkında, temel uygulama maddesi olarak 5237 sayılı TCK’nın 142/1. madde ve fıkrasının (b) bendi yerine, (e) bendi ile hüküm kurulması ve anılan Yasanın 61/4-5. maddesine aykırı olarak 35/2. maddesinin 143/1. maddesinden önce uygulanması sonuca etkili olmadığından; 5237 sayılı TCK’nın 145/1. maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK’nın 522. maddesindeki “hafif” veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçilebileceği ölçüdeki düşük değerler esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği düşünülmeden bu maddeye düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek cezadan indirim yapılması; sanığın adli sicil kaydında yer alan Ankara 3. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 24.09.2002 gün ve 2002/139 esas, 2002/301 sayılı kararına konu mahkumiyet hükmü esas alınarak hakkında 5237 sayılı TCK’nın 58/6-7. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz sisteminin ve denetimli serbeslik tedbirinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, sanık ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve yasaya uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 09.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇ: Hırsızlık
HÜKÜM: Mahkumiyet
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Hırsızlık suçunu işlemek için yakınana ait otomobilin camını, aynasını ve DVD oynatıcısını kıran sanık hakkında, mala zarar vermek suçundan zamanaşımı içinde işlem yapılması olanaklı kabul edilmiştir.
Yakınana ait otomobilin camını kırararak hırsızlık yapmaya kalkışan sanık hakkında, temel uygulama maddesi olarak 5237 sayılı TCK’nın 142/1. madde ve fıkrasının (b) bendi yerine, (e) bendi ile hüküm kurulması ve anılan Yasanın 61/4-5. maddesine aykırı olarak 35/2. maddesinin 143/1. maddesinden önce uygulanması sonuca etkili olmadığından; 5237 sayılı TCK’nın 145/1. maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK’nın 522. maddesindeki “hafif” veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçilebileceği ölçüdeki düşük değerler esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği düşünülmeden bu maddeye düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek cezadan indirim yapılması; sanığın adli sicil kaydında yer alan Ankara 3. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 24.09.2002 gün ve 2002/139 esas, 2002/301 sayılı kararına konu mahkumiyet hükmü esas alınarak hakkında 5237 sayılı TCK’nın 58/6-7. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz sisteminin ve denetimli serbeslik tedbirinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, sanık ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve yasaya uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 09.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.