Yargıtay 5. Hukuk Dairesi Gayrimenkul ve Emlak Hukuku
Yargıtay 5. Hukuk Dairesi E.2011/1012 K.2011/4891
Özet: (1) Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davası; (2) Mahkeme davayı kısmen kabul etti ancak bilirkişi raporunun geçersiz bulunması nedeniyle kararını bozdu ve temyizi kabul etti.
MAHKEMESİ: Asliye Hukuk Mahkemesi
Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
- KARAR –
Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.
Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.
Hükme esas alınan bilirkişi raporu hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;
2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun değer biçmeye esas hükümleri kamulaştırmasız el atmaya dayanan bedel davalarında kıyasen uygulanır.
Buna göre sözü edilen Kanunun 11/1-g maddesi uyarınca özel amaçlı satışlar emsal incelenmesinde esas alınmaz.
Hükme esas alınan bilirkişi raporunda kıyasi emsal olarak incelenen 864 ada 267 parsel ile 2607 ada 96 parsel sayılı taşınmazın satışı özel amaçlı olduğu gibi, incelenen diğer iki emsalinde, Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından belirlenen emlak vergisine esas olan m² değerlerinin karşılaştırılmasında; dava konusu taşınmazdan daha değerli olmalarına rağmen, bilirkişi kurulunca dava konusu taşınmazın daha değerli olduğu kabul edilerek değer biçilmesi nedeniyle rapor inandırıcı değildir.
Bu nedenle, taraflara emsal satışları bildirmeleri için imkan tanınması lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilerek yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu eşliğinde mahallinde keşif yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiği düşünülmeden, geçersiz rapora göre karar verilmesi,
Doğru görülmemiştir.
Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde ödeyene geri verilmesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 21.03.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
- KARAR –
Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.
Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.
Hükme esas alınan bilirkişi raporu hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;
2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun değer biçmeye esas hükümleri kamulaştırmasız el atmaya dayanan bedel davalarında kıyasen uygulanır.
Buna göre sözü edilen Kanunun 11/1-g maddesi uyarınca özel amaçlı satışlar emsal incelenmesinde esas alınmaz.
Hükme esas alınan bilirkişi raporunda kıyasi emsal olarak incelenen 864 ada 267 parsel ile 2607 ada 96 parsel sayılı taşınmazın satışı özel amaçlı olduğu gibi, incelenen diğer iki emsalinde, Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından belirlenen emlak vergisine esas olan m² değerlerinin karşılaştırılmasında; dava konusu taşınmazdan daha değerli olmalarına rağmen, bilirkişi kurulunca dava konusu taşınmazın daha değerli olduğu kabul edilerek değer biçilmesi nedeniyle rapor inandırıcı değildir.
Bu nedenle, taraflara emsal satışları bildirmeleri için imkan tanınması lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilerek yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu eşliğinde mahallinde keşif yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiği düşünülmeden, geçersiz rapora göre karar verilmesi,
Doğru görülmemiştir.
Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde ödeyene geri verilmesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 21.03.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.