Yargıtay 5. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2015/8966 K.2015/17260
Özet: Uyuşmazlık konusu, A.. D.. ve Ö.. Ç.. adlı şüphelilerin görev kötüye kullanma suçundan şüpheli olarak soruşturulması ve kovuşturmaya yer olmadığına dair kararların itiraz edilmesiyle ilgiliydi; mahkeme, 5271 sayılı Kanun çerçevesinde yapılan inceleme sonucunda, sorumluluk izafeti nedeniyle “kovuşturmaya yer olmadığı” kararı vermiştir. Mahkemenin sonucu ise, soruşturmanın genişletilmesine rağmen şüphelilere kusur atfedilemediği gerekçesiyle kovuşturma yapılmasına karar verilmemesidir.
Tebliğname No: KYB - 2015/251707
Görevi kötüye kullanma suçundan şüpheliler A.. D.. ve Ö.. Ç.. haklarında yapılan soruşturma evresi sonunda Marmaris Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 20/02/2014 tarihli ve 2013/2604-7 soruşturma, 2014/429 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik müşteki tarafından yapılan itirazın reddine ilişkin mercii Fethiye Ağır Ceza Mahkemesinin 27/05/2014 tarihli ve 2014/1151 Değişik İş sayılı Kararının;
Dosya kapsamına göre, 5271 sayılı Kanunun 160. maddesi uyarınca, Cumhuriyet Savcısının, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlaması gerektiği, aynı Kanunun 170/2. maddesi gereğince yapacağı değerlendirme sonucunda, toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaştığında iddianame düzenleyerek kamu davası açacağı, aksi halde ise anılan Kanunun 172. maddesi gereği kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar vereceği yönündeki açıklamalar karşısında, müteveffa A.. A..’nun vefatı sonrasında, annesi olan müştekinin şikayeti üzerine başlatılan soruşturma sonunda, önce üçlü bilirkişi heyetince hazırlanmış 02/04/2013 tarihli raporda, doktor olan şüphelilere kusur atfedilmediği gerekçesiyle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş, itiraz üzerine Fethiye Ağır Ceza Mahkemesinin 15/05/2013 tarihli ve 2013/673 değişik iş sayılı kararı ile soruşturmanın genişletilmesine karar verilmesini müteakip, İstanbul Adli Tıp Kurumu 1. İhtisas Kurulundan alınan 30/10/2013 tarihli raporda, şüphelilere kusur izafe edilmediği gerekçesiyle, ikinci kez kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ve bu karara yönelik itirazı inceleyen mercii Fethiye Ağır Ceza Mahkemesinin 27/05/2014 tarihli ve 2014/1151 değişik iş sayılı kararı ile de itirazın reddine karar verilmiş ise de, şüphelilerin eylemlerinin taksirle ölüme neden olma suçunu oluşturabileceği, dosyada mevcut ön incelemeci Uzman Doktor Şirin Atasoy Tekin tarafından hazırlanan 02/05/2012 tarihli raporda, şüphelilerinin meydana gelen ölüm olayında ihmallerinin bulunduğunun belirtildiği, bir kez de Adli Tıp Kurumu Genel Kurulundan rapor alınarak sonucuna göre değerlendirme yapılması gerektiği gözetilerek itirazın kabulüne karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli, 02/07/2015 gün ve 94660652-105-48-7746- 2015-E.13871/44276 sayılı Kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye ihbar ve dava evrakı ile birlikte tevdii kılınmakla gereği düşünüldü:
Kanun yararına bozma isteminin taksirle ölüme neden olma suçuna yönelik kapsamına ve Yargıtay Kanununun 14. maddesine göre inceleme yapma görevinin Yüksek Yargıtay 12. Ceza Dairesine ait olduğu anlaşıldığından Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın ilgili Daireye GÖNDERİLMESİNE, 11/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Görevi kötüye kullanma suçundan şüpheliler A.. D.. ve Ö.. Ç.. haklarında yapılan soruşturma evresi sonunda Marmaris Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 20/02/2014 tarihli ve 2013/2604-7 soruşturma, 2014/429 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik müşteki tarafından yapılan itirazın reddine ilişkin mercii Fethiye Ağır Ceza Mahkemesinin 27/05/2014 tarihli ve 2014/1151 Değişik İş sayılı Kararının;
Dosya kapsamına göre, 5271 sayılı Kanunun 160. maddesi uyarınca, Cumhuriyet Savcısının, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlaması gerektiği, aynı Kanunun 170/2. maddesi gereğince yapacağı değerlendirme sonucunda, toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaştığında iddianame düzenleyerek kamu davası açacağı, aksi halde ise anılan Kanunun 172. maddesi gereği kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar vereceği yönündeki açıklamalar karşısında, müteveffa A.. A..’nun vefatı sonrasında, annesi olan müştekinin şikayeti üzerine başlatılan soruşturma sonunda, önce üçlü bilirkişi heyetince hazırlanmış 02/04/2013 tarihli raporda, doktor olan şüphelilere kusur atfedilmediği gerekçesiyle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş, itiraz üzerine Fethiye Ağır Ceza Mahkemesinin 15/05/2013 tarihli ve 2013/673 değişik iş sayılı kararı ile soruşturmanın genişletilmesine karar verilmesini müteakip, İstanbul Adli Tıp Kurumu 1. İhtisas Kurulundan alınan 30/10/2013 tarihli raporda, şüphelilere kusur izafe edilmediği gerekçesiyle, ikinci kez kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ve bu karara yönelik itirazı inceleyen mercii Fethiye Ağır Ceza Mahkemesinin 27/05/2014 tarihli ve 2014/1151 değişik iş sayılı kararı ile de itirazın reddine karar verilmiş ise de, şüphelilerin eylemlerinin taksirle ölüme neden olma suçunu oluşturabileceği, dosyada mevcut ön incelemeci Uzman Doktor Şirin Atasoy Tekin tarafından hazırlanan 02/05/2012 tarihli raporda, şüphelilerinin meydana gelen ölüm olayında ihmallerinin bulunduğunun belirtildiği, bir kez de Adli Tıp Kurumu Genel Kurulundan rapor alınarak sonucuna göre değerlendirme yapılması gerektiği gözetilerek itirazın kabulüne karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli, 02/07/2015 gün ve 94660652-105-48-7746- 2015-E.13871/44276 sayılı Kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye ihbar ve dava evrakı ile birlikte tevdii kılınmakla gereği düşünüldü:
Kanun yararına bozma isteminin taksirle ölüme neden olma suçuna yönelik kapsamına ve Yargıtay Kanununun 14. maddesine göre inceleme yapma görevinin Yüksek Yargıtay 12. Ceza Dairesine ait olduğu anlaşıldığından Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın ilgili Daireye GÖNDERİLMESİNE, 11/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.