Yargıtay5. Ceza DairesiCeza Hukuku
Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2014/1685 K.2016/3311
Özet: Uyuşmazlık konusu, ihmal davranışla görevi kötüye kullanma suçundan sanıkların beraatına ilişkin temyiz talepleridir. Mahkeme, tüm sanıkların beraatini onaylayarak temyiz itirazlarını reddetti ve kararını oybirliğiyle verdi.
MAHKEMESİ: Sulh Ceza Mahkemesi
SUÇ: İhmali davranışla görevi kötüye kullanma
HÜKÜM: Tüm sanıkların beraatine
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi;
24/02/2009 günlü duruşma tutanağına göre müştekilerin şikayetlerinin ve katılma kararının sanıklar ... ve ... ile sınırlı olması nedeniyle diğer sanıklarla ilgili hükümleri temyize hakları bulunmadığı anlaşıldığından, vekilin sanıklar..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... haklarında kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE, incelemenin sanıklar ... ve ... haklarında verilen hükümlerle sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:
Sanık ... hakkındaki hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Sanığın işlediği iddia edilen ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçunun 765 sayılı TCK'nın 230. maddesinde öngörülen cezasının üst sınırı itibariyle aynı Kanunun 102/4 ve 104/2. maddelerinde belirtilen 7 yıl 6 aylık asli ve ilave zamanaşımına tabi olduğu, durma süresi de eklendiğinde 14/04/2005 olan suç tarihi ile inceleme günü arasında bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, hükmün 5237 sayılı TCK'nın 7/2. maddesi ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilmek suretiyle CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanunun 322/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca davanın zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,
Sanık ... hakkında verilen hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;
Sanığın eylem tarihinin 17/06/2005 olması nedeniyle mülga 765 sayılı TCK'nın 102/4 ve 104/2. maddelerinin uygulanmasının mümkün bulunmadığı ve durma süreleri de eklendiğinde 5237 sayılı TCK’nın 66/1-e maddesinde öngörülen dava zamanaşımının dolmadığı anlaşıldığından, tebliğnamedeki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesi gerektiğine ilişkin düşünceye iştirak edilmemiştir.
Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan katılanlar vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 04/04/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇ: İhmali davranışla görevi kötüye kullanma
HÜKÜM: Tüm sanıkların beraatine
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi;
24/02/2009 günlü duruşma tutanağına göre müştekilerin şikayetlerinin ve katılma kararının sanıklar ... ve ... ile sınırlı olması nedeniyle diğer sanıklarla ilgili hükümleri temyize hakları bulunmadığı anlaşıldığından, vekilin sanıklar..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... haklarında kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE, incelemenin sanıklar ... ve ... haklarında verilen hükümlerle sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:
Sanık ... hakkındaki hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Sanığın işlediği iddia edilen ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçunun 765 sayılı TCK'nın 230. maddesinde öngörülen cezasının üst sınırı itibariyle aynı Kanunun 102/4 ve 104/2. maddelerinde belirtilen 7 yıl 6 aylık asli ve ilave zamanaşımına tabi olduğu, durma süresi de eklendiğinde 14/04/2005 olan suç tarihi ile inceleme günü arasında bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, hükmün 5237 sayılı TCK'nın 7/2. maddesi ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilmek suretiyle CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanunun 322/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca davanın zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,
Sanık ... hakkında verilen hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;
Sanığın eylem tarihinin 17/06/2005 olması nedeniyle mülga 765 sayılı TCK'nın 102/4 ve 104/2. maddelerinin uygulanmasının mümkün bulunmadığı ve durma süreleri de eklendiğinde 5237 sayılı TCK’nın 66/1-e maddesinde öngörülen dava zamanaşımının dolmadığı anlaşıldığından, tebliğnamedeki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesi gerektiğine ilişkin düşünceye iştirak edilmemiştir.
Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan katılanlar vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 04/04/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.