Yargıtay 5. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2014/10932 K.2018/3968
Özet: Uyuşmazlık, köy muhtarının köy meralarından izinsiz satış yaparak zimmete geçirdiği iddia edilen çayır, ot ve ağaçların varlığı ve ilgili yasal prosedürlerin eksikliğiyle ilgilidir; mahkeme, köy muhtarının yetkilerin ötesinde hareket ettiğini ve yasal süreçlerin eksik uygulandığını değerlendirerek kararını bozan yönünde hüküm verdi. Mahkeme, kararını bozarak bekleme süresini ve ilgili yasa hükümlerini dikkate alarak, sanıkla ilgili hukuki durumun yeniden incelenmesini ve doğru bir şekilde değerlendirilmesini talep etti.
MAHKEMESİ: Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ: Zimmet
HÜKÜM: Beraat
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi;
Atılı suçtan müdahil sıfatını alabilecek surette doğrudan zarar görmesi söz konusu olmayan, köy halkından olmak dışında bir sıfatı bulunmayan ve Köy Kanununun 33/b maddesi uyarınca köy derneğince seçilerek köy tüzel kişiliğini de temsile yetkili kılınmayan katılan ...’in usulsüz olarak müdahilliğine karar verilmesi hükmü temyiz hakkı vermeyeceğinden, temyiz talebinin CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, CMK'nın 260/1. maddesine göre zimmet suçundan katılan sıfatını alabilecek surette zarar görmüş olan ve davadan haberdar edilmeyen Hazinenin kanun yoluna başvurma hakkının bulunması ve vekili tarafından hükümlerin süresinde temyiz edilmesi karşısında, 3628 sayılı Yasanın 18. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak Hazinenin katılma isteminin kabulüne karar verildikten sonra gereği düşünüldü:
Orta İlçesi Hasanhacı Köyü muhtarı olan sanığın köye ait meradan çayır, ot ve söğüt ağaçlarını mera biriminden izin almadan satarak zimmetine geçirdiği iddia edilen olayda; 442 sayılı Köy Kanunu ve 4342 sayılı Mera Kanununun 4, 6, 12, 13 ve 30. maddeleri ile ilgili Yönetmelik hükümlerine göre meraları kiralama yetkisinin İl Mera Komisyonuna ait olduğu, köy muhtarının yetkisinde ve zilyetliğine devredilmiş koruma ve gözetim yükümlülüğünde bulunmayan mallara yönelik eylemlerin zimmet suçunu oluşturmayacağı, İl Mera Komisyonu'nun yetkisinin dışında kalan ve Köy Kanununun 6, 8 ve 17. maddelerinde “köy parası” içerisinde sayılan “köy namına yazılı emlak ve araziler ile köy sınırı içindeki otlakların” kiralanmasından elde edilen gelirlerin mal edinilmesi eylemlerinin ise “zimmet” suçunu oluşturabileceği anlaşılmakla, öncelikle taşınmazların 4342 sayılı Kanuna tabi Mera vasfında olup olmadığı İl Mera Komisyonundan sorulup varsa tapu kayıtları getirtilerek, gerektiğinde bilirkişi marifetiyle keşif yapılmasından ve merayı kiraladıkları iddia edilen.... n tanık sıfatıyla dinlenmesinden ve sanık savunmasında beyan ettiği dava konusu kiralamalar sonucu elde edilen gelirlerle köye yapılan harcamaların belirlenmesinden sonra aldırılacak bilirkişi raporu sonrasında sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden ve eksik inceleme ve yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması,
Kanuna aykırı, katılan ... vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 29/05/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇ: Zimmet
HÜKÜM: Beraat
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi;
Atılı suçtan müdahil sıfatını alabilecek surette doğrudan zarar görmesi söz konusu olmayan, köy halkından olmak dışında bir sıfatı bulunmayan ve Köy Kanununun 33/b maddesi uyarınca köy derneğince seçilerek köy tüzel kişiliğini de temsile yetkili kılınmayan katılan ...’in usulsüz olarak müdahilliğine karar verilmesi hükmü temyiz hakkı vermeyeceğinden, temyiz talebinin CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, CMK'nın 260/1. maddesine göre zimmet suçundan katılan sıfatını alabilecek surette zarar görmüş olan ve davadan haberdar edilmeyen Hazinenin kanun yoluna başvurma hakkının bulunması ve vekili tarafından hükümlerin süresinde temyiz edilmesi karşısında, 3628 sayılı Yasanın 18. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak Hazinenin katılma isteminin kabulüne karar verildikten sonra gereği düşünüldü:
Orta İlçesi Hasanhacı Köyü muhtarı olan sanığın köye ait meradan çayır, ot ve söğüt ağaçlarını mera biriminden izin almadan satarak zimmetine geçirdiği iddia edilen olayda; 442 sayılı Köy Kanunu ve 4342 sayılı Mera Kanununun 4, 6, 12, 13 ve 30. maddeleri ile ilgili Yönetmelik hükümlerine göre meraları kiralama yetkisinin İl Mera Komisyonuna ait olduğu, köy muhtarının yetkisinde ve zilyetliğine devredilmiş koruma ve gözetim yükümlülüğünde bulunmayan mallara yönelik eylemlerin zimmet suçunu oluşturmayacağı, İl Mera Komisyonu'nun yetkisinin dışında kalan ve Köy Kanununun 6, 8 ve 17. maddelerinde “köy parası” içerisinde sayılan “köy namına yazılı emlak ve araziler ile köy sınırı içindeki otlakların” kiralanmasından elde edilen gelirlerin mal edinilmesi eylemlerinin ise “zimmet” suçunu oluşturabileceği anlaşılmakla, öncelikle taşınmazların 4342 sayılı Kanuna tabi Mera vasfında olup olmadığı İl Mera Komisyonundan sorulup varsa tapu kayıtları getirtilerek, gerektiğinde bilirkişi marifetiyle keşif yapılmasından ve merayı kiraladıkları iddia edilen.... n tanık sıfatıyla dinlenmesinden ve sanık savunmasında beyan ettiği dava konusu kiralamalar sonucu elde edilen gelirlerle köye yapılan harcamaların belirlenmesinden sonra aldırılacak bilirkişi raporu sonrasında sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden ve eksik inceleme ve yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması,
Kanuna aykırı, katılan ... vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 29/05/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.