Yargıtay 5. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2013/7970 K.2015/11899
Özet: Uyuşmazlık konusu, sanıkların zimmet ve denetim görevinin ihmali suçlarından dolayı verilen mahkumiyet ve beraat hükümlerinin temyiz edilmesiydı; Mahkeme, sanık İ.. E.’nin ölümüne bağlı olarak kararın bozulmasını, sanık K.. G.’nin beraat hükmünün onanmasını ve diğer sanıkların zimmet suçlarından dolayı verilen cezaların kanuna aykırı olduğu gerekçesiyle bozup düşürülmesini kararlaştırdı.
Tebliğname No: 5 - 2013/98042
MAHKEMESİ: Niğde Ağır Ceza Mahkemesi
TARİHİ: 27/04/2012
NUMARASI: 2011/8 Esas, 2012/95 Karar
SUÇ: Zimmet, denetim görevinin ihmali, suçu bildirmeme
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Tebliğnamede ismine yer verilen A.. E.. hakkındaki hükme yönelik bir temyiz bulunmadığı gözetilerek yapılan incelemede;
Sanık İ.. E.. hakkında kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesinde;
Sanığın, hükümden sonra temyiz incelemesi sırasında 29/08/2014 tarihinde öldüğü UYAP ortamından temin edilen nüfus kaydından anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK'nın 64 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca bir karar verilmesi lüzumu, bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanunun 322, 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca açılan kamu davasının sanığın ölümü sebebiyle DÜŞÜRÜLMESİNE,
Sanık K.. G.. hakkında zimmet suçundan kurulan beraat hükmünün incelenmesinde;
Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,
Sanıklar O.. B.., A.. E.. ve Y.. D.. hakkında kurulan mahkumiyet hükümlerinin incelenmesine gelince;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Kullanma zimmetinin oluşmasının, sanığın görevi gereği yasal olarak kendisine tevdii edilen parayı belli bir süre kullanıp hakkında herhangi bir uyarı, ihbar, şikayet veya soruşturma olmaksızın kendiliğinden kuruma yatırmasına bağlı olmasına karşın, zimmetin idari denetim esnasında ortaya çıkarıldığı ve soruşturma başladıktan sonra tutarının ödendiği anlaşıldığından, sanıkların eylemlerinin temellük zimmeti kapsamında kaldığı, suç tarihi itibari ile ekonomik koşullar ve paranın alım gücü nazara alınıp zimmete geçirilen miktarların az olduğu da değerlendirilerek sanıklar O.. B.. ve Y.. D.. hakkında TCK'nın 247/1, 249/1, 43/1, 248/2-1. cümle, 62 ve 53/1. maddeleri uyarınca, sanık A.. E.. hakkında ise TCK'nın 247/1, 43/1, 248/2-1. cümle, 62 ve 53/1. maddeleri gereğince uygulama yapılması gerektiği gözetilmeksizin kullanma zimmeti suçundan hükümler kurularak fazla ceza tayini,
Kabule göre de;
Sanıklar hakkında TCK'nın 247/1. maddesi gereğince alt sınırdan ceza tayin edildiği halde, gerekçe gösterilmeden aynı Kanunun 247/3. maddesi uyarınca indirimin en az oranda belirlenmesi,
Kanuna aykırı, sanıklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 27/05/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
MAHKEMESİ: Niğde Ağır Ceza Mahkemesi
TARİHİ: 27/04/2012
NUMARASI: 2011/8 Esas, 2012/95 Karar
SUÇ: Zimmet, denetim görevinin ihmali, suçu bildirmeme
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Tebliğnamede ismine yer verilen A.. E.. hakkındaki hükme yönelik bir temyiz bulunmadığı gözetilerek yapılan incelemede;
Sanık İ.. E.. hakkında kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesinde;
Sanığın, hükümden sonra temyiz incelemesi sırasında 29/08/2014 tarihinde öldüğü UYAP ortamından temin edilen nüfus kaydından anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK'nın 64 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca bir karar verilmesi lüzumu, bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanunun 322, 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca açılan kamu davasının sanığın ölümü sebebiyle DÜŞÜRÜLMESİNE,
Sanık K.. G.. hakkında zimmet suçundan kurulan beraat hükmünün incelenmesinde;
Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,
Sanıklar O.. B.., A.. E.. ve Y.. D.. hakkında kurulan mahkumiyet hükümlerinin incelenmesine gelince;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Kullanma zimmetinin oluşmasının, sanığın görevi gereği yasal olarak kendisine tevdii edilen parayı belli bir süre kullanıp hakkında herhangi bir uyarı, ihbar, şikayet veya soruşturma olmaksızın kendiliğinden kuruma yatırmasına bağlı olmasına karşın, zimmetin idari denetim esnasında ortaya çıkarıldığı ve soruşturma başladıktan sonra tutarının ödendiği anlaşıldığından, sanıkların eylemlerinin temellük zimmeti kapsamında kaldığı, suç tarihi itibari ile ekonomik koşullar ve paranın alım gücü nazara alınıp zimmete geçirilen miktarların az olduğu da değerlendirilerek sanıklar O.. B.. ve Y.. D.. hakkında TCK'nın 247/1, 249/1, 43/1, 248/2-1. cümle, 62 ve 53/1. maddeleri uyarınca, sanık A.. E.. hakkında ise TCK'nın 247/1, 43/1, 248/2-1. cümle, 62 ve 53/1. maddeleri gereğince uygulama yapılması gerektiği gözetilmeksizin kullanma zimmeti suçundan hükümler kurularak fazla ceza tayini,
Kabule göre de;
Sanıklar hakkında TCK'nın 247/1. maddesi gereğince alt sınırdan ceza tayin edildiği halde, gerekçe gösterilmeden aynı Kanunun 247/3. maddesi uyarınca indirimin en az oranda belirlenmesi,
Kanuna aykırı, sanıklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 27/05/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.