Yargıtay 5. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2013/3350 K.2014/7362
Özet: Muhakeme, sanığın Görevi yaptırmamak için direnme suçundan mahkumiyetini, denetim süresince yeni suç işlemediği ve yükümlülükleri yerine getirdiği varsayımıyla hapis cezasının yerine adli para cezasına çevrilme kararıyla 02/07/2014 tarihli oybirliğiyle karar vererek mahkumiyetin kabulünü sürdürmüştür.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ: Görevi yaptırmamak için direnme
HÜKÜM: Mahkumiyet İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek,
gereği düşünüldü: Sanığın deneme süresi içerisinde yeniden suç işlemesi sebebiyle hakkındaki hükmün açıklanmasına karar verilmiş ise de, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231/11. fıkrasında yer alan "Denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlemesi veya denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülüklere aykırı davranması halinde, mahkeme hükmü açıklar. Ancak mahkeme, kendisine yüklenen yükümlülükleri yerine getiremeyen sanığın durumunu değerlendirerek; cezanın yarısına kadar belirleyeceği bir kısmının infaz edilmemesine ya da koşullarının varlığı halinde hükümdeki hapis cezasının ertelenmesine veya seçenek yaptırımlara çevrilmesine karar vererek yeni bir mahkumiyet hükmü kurabilir." şeklindeki düzenleme karşısında; herhangi bir yükümlülüğe tabi tutulmayan sanık hakkında mahkemenin hükmü aynen açıklaması gerektiği halde hapis cezanın adli para cezasına çevrilmesi ve suçu birden fazla kamu görevlisine karşı işlediği kabul edilen sanık hakkında TCK'nın 43/2. maddesinin uygulanmaması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Delillerle iddia ve savunma duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen sanığın temyiz itirazlarının reddiyle eleştirilen husus dışında usul ve kanuna uygun olan mahkumiyet hükmünün ONANMASINA, 02/07/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
HÜKÜM: Mahkumiyet İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek,
gereği düşünüldü: Sanığın deneme süresi içerisinde yeniden suç işlemesi sebebiyle hakkındaki hükmün açıklanmasına karar verilmiş ise de, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231/11. fıkrasında yer alan "Denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlemesi veya denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülüklere aykırı davranması halinde, mahkeme hükmü açıklar. Ancak mahkeme, kendisine yüklenen yükümlülükleri yerine getiremeyen sanığın durumunu değerlendirerek; cezanın yarısına kadar belirleyeceği bir kısmının infaz edilmemesine ya da koşullarının varlığı halinde hükümdeki hapis cezasının ertelenmesine veya seçenek yaptırımlara çevrilmesine karar vererek yeni bir mahkumiyet hükmü kurabilir." şeklindeki düzenleme karşısında; herhangi bir yükümlülüğe tabi tutulmayan sanık hakkında mahkemenin hükmü aynen açıklaması gerektiği halde hapis cezanın adli para cezasına çevrilmesi ve suçu birden fazla kamu görevlisine karşı işlediği kabul edilen sanık hakkında TCK'nın 43/2. maddesinin uygulanmaması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Delillerle iddia ve savunma duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen sanığın temyiz itirazlarının reddiyle eleştirilen husus dışında usul ve kanuna uygun olan mahkumiyet hükmünün ONANMASINA, 02/07/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.