Yargıtay 5. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2013/234 K.2014/1704
Özet: (1) Uyuşmazlık, sanığın görevi yaptırmamak için direnme ve hakaret suçlarından mahkum edilmesi üzerine; (2) Mahkeme, hakaret suçundan hüküm kurarken hapis cezasının infazı süresince belirli haklardan yoksun bırakılmasını düzelterek kararını bozmaya, ancak görevi yaptırmamak için direnme suçundan verilen hükmü tamamen iptal etmeye karar verdi.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ: Görevi yaptırmamak için direnme, hakaret
HÜKÜM: Mahkumiyet Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek,
gereği düşünüldü: Sanığın adli sicil kaydında yer alan hükümler yönünden şartla tahliye kararının geri alınması hususunda, mahkemece her zaman ihbarda bulunulması mümkün görülmüştür. Görevi yaptırmamak için direnme fiilinin sadece mağdur ...'e karşı gerçekleştirildiği anlaşıldığından tebliğnamedeki TCK'nın 43/2. maddesinin uygulanması gerektiği yönündeki düşünceye iştirak edilmemiş, mükerrir olduğu ve hakaret suçunu alenen işlediği anlaşılmasına rağmen TCK'nın 125/4 ve 58/6-7. maddelerinin uygulanmaması ise aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni sayılmamış, yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir. Ancak; Hakaret suçundan hüküm kurulurken hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı Yasanın 53/1. maddesinin a, b, c, d, e bentlerinde belirtilen haklardan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, TCK'nın 53/3. maddesine göre 53/1-c maddesinde yer alan kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri ile ilgili haklardan da koşullu salıverme tarihine kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerekirken, hak yoksunlukları ve uygulanmasına ilişkin süreler ayrı ayrı belirtilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması, Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilmek suretiyle CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın düzeltilmesi mümkün bulunduğundan aynı Yasanın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasındaki hak yoksunluklarının uygulanmasına ilişkinbölümün, "Hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı Yasanın 53/1. maddesinin a, b, c, d, e bentlerinde belirtilen haklardan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar ve TCK'nın 53/3. maddesine göre 53/1-c maddesinde yer alan kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri ile ilgili haklardan da koşullu salıverme tarihine kadar yoksun bırakılmasına" şeklinde değiştirilmesi suretiyle hakaret suçundan kurulan, sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK, görevi yaptırmamak için direnme suçundan verilen hükmün ise doğrudan ONANMASINA, 18/02/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
HÜKÜM: Mahkumiyet Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek,
gereği düşünüldü: Sanığın adli sicil kaydında yer alan hükümler yönünden şartla tahliye kararının geri alınması hususunda, mahkemece her zaman ihbarda bulunulması mümkün görülmüştür. Görevi yaptırmamak için direnme fiilinin sadece mağdur ...'e karşı gerçekleştirildiği anlaşıldığından tebliğnamedeki TCK'nın 43/2. maddesinin uygulanması gerektiği yönündeki düşünceye iştirak edilmemiş, mükerrir olduğu ve hakaret suçunu alenen işlediği anlaşılmasına rağmen TCK'nın 125/4 ve 58/6-7. maddelerinin uygulanmaması ise aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni sayılmamış, yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir. Ancak; Hakaret suçundan hüküm kurulurken hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı Yasanın 53/1. maddesinin a, b, c, d, e bentlerinde belirtilen haklardan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, TCK'nın 53/3. maddesine göre 53/1-c maddesinde yer alan kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri ile ilgili haklardan da koşullu salıverme tarihine kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerekirken, hak yoksunlukları ve uygulanmasına ilişkin süreler ayrı ayrı belirtilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması, Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilmek suretiyle CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın düzeltilmesi mümkün bulunduğundan aynı Yasanın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasındaki hak yoksunluklarının uygulanmasına ilişkinbölümün, "Hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı Yasanın 53/1. maddesinin a, b, c, d, e bentlerinde belirtilen haklardan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar ve TCK'nın 53/3. maddesine göre 53/1-c maddesinde yer alan kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri ile ilgili haklardan da koşullu salıverme tarihine kadar yoksun bırakılmasına" şeklinde değiştirilmesi suretiyle hakaret suçundan kurulan, sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK, görevi yaptırmamak için direnme suçundan verilen hükmün ise doğrudan ONANMASINA, 18/02/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.