Yargıtay 5. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2013/1155 K.2014/4867
Özet: Mahkemesi, 5237 sayılı TCK’nın 6/1-f, 265/4 ve 58/6‑7 maddeleri uyarınca “görevi yaptırmamak için direnme” ve hakaret suçlarından sanığı mahkum eder, hapis cezasını onaylayıp, hükmü bozma gerekçesini reddeder.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ: Görevi yaptırmamak için direnme, hakaret
HÜKÜM: Mahkumiyet Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: Direnme fiilini 5237 sayılı TCK'nın 6/1-f maddesi uyarınca saldırı ve savunma amacıyla yapılmış olmasa bile fiilen saldırıda kullanılmaya elverişli silah niteliğindeki otomobilini şikayetçi görevlinin üzerine sürmek suretiyle işleyen ve tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık hakkında aynı Kanunun 265/4 ve 58/6-7. maddelerinin uygulanmaması karşı temyiz bulunmadığından, hakaret suçundan hükmedilip ertelenen hapis cezası kısa süreli olmadığı halde, hapis cezasına mahkumiyetin yasal sonucu olup kazanılmış hakka konu olmayan TCK'nın 53/1. maddesindeki hak yoksunluklarına hükmedilmemesi ise bu hususun infaz sırasında nazara alınması mümkün görüldüğünden bozma nedeni yapılmamıştır. Delillerle iddia ve savunma duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen sanığın temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 02/05/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
HÜKÜM: Mahkumiyet Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: Direnme fiilini 5237 sayılı TCK'nın 6/1-f maddesi uyarınca saldırı ve savunma amacıyla yapılmış olmasa bile fiilen saldırıda kullanılmaya elverişli silah niteliğindeki otomobilini şikayetçi görevlinin üzerine sürmek suretiyle işleyen ve tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık hakkında aynı Kanunun 265/4 ve 58/6-7. maddelerinin uygulanmaması karşı temyiz bulunmadığından, hakaret suçundan hükmedilip ertelenen hapis cezası kısa süreli olmadığı halde, hapis cezasına mahkumiyetin yasal sonucu olup kazanılmış hakka konu olmayan TCK'nın 53/1. maddesindeki hak yoksunluklarına hükmedilmemesi ise bu hususun infaz sırasında nazara alınması mümkün görüldüğünden bozma nedeni yapılmamıştır. Delillerle iddia ve savunma duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen sanığın temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 02/05/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.