Yargıtay5. Ceza DairesiCeza Hukuku
Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2012/9003 K.2013/9312
1 kez atıf aldıSonraki kararlarda bu karara yapılan atıflar
Özet: Uyuşmazlık konusu, sanığın kamu görevlilerine görevlerini yaptırmamak için cebir veya tehdit eylemi yapıp yapmadığı ve bu eylemin direnme suçunu oluşturup oluşturmadığının belirlenmesiydir. Mahkeme, yetersiz gerekçe ile verilen mahkumiyet kararını bozarak sanığın temyiz hakkını kabul etti ve hükmü iptal etti.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Görevi yaptırmamak için direnme
HÜKÜM: Mahkumiyet Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: Sanığın adli sicil kaydına göre daha önce kasıtlı suçlardan mahkum olduğunun anlaşılması karşısında, 5728 sayılı Kanunun 562. maddesiyle değişik CMK'nın 231. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılması koşullarının oluşmadığı gözetilerek yapılan incelemede;29/11/2005 günlü tutanak ve suç duyurusu yazısının içeriği ile beyanlarda kamu görevlilerine görevlerini yaptırmamak için sanık tarafından gerçekleştirilen cebir veya tehdit eyleminden açıkça bahsedilmemesi, ayrıca sanığın duvarlara tekme, yumruk, kafa atarak vurmasının direnme suçunun unsuru olmadığı da gözetilerek; olay tutanağı ile tutanak mümzii polis memurlarının beyanları arasındaki çelişki giderilip, direnme suçunda aranan cebir veya tehdit unsurlarının ne şekilde gerçekleştiği kanıtlara dayalı olarak tartışılıp gösterilmeden, yetersiz gerekçe ile mahkumiyet kararı verilmesi, Kabule göre de; Sanık hakkında CMK'nın 226/1. maddesine aykırı biçimde iddianamede yer almadığı ve ek savunma hakkı tanınmadığı halde TCK'nın 265. maddesinin 1. fıkrasının uygulanması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması, Sanığın direnme fiilini birden fazla kamu görevlisine karşı işlediği kabul edilmesine rağmen, hakkında TCK'nın 43/2. maddesinin uygulanmaması, Sanık hakkında adli sicil kaydının 1. sırasında yer alan tekerrüre esas ilam nedeniyle TCK'nın 58/6. maddesinin tatbik edilmemesi, Sanık savunmaları ve sanıklar haklarında aldırılan doktor raporları da gözetilerek; Şişli C. Başsavcılığının 16/07/2007 tarih ve 2007/81 sayılı Ayırma kararının akıbeti araştırılıp, olayın çıkış sebebi üzerinde de durularak, sanık hakkında TCK'nın 29. maddesi kapsamında haksız tahrik hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının karar yerinde tartışılmaması, Gözaltı süresinin TCK'nın 63. maddesi uyarınca sanığın cezasından mahsubuna karar verilmemesi, Kanuna aykırı ve sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 25/09/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇ: Görevi yaptırmamak için direnme
HÜKÜM: Mahkumiyet Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: Sanığın adli sicil kaydına göre daha önce kasıtlı suçlardan mahkum olduğunun anlaşılması karşısında, 5728 sayılı Kanunun 562. maddesiyle değişik CMK'nın 231. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılması koşullarının oluşmadığı gözetilerek yapılan incelemede;29/11/2005 günlü tutanak ve suç duyurusu yazısının içeriği ile beyanlarda kamu görevlilerine görevlerini yaptırmamak için sanık tarafından gerçekleştirilen cebir veya tehdit eyleminden açıkça bahsedilmemesi, ayrıca sanığın duvarlara tekme, yumruk, kafa atarak vurmasının direnme suçunun unsuru olmadığı da gözetilerek; olay tutanağı ile tutanak mümzii polis memurlarının beyanları arasındaki çelişki giderilip, direnme suçunda aranan cebir veya tehdit unsurlarının ne şekilde gerçekleştiği kanıtlara dayalı olarak tartışılıp gösterilmeden, yetersiz gerekçe ile mahkumiyet kararı verilmesi, Kabule göre de; Sanık hakkında CMK'nın 226/1. maddesine aykırı biçimde iddianamede yer almadığı ve ek savunma hakkı tanınmadığı halde TCK'nın 265. maddesinin 1. fıkrasının uygulanması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması, Sanığın direnme fiilini birden fazla kamu görevlisine karşı işlediği kabul edilmesine rağmen, hakkında TCK'nın 43/2. maddesinin uygulanmaması, Sanık hakkında adli sicil kaydının 1. sırasında yer alan tekerrüre esas ilam nedeniyle TCK'nın 58/6. maddesinin tatbik edilmemesi, Sanık savunmaları ve sanıklar haklarında aldırılan doktor raporları da gözetilerek; Şişli C. Başsavcılığının 16/07/2007 tarih ve 2007/81 sayılı Ayırma kararının akıbeti araştırılıp, olayın çıkış sebebi üzerinde de durularak, sanık hakkında TCK'nın 29. maddesi kapsamında haksız tahrik hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının karar yerinde tartışılmaması, Gözaltı süresinin TCK'nın 63. maddesi uyarınca sanığın cezasından mahsubuna karar verilmemesi, Kanuna aykırı ve sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 25/09/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.