Yargıtay5. Ceza DairesiCeza Hukuku
Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2012/3307 K.2013/2127
Özet: Uyuşmazlık, sanıkların denetim görevinin ihmali suretiyle zimmete sebebiyet vermek, zimmet ve sahtecilik suçlarıyla ilgili olarak Hazine vekili tarafından başlatılan temyiz davasıdır. Mahkeme, sanıkların zimmet ve sahtecilik suçlarından mahkumiyetini onaylarken, görevi kötüye kullanmak suçundan zamanaşımı nedeniyle davayı ortadan kaldırmış, diğer sanıkları beraat ettirmiş ve temyiz taleplerini reddetmiştir.
MAHKEMESİ: Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ: Zimmet, sahtecilik denetim görevinin ihmali suretiyle zimmete sebebiyet vermek, görevi kötüye kullanmak
HÜKÜM:
1- Sanık ...'nun zimmet ve sahtecilik suçlarından mahkümiyetine,
2- Sanık ...'ın görevi kötüye kullanmak suçundan davanın zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırılmasına,
3- Sanıklar ..., ..., ..., ... ve ...'nun görevi kötüye kullanmak suçundan beraetlerine,
4-Sanıklar ..., ... ... ve ...'ün denetim görevinin ihmali suretiyle zimmete sebebiyet vermek suçundan mahkümiyetlerine ve bu hükümlere yönelik, ... dışındaki diğer sanıkların temyiz istemlerinin reddine
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi;
CMK'nın 260/1. maddesine göre katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş olan Hazinenin kanun yoluna başvurma hakkının bulunduğu ve hükmün 09/09/2011 havale tarihli dilekçe ile Hazine vekili tarafından temyiz edildiği nazara alınarak 3628 sayılı Yasanın 18. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak katılma talebinin yasada sınırlı olarak sayılan zimmet suçu yönünden kabulü ile incelemenin sanık ... müdafiin, Hazine vekilinin zimmet suçu yönünden ve sanıklar ..., ... ve ...'un 21/06/2010 tarihli Ek Kararlara yönelik temyizleri ile sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:
Sanıklar ..., ... ve ...'ün denetim görevinin ihmali suretiyle zimmete sebebiyet vermek suçundan temyiz istemlerinin reddine dair ek kararların yapılan temyiz incelemesinde;
Gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen temyiz isteminin reddine dair kararlar usul ve kanuna uygun olduğundan sanıkların yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle red kararının ONANMASINA,
Sanık ... hakkındaki zimmet ve sahtecilik suçlarından verilen mahkümiyet hükümlerinin yapılan temyiz incelemesinde;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
5252 sayılı Yasanın 9/3 ve CMK'nın 34 ve 230. maddeleri uyarınca lehe olan hükmün önceki ve sonraki kanunların bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçlarının birbiriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi ve her iki kanunla ilgili uygulamanın gerekçeleri ile birlikte denetime olanak verecek şekilde kararda gösterilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Suçun 5237 sayılı Yasanın 53/1-a maddesindeki yetkinin kötüye kullanılması suretiyle işlenmesine rağmen sanık hakkında aynı Yasanın 53/5. maddesinin uygulanmaması,
TCK'nın 53/3. maddesi uyarınca sanığın sadece kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksun bırakılmaya ilişkin hak yoksunluğunun koşullu salıverme tarihinden itibaren uygulanamayacağı gözetilmeksizin altsoyu dışındaki kişileri de kapsayacak şekilde 53/1-c maddesindeki hakların tümünü koşullu salıverilme tarihine kadar kullanmaktan yoksun bırakılmasına karar verilmesi,
Kanuna aykırı, katılan vekili ve sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 21/03/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇ: Zimmet, sahtecilik denetim görevinin ihmali suretiyle zimmete sebebiyet vermek, görevi kötüye kullanmak
HÜKÜM:
1- Sanık ...'nun zimmet ve sahtecilik suçlarından mahkümiyetine,
2- Sanık ...'ın görevi kötüye kullanmak suçundan davanın zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırılmasına,
3- Sanıklar ..., ..., ..., ... ve ...'nun görevi kötüye kullanmak suçundan beraetlerine,
4-Sanıklar ..., ... ... ve ...'ün denetim görevinin ihmali suretiyle zimmete sebebiyet vermek suçundan mahkümiyetlerine ve bu hükümlere yönelik, ... dışındaki diğer sanıkların temyiz istemlerinin reddine
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi;
CMK'nın 260/1. maddesine göre katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş olan Hazinenin kanun yoluna başvurma hakkının bulunduğu ve hükmün 09/09/2011 havale tarihli dilekçe ile Hazine vekili tarafından temyiz edildiği nazara alınarak 3628 sayılı Yasanın 18. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak katılma talebinin yasada sınırlı olarak sayılan zimmet suçu yönünden kabulü ile incelemenin sanık ... müdafiin, Hazine vekilinin zimmet suçu yönünden ve sanıklar ..., ... ve ...'un 21/06/2010 tarihli Ek Kararlara yönelik temyizleri ile sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:
Sanıklar ..., ... ve ...'ün denetim görevinin ihmali suretiyle zimmete sebebiyet vermek suçundan temyiz istemlerinin reddine dair ek kararların yapılan temyiz incelemesinde;
Gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen temyiz isteminin reddine dair kararlar usul ve kanuna uygun olduğundan sanıkların yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle red kararının ONANMASINA,
Sanık ... hakkındaki zimmet ve sahtecilik suçlarından verilen mahkümiyet hükümlerinin yapılan temyiz incelemesinde;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
5252 sayılı Yasanın 9/3 ve CMK'nın 34 ve 230. maddeleri uyarınca lehe olan hükmün önceki ve sonraki kanunların bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçlarının birbiriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi ve her iki kanunla ilgili uygulamanın gerekçeleri ile birlikte denetime olanak verecek şekilde kararda gösterilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Suçun 5237 sayılı Yasanın 53/1-a maddesindeki yetkinin kötüye kullanılması suretiyle işlenmesine rağmen sanık hakkında aynı Yasanın 53/5. maddesinin uygulanmaması,
TCK'nın 53/3. maddesi uyarınca sanığın sadece kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksun bırakılmaya ilişkin hak yoksunluğunun koşullu salıverme tarihinden itibaren uygulanamayacağı gözetilmeksizin altsoyu dışındaki kişileri de kapsayacak şekilde 53/1-c maddesindeki hakların tümünü koşullu salıverilme tarihine kadar kullanmaktan yoksun bırakılmasına karar verilmesi,
Kanuna aykırı, katılan vekili ve sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 21/03/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.