Yargıtay5. Ceza DairesiCeza Hukuku
Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2012/2035 K.2013/935
Özet: (1) Uyuşmazlık, sanıkların rüşvet almak, rüşvet vermek ve resmi belgede sahtecilik suçlarından mahkumiyet hükümlerinin temyiz edilmesiyle ilgiliydi; (2) Mahkeme, temyiz incelemesinde verilen mahkumiyet kararlarını onaylayarak, sanıkların cezalarını sürdürmeyi ve hukuki hataları düzeltmeyi kararlaştırdı.
MAHKEMESİ: Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ: Rüşvet almak, rüşvet vermek ve resmi belgede sahtecilik
HÜKÜM: Mahkümiyet
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Nitelikli dolandırıcılık suçundan yasal süresi içinde işlem yapılması mümkün görülmüştür.
Sanıklar hakkında rüşvet almak ve rüşvet vermek suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerinin yapılan temyiz incelemesinde;
Dairemizce de benimsenen Yargıtay CGK'nın 18/09/2012 tarihli, 2012/420 Esas, 2012/1771 sayılı Kararı da nazara alınarak 6352 sayılı Yasanın geçici 2. maddesinin sadece karşılıksız yararlanma suçlarını kapsadığı anlaşıldığından, anılan Yasanın rüşvet suçu yönünden getirdiği düzenlemeler de gözetilerek yapılan incelemede;
Sanık ...'ın atılı suçu 5237 sayılı TCK'nın 53/1-a maddesindeki yetkiyi kötüye kullanmak suretiyle işlemesine rağmen, hakkında aynı Yasanın 53/5. madde ve fıkrası gereğince cezanın infazından sonra başlamak üzere, hükmolunan cezanın yarısından bir katına kadar bu hak ve yetkiyi kullanmasının yasaklanmasına karar verilmesi ve 17/10/1996 tarihinde yürürlüğe giren 4199 sayılı Kanunla değişik 2918 sayılı Yasaya eklenen ek 11. madde gereğince, trafik polisi olup suç tutanağı düzenleme yetkisi bulunan sanık hakkında hükmolunan cezanın yarı oranında artırılması gerektiğinin gözetilmemesi karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni sayılmamıştır.
Delillerle iddia ve savunma duruşma gözönünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen sanıkların temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,
Sanıklar hakkında resmi belgede sahtecilik suçlarından verilen mahkümiyet hükümlerinin yapılan temyiz incelemesinde ise;
... İlçe Emniyet Müdürlüğü Trafik Tescil ve Denetleme Büro Amirliğinde trafik polisi olarak görev yapan sanık ...'ın görevi sebebiyle sahte belge düzenlediğinin iddia edilmesi karşısında, 4483 sayılı Memurlar ve Diğer Kamu Görevlilerinin Yargılanması Hakkında Kanun hükümleri uyarınca yetkili merciden soruşturma izni alındıktan sonra dava açılması gerektiği gözetilmeden, genel hükümlere göre açılan davaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,
Sanık ...'nın diğer sanık ...'a rüşvet vermek suretiyle sahte olarak trafik kaza tespit tutanağı düzenletmesi eyleminde ise; özgü suç niteliğinde olan kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği suçunun failinin yalnızca kamu görevlisi olan kişilerin olabileceği, kamu görevlisi olmayan kişilerin ise 5237 sayılı Yasanın 204/1. maddesindeki suçun faili olabileceği, her ne kadar bu kimseler kamu görevlisinin göreviyle ilintili olarak işlediği 5237 sayılı TCK'nın 204/2. madde ve fıkra hükmündeki suçun azmettireni veya yardım edeni olarak sorumlu tutulabilecek olsa da, faillik sıfatının suç ortaklığına göre asli norm olması sebebiyle, tali normun geri çekilmesi kuralı gereğince sadece anılan Yasa ve maddenin 1. fıkrası uyarınca sorumlu tutulabileceğinden, suç tarihinde kamu görevlisi olmayan sanık hakkında 5237 sayılı Yasanın 204/1. madde ve fıkra hükmü yerine anılan Kanunun 204/2. madde ve fıkra hükmü uyarınca uygulama yapılması,
Kanuna aykırı, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 07/02/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇ: Rüşvet almak, rüşvet vermek ve resmi belgede sahtecilik
HÜKÜM: Mahkümiyet
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Nitelikli dolandırıcılık suçundan yasal süresi içinde işlem yapılması mümkün görülmüştür.
Sanıklar hakkında rüşvet almak ve rüşvet vermek suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerinin yapılan temyiz incelemesinde;
Dairemizce de benimsenen Yargıtay CGK'nın 18/09/2012 tarihli, 2012/420 Esas, 2012/1771 sayılı Kararı da nazara alınarak 6352 sayılı Yasanın geçici 2. maddesinin sadece karşılıksız yararlanma suçlarını kapsadığı anlaşıldığından, anılan Yasanın rüşvet suçu yönünden getirdiği düzenlemeler de gözetilerek yapılan incelemede;
Sanık ...'ın atılı suçu 5237 sayılı TCK'nın 53/1-a maddesindeki yetkiyi kötüye kullanmak suretiyle işlemesine rağmen, hakkında aynı Yasanın 53/5. madde ve fıkrası gereğince cezanın infazından sonra başlamak üzere, hükmolunan cezanın yarısından bir katına kadar bu hak ve yetkiyi kullanmasının yasaklanmasına karar verilmesi ve 17/10/1996 tarihinde yürürlüğe giren 4199 sayılı Kanunla değişik 2918 sayılı Yasaya eklenen ek 11. madde gereğince, trafik polisi olup suç tutanağı düzenleme yetkisi bulunan sanık hakkında hükmolunan cezanın yarı oranında artırılması gerektiğinin gözetilmemesi karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni sayılmamıştır.
Delillerle iddia ve savunma duruşma gözönünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen sanıkların temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,
Sanıklar hakkında resmi belgede sahtecilik suçlarından verilen mahkümiyet hükümlerinin yapılan temyiz incelemesinde ise;
... İlçe Emniyet Müdürlüğü Trafik Tescil ve Denetleme Büro Amirliğinde trafik polisi olarak görev yapan sanık ...'ın görevi sebebiyle sahte belge düzenlediğinin iddia edilmesi karşısında, 4483 sayılı Memurlar ve Diğer Kamu Görevlilerinin Yargılanması Hakkında Kanun hükümleri uyarınca yetkili merciden soruşturma izni alındıktan sonra dava açılması gerektiği gözetilmeden, genel hükümlere göre açılan davaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,
Sanık ...'nın diğer sanık ...'a rüşvet vermek suretiyle sahte olarak trafik kaza tespit tutanağı düzenletmesi eyleminde ise; özgü suç niteliğinde olan kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği suçunun failinin yalnızca kamu görevlisi olan kişilerin olabileceği, kamu görevlisi olmayan kişilerin ise 5237 sayılı Yasanın 204/1. maddesindeki suçun faili olabileceği, her ne kadar bu kimseler kamu görevlisinin göreviyle ilintili olarak işlediği 5237 sayılı TCK'nın 204/2. madde ve fıkra hükmündeki suçun azmettireni veya yardım edeni olarak sorumlu tutulabilecek olsa da, faillik sıfatının suç ortaklığına göre asli norm olması sebebiyle, tali normun geri çekilmesi kuralı gereğince sadece anılan Yasa ve maddenin 1. fıkrası uyarınca sorumlu tutulabileceğinden, suç tarihinde kamu görevlisi olmayan sanık hakkında 5237 sayılı Yasanın 204/1. madde ve fıkra hükmü yerine anılan Kanunun 204/2. madde ve fıkra hükmü uyarınca uygulama yapılması,
Kanuna aykırı, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 07/02/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.