Yargıtay 5. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2012/11936 K.2013/12249
Özet: Yargıtay, 5237 sayılı TCK'nın 55/2. maddesinde zimmet değerinin müsaderesine karar verilemeyeceği kuralı uyarınca sanık…’ın zimmet hakkının yarısından bir katına kadar kullanmasının yasaklanmasına karar verilmesi gerekliliğini gözetmeme ve 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesine uygun olarak hazırlanan 321. maddesini uygulayarak önceki kararı bozup hükmü düzeltme, sanık… hakkındaki hükmü doğrudan onama kararını verdi.
MAHKEMESİ: Ağır Ceza Mahkemesi SUÇ: Zimmet, denetim görevinin ihmali... Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek,
gereği düşünüldü: Sanık ...'ın suçu 5237 sayılı TCK'nın 53/1-a maddesindeki yetkinin kötüye kullanılması suretiyle işlemesine rağmen, hakkında aynı Yasanın 53/5. madde ve fıkrası gereğince cezanın infazından sonra başlamak üzere, hükmolunan cezanın yarısından bir katına kadar bu hak ve yetkinin kullanılmasının yasaklanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni sayılmamış, yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir. Ancak; Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 16/12/2008 gün ve 2008/146-235 sayılı Kararına göre mağdurun belli olması ve maddi menfaatin suçun mağduruna iade edilebileceği durumlarda, 5237 sayılı TCK'nın 55/2. maddesi uyarınca zimmetin maddi konusunu oluşturan değerlerin karşılığının müsaderesine karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi, Kanuna aykırı, sanık ... müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Yasanın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak düzeltilmesi mümkün olduğundan, hüküm fıkrasında yer alan kazanç müsaderesine ilişkin bölümün çıkarılarak sanık ... hakkındaki hükmün DÜZELTİLEREK, sanık ... hakkında verilen hükmün ise DOĞRUDAN ONANMASINA, 16/12/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
gereği düşünüldü: Sanık ...'ın suçu 5237 sayılı TCK'nın 53/1-a maddesindeki yetkinin kötüye kullanılması suretiyle işlemesine rağmen, hakkında aynı Yasanın 53/5. madde ve fıkrası gereğince cezanın infazından sonra başlamak üzere, hükmolunan cezanın yarısından bir katına kadar bu hak ve yetkinin kullanılmasının yasaklanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni sayılmamış, yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir. Ancak; Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 16/12/2008 gün ve 2008/146-235 sayılı Kararına göre mağdurun belli olması ve maddi menfaatin suçun mağduruna iade edilebileceği durumlarda, 5237 sayılı TCK'nın 55/2. maddesi uyarınca zimmetin maddi konusunu oluşturan değerlerin karşılığının müsaderesine karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi, Kanuna aykırı, sanık ... müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Yasanın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak düzeltilmesi mümkün olduğundan, hüküm fıkrasında yer alan kazanç müsaderesine ilişkin bölümün çıkarılarak sanık ... hakkındaki hükmün DÜZELTİLEREK, sanık ... hakkında verilen hükmün ise DOĞRUDAN ONANMASINA, 16/12/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.