Yargıtay 5. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2011/1887 K.2012/11187
Özet: Uyuşmazlık konusu, sanığın 2005 yılında işlediği irtikap suçunun, 5237 sayılı TCK’nın 257/3 ve 252/2 maddeleriyle ilgili olarak 2010‑2012 yılları arasında yürürlüğe giren yasal değişiklikler nedeniyle yeniden değerlendirilmesi gerektiğidir. Mahkeme, bu değişiklikleri dikkate alarak mahkümiyetin bozulmasına karar verip, sanığın cezasını yeniden değerlendirerek hükmü iptal etmiştir.
MAHKEMESİ: Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ: İrtikap
HÜKÜM: Eylemin görevi kötüye kullanma suçunu oluşturduğunun kabulü ile mahkümiyetine
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Suç tarihi 04/10/2005 olduğu halde gerekçeli kararda 27/02/2008 olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edilmiş, suçu 5237 sayılı Yasanın 53/1-a maddesindeki yetkiyi kötüye kullanmak suretiyle işleyen sanık hakkında 53/5. maddesi uyarınca "cezanın infazından sonra işlemek üzere hükmolunan cezanın yarısından bir katına kadar bu hak ve yetkinin kullanılmasının yasaklanmasına" karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni sayılmamış, yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Hükümden sonra 19/12/2010 tarihinde yürürlüğe giren 6086 sayılı Yasanın 1. maddesi ile TCK'nın 257/1-2. madde-fıkralarında yer alan "kazanç" sözcüğünün "menfaat" olarak değiştirilmesi, bu fıkralarda öngörülen cezaların alt ve üst sınırlarının indirilmesi ve üçüncü fıkradaki suç için yeni bir ceza ihdas edilmesi, ayrıca 05/07/2012 gün ve 28344 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Yasanın 105 ve 87. maddeleri ile de 5237 sayılı TCK'nın 257/3. maddesinin yürürlükten kaldırılması ve 252. maddesinin ise değiştirilmesi karşısında; sanığın kabul edilen eyleminin görevinin ifasıyla ilgili bir işi yapmak için menfaat sağlama şeklinde düzenlenen 5237 sayılı TCK'nın anılan değişiklikten önce 257/3, sonra ise 252/2. maddesindeki suçu oluşturduğu nazara alınarak TCK'nın 7/2. maddesi gereğince lehe yasanın yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 12/11/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇ: İrtikap
HÜKÜM: Eylemin görevi kötüye kullanma suçunu oluşturduğunun kabulü ile mahkümiyetine
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Suç tarihi 04/10/2005 olduğu halde gerekçeli kararda 27/02/2008 olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edilmiş, suçu 5237 sayılı Yasanın 53/1-a maddesindeki yetkiyi kötüye kullanmak suretiyle işleyen sanık hakkında 53/5. maddesi uyarınca "cezanın infazından sonra işlemek üzere hükmolunan cezanın yarısından bir katına kadar bu hak ve yetkinin kullanılmasının yasaklanmasına" karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni sayılmamış, yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Hükümden sonra 19/12/2010 tarihinde yürürlüğe giren 6086 sayılı Yasanın 1. maddesi ile TCK'nın 257/1-2. madde-fıkralarında yer alan "kazanç" sözcüğünün "menfaat" olarak değiştirilmesi, bu fıkralarda öngörülen cezaların alt ve üst sınırlarının indirilmesi ve üçüncü fıkradaki suç için yeni bir ceza ihdas edilmesi, ayrıca 05/07/2012 gün ve 28344 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Yasanın 105 ve 87. maddeleri ile de 5237 sayılı TCK'nın 257/3. maddesinin yürürlükten kaldırılması ve 252. maddesinin ise değiştirilmesi karşısında; sanığın kabul edilen eyleminin görevinin ifasıyla ilgili bir işi yapmak için menfaat sağlama şeklinde düzenlenen 5237 sayılı TCK'nın anılan değişiklikten önce 257/3, sonra ise 252/2. maddesindeki suçu oluşturduğu nazara alınarak TCK'nın 7/2. maddesi gereğince lehe yasanın yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 12/11/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.