Yargıtay 5. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2010/3213 K.2010/6826
Özet: Hükmü, 5237 sayılı TCK’ye göre bölmüş çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen 18.11.2008 tarihli Osmaniye 1. Ağır Ceza Mahkemesi kararının süresi içinde Yargıtay tarafından incelendiği ve 23.09.2010 tarihinde oybirliğiyle 23/7. maddesi uyarınca geri bırakılmasına ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle onaylandığı karar verildi.
Irza geçmek ve kaçırıp alıkoymak suçlarından hükümlü ...’ın bozma üzerine yapılan uyarlama yargılanması sonunda; lehe kabul edilen 5237 sayılı TCK hükümlerine göre çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkümiyetine dair, Osmaniye 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 18.11.2008 gün ve 2006/336 Esas, 2008/189 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi hükümlü müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay C. Başsavcılığından 25.03.2010 tarihli tebliğname ile daireye verilmekle incelendi;
Hükümlü hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5395 sayılı Yasanın 23. maddesine göre verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın temyiz olanağı bulunmayıp, aynı Yasanın 23/7. maddesine göre itiraza tabi bulunduğundan, CMK.nun 264. maddesi gözetilerek temyiz istemlerinin itiraz mahiyetinde olduğunun kabulü ile itiraz incelemesinin merciince yapılması mümkün görüldüğünden incelemenin çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hükümle sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:
Gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen 5237 sayılı Kanunun lehe olduğunun kabulü ile hükümlünün cezasının buna göre yeniden belirlenmesine dair hüküm usul ve kanuna uygun olduğundan yerinde görülmeyen hükümlü müdafiin temyiz itirazlarının reddiyle ONANMASINA, 23.09.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Hükümlü hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5395 sayılı Yasanın 23. maddesine göre verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın temyiz olanağı bulunmayıp, aynı Yasanın 23/7. maddesine göre itiraza tabi bulunduğundan, CMK.nun 264. maddesi gözetilerek temyiz istemlerinin itiraz mahiyetinde olduğunun kabulü ile itiraz incelemesinin merciince yapılması mümkün görüldüğünden incelemenin çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hükümle sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:
Gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen 5237 sayılı Kanunun lehe olduğunun kabulü ile hükümlünün cezasının buna göre yeniden belirlenmesine dair hüküm usul ve kanuna uygun olduğundan yerinde görülmeyen hükümlü müdafiin temyiz itirazlarının reddiyle ONANMASINA, 23.09.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.