Yargıtay 5. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2009/494 K.2010/8857
Özet: Ünye Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2008 kararında reşit olmayanla cinsel ilişki suçunun kabulü ardından; sanığın müdafisinin beyanı ve geçersiz şikayete dayalı hatalı hükmün mahkemenin ve Yargıtay’ın görülen temyizkişiyle 8/1 maddesi uyarınca bozulmasına karar verilmiştir.
Irza geçme suçundan sanık ...'in yapılan yargılanması sonunda; eyleminin reşit olmayanla cinsel ilişki suçunu oluşturduğunun kabulü ile bu suçtan mahkümiyetine dair, Ünye Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 26.02.2008 gün ve 2003/91 Esas, 2008/34 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay C. Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Mağdurenin imzalayıp gönderdiği ve 28.07.2006 günlü celsede kendisi tarafından yazıldığını kabul ettiği 08.05.2006 tarihli dilekçe ile sanık hakkındaki şikayetinden vazgeçtiğini bildirmesi, şikayetten vazgeçmeden vazgeçmesinin de mümkün olmaması ayrıca bu mektubun sanığın tehdidi ile yazıldığının mağdurenin soyut iddiası dışında kesin delillerle ortaya konulamaması karşısında, sabit görülen rızaen cinsel ilişkide bulunma eyleminin aynı Yasanın 104/1. maddesi kapsamında olup takibinin şikayete tabi olması nedeniyle 5237 sayılı Yasanın 7/2. maddesi ile 5271 sayılı Yasanın 223/8. maddesi nazara alınarak sanık hakkında açılan davanın düşmesine karar verilmesi gerektiği halde, daha sonraki geçersiz şikayete dayanılarak yazılı şekilde hüküm kurulması,
Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükmün belirtilen nedenle 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 29.11.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Mağdurenin imzalayıp gönderdiği ve 28.07.2006 günlü celsede kendisi tarafından yazıldığını kabul ettiği 08.05.2006 tarihli dilekçe ile sanık hakkındaki şikayetinden vazgeçtiğini bildirmesi, şikayetten vazgeçmeden vazgeçmesinin de mümkün olmaması ayrıca bu mektubun sanığın tehdidi ile yazıldığının mağdurenin soyut iddiası dışında kesin delillerle ortaya konulamaması karşısında, sabit görülen rızaen cinsel ilişkide bulunma eyleminin aynı Yasanın 104/1. maddesi kapsamında olup takibinin şikayete tabi olması nedeniyle 5237 sayılı Yasanın 7/2. maddesi ile 5271 sayılı Yasanın 223/8. maddesi nazara alınarak sanık hakkında açılan davanın düşmesine karar verilmesi gerektiği halde, daha sonraki geçersiz şikayete dayanılarak yazılı şekilde hüküm kurulması,
Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükmün belirtilen nedenle 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 29.11.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.