Yargıtay5. Ceza DairesiCeza Hukuku
Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2007/4954 K.2011/23181
Özet: Uyuşmazlık konusu, sanığın nitelikli zimmet suçundan yargılanması ve banka zimmeti olarak kabul edilen 4389 sayılı Yasa hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağıdır; mahkeme, 5237 sayılı TCK’nın ilgili maddelerinin geçerli olmadığını belirterek, 765/80/59/2/63/40 maddeleri uyarınca hüküm kurarak sanığın tutukluluk süresini ceza indirimi olarak tanıma kararıyla mahkümeyi bozmuştur.
Nitelikli zimmet suçundan sanık ...’nun yapılan yargılanması sonunda; banka zimmeti suçundan lehe kabul edilen 4389 sayılı Yasa hükümleri uyarınca mahkümiyetine dair, Zonguldak 1. Ağır Ceza Mahkemesinden bozma üzerine verilen 29/11/2006 gün ve 2006/196 Esas, 2006/264 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca duruşmalı olarak incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay C. Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle 21.11.2007 Çarşamba saat 14.00'e duruşma günü tayin olunarak sanık müdafiine çağrı kağıdı gönderilmişti.
Belli günde hakimler duruşma salonunda toplanarak Yargıtay C. Savcılarından ... hazır olduğu halde oturum açıldı.
Yapılan tebligat üzerine sanığın müdafiinin gelmediği ve ayrıca bir talepte de bulunmadığı anlaşılmakla Yargıtay C. Savcısının uygun görülen talep ve mütalaası dairesinde DURUŞMASIZ inceleme yapılmasına oybirliğiyle karar verilerek, vaktin darlığına binaen dosyanın incelenmesi başka bir güne bırakılmıştı.
Bugün dava evrakı incelenerek aşağıda yazılı karar ittihaz olunur.
Özel hukuk hükümlerine tabi tüzelkişi olan T.C. Ziraat Bankası A.Ş.nin yöneticisi ve denetçisi olmayan sanık hakkında 5237 sayılı Yasanın 53/5. maddesinin uygulanmasına olanak bulunmaması ve Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 16.12.2008 gün ve 2008/146-235 sayılı kararına göre mağdurun belli olması ve maddi menfaatin suçun mağduruna iade edilebileceği durumlarda, 5237 sayılı TCK.nun 55/2. maddesi uyarınca zimmetin maddi konusunu oluşturan değerlerin karşılığının müsaderesine karar verilmesinin mümkün olmamasına göre tebliğnamede bu hususlarda bozma öneren düşünceye iştirak edilmemiş, sanığın 765 sayılı TCK.nun 31. maddesi gereğince ... boyu kamu hizmetlerinden yasaklanmasına yine anılan Yasanın 33. maddesi gereğince TMK.nın 471 maddesi nazara alınarak sanığın yasal kısıtlılık altında bulundurulmasına karar verilmesi gerekirken “sanık hakkında 5237 sayılı Kanunun 53 maddesinin (önceki hükümde lehe olduğundan) sanık hakkında tatbikine” şeklinde hüküm kurulması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni sayılmamış bu nedenle de bu husus hükmün karıştırılması olarak değerlendirilmemiş, yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazlarıda yerinde görülmemiştir,
Ancak;
4389 sayılı Yasanın 22/3 ve 765 sayılı TCK.nun 80, 59/2. maddeleri uyarınca hüküm kurulmasına göre anılan Yasanın 40. maddesi uyarınca mahsup kararı verilmesi gerekirken 5237 sayılı TCK.nun 63. maddesi ile uygulama yapılmak suretiyle hükmün karıştırılması kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, aynı Yasanın 322. maddesi uyarınca, hüküm fıkrasında yer alan “Sanığın tutuklulukta ve göz altında geçirmiş olduğu sürelerin verilen cezasından TCK.nun 63. maddesi gereğince indirilmesine.” ilişkin kısmın çıkarılması “Sanığın tutuklulukta geçirmiş olduğu sürelerin verilen cezasından 765 sayılı TCK.nun 40. maddesi gereğince mahsubuna.” ibarelerinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 01/11/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Belli günde hakimler duruşma salonunda toplanarak Yargıtay C. Savcılarından ... hazır olduğu halde oturum açıldı.
Yapılan tebligat üzerine sanığın müdafiinin gelmediği ve ayrıca bir talepte de bulunmadığı anlaşılmakla Yargıtay C. Savcısının uygun görülen talep ve mütalaası dairesinde DURUŞMASIZ inceleme yapılmasına oybirliğiyle karar verilerek, vaktin darlığına binaen dosyanın incelenmesi başka bir güne bırakılmıştı.
Bugün dava evrakı incelenerek aşağıda yazılı karar ittihaz olunur.
Özel hukuk hükümlerine tabi tüzelkişi olan T.C. Ziraat Bankası A.Ş.nin yöneticisi ve denetçisi olmayan sanık hakkında 5237 sayılı Yasanın 53/5. maddesinin uygulanmasına olanak bulunmaması ve Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 16.12.2008 gün ve 2008/146-235 sayılı kararına göre mağdurun belli olması ve maddi menfaatin suçun mağduruna iade edilebileceği durumlarda, 5237 sayılı TCK.nun 55/2. maddesi uyarınca zimmetin maddi konusunu oluşturan değerlerin karşılığının müsaderesine karar verilmesinin mümkün olmamasına göre tebliğnamede bu hususlarda bozma öneren düşünceye iştirak edilmemiş, sanığın 765 sayılı TCK.nun 31. maddesi gereğince ... boyu kamu hizmetlerinden yasaklanmasına yine anılan Yasanın 33. maddesi gereğince TMK.nın 471 maddesi nazara alınarak sanığın yasal kısıtlılık altında bulundurulmasına karar verilmesi gerekirken “sanık hakkında 5237 sayılı Kanunun 53 maddesinin (önceki hükümde lehe olduğundan) sanık hakkında tatbikine” şeklinde hüküm kurulması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni sayılmamış bu nedenle de bu husus hükmün karıştırılması olarak değerlendirilmemiş, yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazlarıda yerinde görülmemiştir,
Ancak;
4389 sayılı Yasanın 22/3 ve 765 sayılı TCK.nun 80, 59/2. maddeleri uyarınca hüküm kurulmasına göre anılan Yasanın 40. maddesi uyarınca mahsup kararı verilmesi gerekirken 5237 sayılı TCK.nun 63. maddesi ile uygulama yapılmak suretiyle hükmün karıştırılması kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, aynı Yasanın 322. maddesi uyarınca, hüküm fıkrasında yer alan “Sanığın tutuklulukta ve göz altında geçirmiş olduğu sürelerin verilen cezasından TCK.nun 63. maddesi gereğince indirilmesine.” ilişkin kısmın çıkarılması “Sanığın tutuklulukta geçirmiş olduğu sürelerin verilen cezasından 765 sayılı TCK.nun 40. maddesi gereğince mahsubuna.” ibarelerinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 01/11/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.