Yargıtay 5. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2007/3928 K.2010/9888
Özet: Yargıtay, 1999’da son bulmuş Zimmete sebebiyet vermek suçu nedeniyle Bilecik Asliye Ceza Mahkemesi kararını bozalakinde, 21.12.2010 tarihli oybirliğiyle üretilen karar ile davayı zamanaşımı nedeniyle düşürmeyi kabul etti.
KARAR
Zimmete sebebiyet vermek suçundan sanık ...’ın yapılan yargılanması sonunda; atılı suçtan mahkümiyetine dair, Bilecik Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 16.03.2006 gün ve 2005/458 Esas, 2006/71 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dosya Yargıtay C. Başsavcılığının tebliğnamesiyle daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Zimmete sebebiyet vermek suçu için kanunda öngörülen cezanın üst sınırı itibariyle 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde belirtilen 7 yıl 6 aylık asli ve ilave zamanaşımına tabi olduğu suç tarihi olan 1999'dan inceleme gününe kadar bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, hükmün 5237 sayılı TCK.nun 7/2 ve 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddeleri gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Yasanın 322/1 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca davanın zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 21.12.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Aslı Gibidir. BAŞKAN
Yz. İş. Müdürü ...
...
Zimmete sebebiyet vermek suçundan sanık ...’ın yapılan yargılanması sonunda; atılı suçtan mahkümiyetine dair, Bilecik Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 16.03.2006 gün ve 2005/458 Esas, 2006/71 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dosya Yargıtay C. Başsavcılığının tebliğnamesiyle daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Zimmete sebebiyet vermek suçu için kanunda öngörülen cezanın üst sınırı itibariyle 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde belirtilen 7 yıl 6 aylık asli ve ilave zamanaşımına tabi olduğu suç tarihi olan 1999'dan inceleme gününe kadar bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, hükmün 5237 sayılı TCK.nun 7/2 ve 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddeleri gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Yasanın 322/1 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca davanın zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 21.12.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Aslı Gibidir. BAŞKAN
Yz. İş. Müdürü ...
...
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.