Yargıtay 5. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2007/2440 K.2011/22789
Özet: Ankara 2. Ağır Ceza Mahkemesi kararının Yargıtay’ca 07.11.2006 tarihinde incelenmesinden sonra, sanığın hizmet nedeniyle emniyeti suistimal suçunun zamanaşımına uğradığı (zaman aşımı nedeniyle) tespit edilip kararın bozularak 26.10.2011’de oybirliğiyle kararla davanın düşmesine hükmedildi.
Zimmet suçundan sanık ...'nun yargılanması sonunda; eyleminin güveni kötüye kullanma suçunu oluşturduğunun kabulü ile mahkümiyetine dair, Ankara
2. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 23.12.2005 gün ve 2003/439 Esas, 2005/383 Karar sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi sanık müdafii ve katılan vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C. Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelendi;
Ayrıntıları, Yargıtay CGK.nun 07.11.2006 gün ve 2006/213-229 sayılı kararında açıklandığı üzere hüküm fıkrasında, Anayasa'nın 40/2 ve CMK.nun 34/2, 231/2 ve 232/6. maddelerine aykırı olarak başvuru şekli gösterilmediğinden, aynı Yasanın 40 ve devamı maddelerine göre 23.02.2006 tarihli sanık müdafiin temyiz dilekçesinin ıttıla üzerine süresinde verilmiş temyiz talebi niteliğinde olduğu nazara alınarak işin esasına ilişkin inceleme yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:
Oluşa uygun olarak sanığın işlediği kabul edilen hizmet nedeniyle emniyeti suistimal suçunun yasa maddesinde öngörülen cezasının tutarına nazaran 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde belirlenen 7 yıl 6 aylık asli ve ilave zamanaşımına tabi olduğu, son suç tarihi olan 31.08.2003 ile inceleme günü arasında bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından hükmün 5237 sayılı TCK.nun 7/2. maddesi ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Yasanın 322/1 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca davanın zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 26.10.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
2. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 23.12.2005 gün ve 2003/439 Esas, 2005/383 Karar sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi sanık müdafii ve katılan vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C. Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelendi;
Ayrıntıları, Yargıtay CGK.nun 07.11.2006 gün ve 2006/213-229 sayılı kararında açıklandığı üzere hüküm fıkrasında, Anayasa'nın 40/2 ve CMK.nun 34/2, 231/2 ve 232/6. maddelerine aykırı olarak başvuru şekli gösterilmediğinden, aynı Yasanın 40 ve devamı maddelerine göre 23.02.2006 tarihli sanık müdafiin temyiz dilekçesinin ıttıla üzerine süresinde verilmiş temyiz talebi niteliğinde olduğu nazara alınarak işin esasına ilişkin inceleme yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:
Oluşa uygun olarak sanığın işlediği kabul edilen hizmet nedeniyle emniyeti suistimal suçunun yasa maddesinde öngörülen cezasının tutarına nazaran 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde belirlenen 7 yıl 6 aylık asli ve ilave zamanaşımına tabi olduğu, son suç tarihi olan 31.08.2003 ile inceleme günü arasında bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından hükmün 5237 sayılı TCK.nun 7/2. maddesi ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Yasanın 322/1 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca davanın zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 26.10.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.