Yargıtay 4. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/23247 K.2023/25218
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI: 2015/683 E., 2015/1040 K. SUÇ: Hakaret
HÜKÜM: Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Bozma Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33’üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8’inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305’inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260’ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310’uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317’nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Bodrum 2. Sulh Ceza Mahkemesinin, 19.11.2013 tarihli ve 2013/14 Esas, 2013/814 Karar sayılı kararı ile sanığın hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 125’inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi ve dördüncü fıkrası uyarınca 8.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.2. Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen Mahkeme kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 18. Ceza Dairesinin 02.07.2015 tarihli ve 2015/207 Esas, 2015/4018 Karar sayılı ilamı ile cezada aleniyet artırımının uygulanamayacağı nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.3. Bozma üzerine verilen ve temyiz incelemesine konu olan yukarıda tarih ve sayısı belirtilen Mahkeme kararı ile sanığın hakaret suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 125’inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca 7.300,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz isteği; sebebe dayanmamaktadır. III. OLAY VE OLGULAR Kızının okulda öğretmeninden şiddet gördüğünü öğrenen sanığın, okul müdürü olan katılanın odasına gidip “Burası sizin çiftliğiniz değil, çocuklar da sizin ineğiniz değil, şerefsiz...” dediği Yerel Mahkemece kabul edilmiştir. IV. GEREKÇE Sanık hakkında kurulan hükme ilişkin olarak, sanık savunması, katılan anlatımı, tanıklar M.Ö., N.E., A.K., H.T., E.Ç. ile E.B.'nin anlatımları ve olay tutanağı karşısında, Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşılmış olup, sanık müdafiinin bozma sebebi dışındaki temyiz istekleri ile vesair nedenler yerinde görülmemiştir. 17.10.2019 gün ve 7188 sayılı Kanun'un 24’üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 251’inci maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 5271 sayılı Kanuna 7188 sayılı Kanun'la eklenen geçici 5’inci maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 Karar sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38’inci maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı Kanun'un 251’inci maddesinin birinci fıkrası kapsamına giren suçlar yönünden; Anayasa'nın 38’inci maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un 7 ve 5271 sayılı Kanun'un 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunduğu belirlendiğinden karar bu yönüyle hukuka aykırı bulunmuştur. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkeme kararına yönelik sanık müdafinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321’inci maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.12.2023 tarihinde karar verildi.
SAYISI: 2015/683 E., 2015/1040 K. SUÇ: Hakaret
HÜKÜM: Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Bozma Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33’üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8’inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305’inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260’ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310’uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317’nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Bodrum 2. Sulh Ceza Mahkemesinin, 19.11.2013 tarihli ve 2013/14 Esas, 2013/814 Karar sayılı kararı ile sanığın hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 125’inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi ve dördüncü fıkrası uyarınca 8.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.2. Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen Mahkeme kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 18. Ceza Dairesinin 02.07.2015 tarihli ve 2015/207 Esas, 2015/4018 Karar sayılı ilamı ile cezada aleniyet artırımının uygulanamayacağı nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.3. Bozma üzerine verilen ve temyiz incelemesine konu olan yukarıda tarih ve sayısı belirtilen Mahkeme kararı ile sanığın hakaret suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 125’inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca 7.300,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz isteği; sebebe dayanmamaktadır. III. OLAY VE OLGULAR Kızının okulda öğretmeninden şiddet gördüğünü öğrenen sanığın, okul müdürü olan katılanın odasına gidip “Burası sizin çiftliğiniz değil, çocuklar da sizin ineğiniz değil, şerefsiz...” dediği Yerel Mahkemece kabul edilmiştir. IV. GEREKÇE Sanık hakkında kurulan hükme ilişkin olarak, sanık savunması, katılan anlatımı, tanıklar M.Ö., N.E., A.K., H.T., E.Ç. ile E.B.'nin anlatımları ve olay tutanağı karşısında, Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşılmış olup, sanık müdafiinin bozma sebebi dışındaki temyiz istekleri ile vesair nedenler yerinde görülmemiştir. 17.10.2019 gün ve 7188 sayılı Kanun'un 24’üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 251’inci maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 5271 sayılı Kanuna 7188 sayılı Kanun'la eklenen geçici 5’inci maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 Karar sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38’inci maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı Kanun'un 251’inci maddesinin birinci fıkrası kapsamına giren suçlar yönünden; Anayasa'nın 38’inci maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un 7 ve 5271 sayılı Kanun'un 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunduğu belirlendiğinden karar bu yönüyle hukuka aykırı bulunmuştur. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkeme kararına yönelik sanık müdafinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321’inci maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.12.2023 tarihinde karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.