Yargıtay 4. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2020/1875 K.2022/7613
Özet: Uyuşmazlık, sanık …’ın hakaret, kasten yaralama ve tehdit suçlarından kurulan mahkumiyet ve beraat hukuki durumlarını içeren temyiz talepleriyle ilgilidir. Mahkeme, temyiz davasını esasen reddederek mahkumiyet kararlarını onaylamış, fakat hukuki hatalar tespit edilince tebliğnameye uygun olarak kararları bozmuş ve dosyayı esas mahkemeye göndermiştir.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR: Tehdit, kasten yaralama, hakaret
HÜKÜMLER: Mahkumiyet, beraat
KARAR
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
1-Sanık ... hakkında hakaret ve kastan yaralama ile sanık ... hakkında tehdit suçlarından kurulan beraat hükümlerinin temyizinde,
Eylemlere ve yükletilen suçlara yönelik katılan ... vekilinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,
a) Sanık ... hakkında hakaret ve kasten yaralama suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin temyizinde ise,
Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
a) Sanık ...'ın, suç tarihinde uzlaşma kapsamında olmayan tehdit suçundan beraat etmesi karşısında, TCK'nın 125/1. maddesinde düzenlenen hakaret ve aynı Kanunun 86/2. maddesinde düzenlenen kasten yaralama suçlarının CMK'nın 253/3. maddesi uyarınca uzlaşmaya tabi hale geldikleri anlaşılmakla, aynı Kanun'un 253 ve 254. maddeleri uyarınca uzlaşma hükümlerinin uygulanması ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi zorunluluğu,
b) Kabule göre de;
Olay tarihinde tarafların birbirlerini yaralaması ve dosya kapsamına göre ilk haksız hareketin kimden geldiğinin şüpheye yer bırakmayacak şekilde tespit edilemediğinde sanık hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiği yönündeki Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22/10/2002 tarih ve 2002/4-238-367 E-K sayılı kararı karşısında, haksız tahrik hükümlerini düzenleyen TCK’nın 29. maddesi kapsamında bir değerlendirme yapılmadan sanık hakkında hükümler kurulması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafisi ve katılan ... vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmekle, tebliğnameye uygun olarak, HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayıp sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 16/03/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
SUÇLAR: Tehdit, kasten yaralama, hakaret
HÜKÜMLER: Mahkumiyet, beraat
KARAR
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
1-Sanık ... hakkında hakaret ve kastan yaralama ile sanık ... hakkında tehdit suçlarından kurulan beraat hükümlerinin temyizinde,
Eylemlere ve yükletilen suçlara yönelik katılan ... vekilinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,
a) Sanık ... hakkında hakaret ve kasten yaralama suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin temyizinde ise,
Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
a) Sanık ...'ın, suç tarihinde uzlaşma kapsamında olmayan tehdit suçundan beraat etmesi karşısında, TCK'nın 125/1. maddesinde düzenlenen hakaret ve aynı Kanunun 86/2. maddesinde düzenlenen kasten yaralama suçlarının CMK'nın 253/3. maddesi uyarınca uzlaşmaya tabi hale geldikleri anlaşılmakla, aynı Kanun'un 253 ve 254. maddeleri uyarınca uzlaşma hükümlerinin uygulanması ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi zorunluluğu,
b) Kabule göre de;
Olay tarihinde tarafların birbirlerini yaralaması ve dosya kapsamına göre ilk haksız hareketin kimden geldiğinin şüpheye yer bırakmayacak şekilde tespit edilemediğinde sanık hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiği yönündeki Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22/10/2002 tarih ve 2002/4-238-367 E-K sayılı kararı karşısında, haksız tahrik hükümlerini düzenleyen TCK’nın 29. maddesi kapsamında bir değerlendirme yapılmadan sanık hakkında hükümler kurulması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafisi ve katılan ... vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmekle, tebliğnameye uygun olarak, HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayıp sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 16/03/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.