Yargıtay 4. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2018/3934 K.2018/22264
Özet: Asliye Ceza Mahkemesi, hakaret ve tehdit suçlarından mahkumiyet kararını 7201 sayılı Tebligat Kanunu uyarınca eksik tebligat nedeniyle bozan temyizde, hukuki süre aşımı sebebiyle karar ve temyiz talebini reddederek, kararın bağlanabilirliğini göz önüne alarak mahkemece bozulmasız kabul etti.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR: Tehdit, hakaret
HÜKÜMLER: Mahkumiyet
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre yokluğunda verilen kararın sanığın doğrudan MERNİS adresine 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21. maddesi gereğince tebliğ edilmesi nedeniyle yapılan tebligatın usulüne aykırı olduğu ve bu nedenle temyizin süresinde yapıldığı kabul edilerek dosya görüşüldü:
A-Hakaret suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;
Hakaret suçuna ilişkin kararda öngörülen cezanın nitelik ve niceliğine göre, karar tarihi itibariyle hükmün temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca sanık ...' ün tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,
B-Tehdit suçundan kurulan hükmün temyizine gelince;
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Zamanaşımının son kesme nedeni olan sanığın ilk mahkumiyetine ilişkin 03.05.2005 tarihine göre, hükümden önce sanık yararına olan 765 sayılı TCK'nın 102/4. maddesinde öngörülen olağan dava zamanaşımının ve bu süreye eklenecek olan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın kesinleşmesiyle denetim süresi içerisinde işlenen kasıtlı suç tarihi arasındaki durma süresinin hüküm tarihinden önce gerçekleştiğinin gözetilmemesi,
Kanuna aykırı, sanık ...'ün temyiz istemi bu nedenle yerinde görüldüğünden, HÜKMÜN BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 765 sayılı TCK'nın 102/4, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca KAMU DAVASININ DÜŞMESİNE, 20/12/2018 günü oybirliğiyle karar verildi.
SUÇLAR: Tehdit, hakaret
HÜKÜMLER: Mahkumiyet
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre yokluğunda verilen kararın sanığın doğrudan MERNİS adresine 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21. maddesi gereğince tebliğ edilmesi nedeniyle yapılan tebligatın usulüne aykırı olduğu ve bu nedenle temyizin süresinde yapıldığı kabul edilerek dosya görüşüldü:
A-Hakaret suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;
Hakaret suçuna ilişkin kararda öngörülen cezanın nitelik ve niceliğine göre, karar tarihi itibariyle hükmün temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca sanık ...' ün tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,
B-Tehdit suçundan kurulan hükmün temyizine gelince;
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Zamanaşımının son kesme nedeni olan sanığın ilk mahkumiyetine ilişkin 03.05.2005 tarihine göre, hükümden önce sanık yararına olan 765 sayılı TCK'nın 102/4. maddesinde öngörülen olağan dava zamanaşımının ve bu süreye eklenecek olan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın kesinleşmesiyle denetim süresi içerisinde işlenen kasıtlı suç tarihi arasındaki durma süresinin hüküm tarihinden önce gerçekleştiğinin gözetilmemesi,
Kanuna aykırı, sanık ...'ün temyiz istemi bu nedenle yerinde görüldüğünden, HÜKMÜN BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 765 sayılı TCK'nın 102/4, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca KAMU DAVASININ DÜŞMESİNE, 20/12/2018 günü oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.