Yargıtay4. Ceza DairesiCeza Hukuku
Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2017/9714 K.2018/7491
Özet: (1) İki sanık, 2016‑2018 yılları arasında dile getirdikleri tehdit ve hakaret suçlarına ilişkin mahkemeye karşı yargı sürecinin temyiz edilmesinin gerekliliği ve uzlaşma başvurusu görüşülmekteydi. (2) Asliye Ceza Mahkemesi, tehdit suçundaki uzlaşma şartını kabul ederken hakaret suçunda uzlaşma yapılmasını önerdi; dosya kararını bozup bu konuda yeniden yargılamaya geçirmeye karar verdi.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR: Tehdit, hakaret
HÜKÜMLER: Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, sanık ...'nın yüze karşı tefhim yapıldığında cezaevinde olduğunun ve yasa yolu bildiriminin de CMK'nın 263. maddesine göre gerçekleştirileceği belirtilmediğinin anlaşılması karşısında, sanığın temyiz isteminin öğrenme üzerine süresinde olduğu kabul edilerek dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; 1) Tehdit suçu bakımından, 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu; hakaret suçu yönünden ise, uzlaşma önerisinin yapıldığı tarihte 5271 sayılı CMK'nın 253/3. maddesinde engel bulunduğu gözetilerek, yeni düzenleme karşısında bu suç yönünden de uzlaşma önerisinde bulunulması gerektiği anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması, 2) Kabule göre de; Dosya içerisinde yer alan adli sicil kaydına, tekerrüre esas alınan Sakarya 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 2011/477 Esas ve 2013/432 Karar sayılı ilamın, kesinleşme tarihinin suç tarihinden sonra olması nedeniyle, tekerrür uygulamasına dayanak oluşturamayacağının gözetilmemesi; Bozmayı gerektirmiş, O Yer Cumhuriyet Savcısı ve sanık ...'nın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, iki numaralı bozma nedeni hariç diğer yönleri incelenmeksizin HÜKÜMLERİN 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 16/04/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇLAR: Tehdit, hakaret
HÜKÜMLER: Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, sanık ...'nın yüze karşı tefhim yapıldığında cezaevinde olduğunun ve yasa yolu bildiriminin de CMK'nın 263. maddesine göre gerçekleştirileceği belirtilmediğinin anlaşılması karşısında, sanığın temyiz isteminin öğrenme üzerine süresinde olduğu kabul edilerek dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; 1) Tehdit suçu bakımından, 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu; hakaret suçu yönünden ise, uzlaşma önerisinin yapıldığı tarihte 5271 sayılı CMK'nın 253/3. maddesinde engel bulunduğu gözetilerek, yeni düzenleme karşısında bu suç yönünden de uzlaşma önerisinde bulunulması gerektiği anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması, 2) Kabule göre de; Dosya içerisinde yer alan adli sicil kaydına, tekerrüre esas alınan Sakarya 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 2011/477 Esas ve 2013/432 Karar sayılı ilamın, kesinleşme tarihinin suç tarihinden sonra olması nedeniyle, tekerrür uygulamasına dayanak oluşturamayacağının gözetilmemesi; Bozmayı gerektirmiş, O Yer Cumhuriyet Savcısı ve sanık ...'nın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, iki numaralı bozma nedeni hariç diğer yönleri incelenmeksizin HÜKÜMLERİN 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 16/04/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.