Yargıtay 4. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2017/18923 K.2018/18582
Özet: Uyuşmazlık, sanığın tehdit, hakaret ve kasten yaralama suçlarından yargılandığı ve yerel mahkemede hapis mahkumiyetine karar verildiği süreçten ibaret; mahkeme, yeni kanun düzenlemelerine göre suçların uzlaştırma kapsamına dahil edilip edilmediğini değerlendirerek, hukuki hatalar nedeniyle kararı bozmuş ve dosyayı esas mahkemeye göndererek yeni yargılama yapılmasını emredmiştir.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR: Tehdit, hakaret, kasten yaralama
HÜKÜMLER: Mahkumiyet
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
Sanığın adli sicil kaydındaki Yenihisar Sulh Ceza Mahkemesinin 2010/700 Esas, 2011/255 Karar sayılı ilamında sanık hakkında doğrudan 3.000 TL adli para cezasına hükmedilmişse de hüküm tarihinin 07/04/2011 olması nedeniyle verilen 3.000 TL adli para cezasına ilişkin mahkumiyet hükmünün tekerrüre esas olduğu gözetilmemiş ise de; aleyhe temyiz olmadığından bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.
Ancak;
1) 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaştırma hükümlerinin yeniden düzenlenmesi, sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunması, hakaret ve kasten yaralama suçlarının ise, suç tarihi itibariyle 5271 sayılı CMK’nın 253/3-son cümlesi uyarınca tehditle birlikte işlenmesi nedeniyle uzlaşma kapsamında bulunmadığının anlaşılması ve yeni düzenleme karşısında, hakaret ve kasten yaralama suçu yönünden de uzlaştırma önerisinde bulunulmasının gerektiği anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre anığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,
2) Kabule göre de;
TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun seçimlik ceza içermemesi karşısında, sanık hakkında tehdit suçundan hüküm kurulurken "Sanığın cezasının tayinini de seçimlik cezalardan hapis cezasının tercih edilmiş olması sebebiyle 5237 ayılı TCK'nın 50/2. maddesi gereğince yasal şartları oluşmadığı" şeklinde yasal olmayan gerekçeyle sanık hakkında TCK 50. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, 2 nolu bozma nedeni hariç HÜKÜMLERİN 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 31/10/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇLAR: Tehdit, hakaret, kasten yaralama
HÜKÜMLER: Mahkumiyet
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
Sanığın adli sicil kaydındaki Yenihisar Sulh Ceza Mahkemesinin 2010/700 Esas, 2011/255 Karar sayılı ilamında sanık hakkında doğrudan 3.000 TL adli para cezasına hükmedilmişse de hüküm tarihinin 07/04/2011 olması nedeniyle verilen 3.000 TL adli para cezasına ilişkin mahkumiyet hükmünün tekerrüre esas olduğu gözetilmemiş ise de; aleyhe temyiz olmadığından bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.
Ancak;
1) 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaştırma hükümlerinin yeniden düzenlenmesi, sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunması, hakaret ve kasten yaralama suçlarının ise, suç tarihi itibariyle 5271 sayılı CMK’nın 253/3-son cümlesi uyarınca tehditle birlikte işlenmesi nedeniyle uzlaşma kapsamında bulunmadığının anlaşılması ve yeni düzenleme karşısında, hakaret ve kasten yaralama suçu yönünden de uzlaştırma önerisinde bulunulmasının gerektiği anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre anığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,
2) Kabule göre de;
TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun seçimlik ceza içermemesi karşısında, sanık hakkında tehdit suçundan hüküm kurulurken "Sanığın cezasının tayinini de seçimlik cezalardan hapis cezasının tercih edilmiş olması sebebiyle 5237 ayılı TCK'nın 50/2. maddesi gereğince yasal şartları oluşmadığı" şeklinde yasal olmayan gerekçeyle sanık hakkında TCK 50. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, 2 nolu bozma nedeni hariç HÜKÜMLERİN 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 31/10/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.