Yargıtay 4. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2017/17663 K.2018/11914
Özet: (1) Mahkeme, 2017/17663 ve 2018/11914 numaralı tazminat davalarında, sanığın tehdit ve yaralama suçlarından dolayı hükümleşmesi kararının eksik inceleme ve yetersiz gerekçe ile verildiğini temyiz etmiştir. (2) Temyiz mahkemesi, kararın boşlaştırılmasına ve dosyanın esas/mahkeme birincisine gönderilmesine karar vererek, sanığın lehine yeniden inceleme yapılmasını yönlendirmiştir.
MAHKEMESİ: Sulh Ceza Mahkemesi
SUÇLAR: Tehdit, yaralama
HÜKÜMLER: Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak; 1-Sanığın, mağdurlara karşı yaralama eylemini ikrar edip tehdit suçlamasını kabul etmemesi karşısında, olay sırasında evde bulunduğu anlaşılan mağdurların annelerinin duruşmaya çağrılarak tanık sıfatıyla beyanı alındıktan sonra, sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden ve tehdit eyleminin ne şekilde sübuta erdiği açıklanmadan eksik inceleme ve yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması, 2-Sanığın, mağdurlara yönelik yaralama eylemini silahtan sayılan sopa ile gerçekleştirdiğinin iddia edilmesi karşısında, dosyada mevcut adli raporlar ve mağdurların beyanları da değerlendirilmek suretiyle, TCK’nın 86/3-e maddesinin uygulanma koşullarının oluşup oluşmadığının tartışılmaması, 3-Kabule göre de; a-Tehdit suçundan hüküm kurulurken cezanın alt sınırdan belirlenmesine karşın; farklı bir gerekçe gösterilmeksizin, yaralama suçlarından alt sınırdan ayrılarak ceza tayin edilmesi suretiyle çelişkiye yol açılması, b-TCK’nın 58. maddesi uygulanırken, 5275 sayılı Kanunun 108/2. maddesi uyarınca en ağır cezayı içeren mahkumiyetin tekerrüre esas alınması gerektiği düşünülmeden, birden fazla hükümlülük içeren ilamın bütünüyle tekerrüre esas alınması, c-Anayasa Mahkemesi'nin karar tarihinden sonra 24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı TCK'nin 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararın gözetilmesinde zorunluluk bulunması, Bozmayı gerektirmiş, O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, HÜKÜMLERİN 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 19/06/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇLAR: Tehdit, yaralama
HÜKÜMLER: Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak; 1-Sanığın, mağdurlara karşı yaralama eylemini ikrar edip tehdit suçlamasını kabul etmemesi karşısında, olay sırasında evde bulunduğu anlaşılan mağdurların annelerinin duruşmaya çağrılarak tanık sıfatıyla beyanı alındıktan sonra, sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden ve tehdit eyleminin ne şekilde sübuta erdiği açıklanmadan eksik inceleme ve yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması, 2-Sanığın, mağdurlara yönelik yaralama eylemini silahtan sayılan sopa ile gerçekleştirdiğinin iddia edilmesi karşısında, dosyada mevcut adli raporlar ve mağdurların beyanları da değerlendirilmek suretiyle, TCK’nın 86/3-e maddesinin uygulanma koşullarının oluşup oluşmadığının tartışılmaması, 3-Kabule göre de; a-Tehdit suçundan hüküm kurulurken cezanın alt sınırdan belirlenmesine karşın; farklı bir gerekçe gösterilmeksizin, yaralama suçlarından alt sınırdan ayrılarak ceza tayin edilmesi suretiyle çelişkiye yol açılması, b-TCK’nın 58. maddesi uygulanırken, 5275 sayılı Kanunun 108/2. maddesi uyarınca en ağır cezayı içeren mahkumiyetin tekerrüre esas alınması gerektiği düşünülmeden, birden fazla hükümlülük içeren ilamın bütünüyle tekerrüre esas alınması, c-Anayasa Mahkemesi'nin karar tarihinden sonra 24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı TCK'nin 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararın gözetilmesinde zorunluluk bulunması, Bozmayı gerektirmiş, O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, HÜKÜMLERİN 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 19/06/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.