Yargıtay 4. Ceza Dairesi Ceza Hukuku · ön sınıflandırma
Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2017/17 K.2020/16353
Özet: Uyuşmazlık, İstanbul 79. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 15/01/2015 tarihli kararı ve Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 25.11.2014 tarihli kararına ilişkin direnme ve bozma işlemlerinin uygunluğu üzerine yapılmıştır. Mahkeme, CMK 309/5 maddesine uygun olarak dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kurulu'na gönderilmesine karar verip, mevcut kararın devamını sağlayarak önceki hükmün aynısı olarak kesin nitelikteki adli para cezalarını onaylamıştır.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ: Hakaret
HÜKÜMLER: Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, 02.12.2016 gün ve 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 38. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanuna; "(1) Bölge adliye mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce verilen kararlarla ilgili Yargıtay ceza daireleri tarafından verilen bozma kararları üzerine mahkemelerce verilen direnme kararları, kararına direnilen daireye gönderileceğinin belirtilmiş olması nedeniyle, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nca Dairemize gönderilen dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Yargıtay 4. Ceza Dairesince 15/01/2015 tarihinde İstanbul 79. Asliye Ceza Mahkemesinin sanık hakkında hükmettiği kesin nitelikteki adli para cezaları hakkında kanun yararına bozma kararı veridiği, verilen karar üzerine dosyayı tekrar ele alan yerel mahkemenin CMK'nın 309/5. maddesine aykırı şekilde direnme kararı vererek önceki hükmün aynısı olacak şekilde kesin nitelikteki adli para cezalarına hükmettiği anlaşılmakla; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 25.11.2014 tarih, 2013/7-296 Esas ve 2014/516 Karar sayılı kararına göre; CMK'nun 309. maddesinin 5. fıkrasında “Bu madde uyarınca verilen bozma kararına karşı direnilemez” hükmü getirilmiştir; ancak CMK'nun 309/5. maddesindeki açık hükme rağmen, direnilmesi mümkün olmayan kanun yararına bozma kararlarına karşı direnilmesine karar verilmesi halinde bu kararların Ceza Genel Kurulunca incelenmesi gerektiğininin anlaşılması karşısında; Dosya içeriği ve CMK'nın 309/5. maddesine göre direnme kararı yerinde görülmediğinden, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 25.11.2014 tarih, 2013/7-296 Esas ve 2014/516 Karar sayılı kararı gereğince direnme konusunda karar verilmek üzere dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kuruluna GÖNDERİLMESİNE, 16/11/2020 gününde oy birliği ile karar verildi.
HÜKÜMLER: Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, 02.12.2016 gün ve 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 38. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanuna; "(1) Bölge adliye mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce verilen kararlarla ilgili Yargıtay ceza daireleri tarafından verilen bozma kararları üzerine mahkemelerce verilen direnme kararları, kararına direnilen daireye gönderileceğinin belirtilmiş olması nedeniyle, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nca Dairemize gönderilen dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Yargıtay 4. Ceza Dairesince 15/01/2015 tarihinde İstanbul 79. Asliye Ceza Mahkemesinin sanık hakkında hükmettiği kesin nitelikteki adli para cezaları hakkında kanun yararına bozma kararı veridiği, verilen karar üzerine dosyayı tekrar ele alan yerel mahkemenin CMK'nın 309/5. maddesine aykırı şekilde direnme kararı vererek önceki hükmün aynısı olacak şekilde kesin nitelikteki adli para cezalarına hükmettiği anlaşılmakla; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 25.11.2014 tarih, 2013/7-296 Esas ve 2014/516 Karar sayılı kararına göre; CMK'nun 309. maddesinin 5. fıkrasında “Bu madde uyarınca verilen bozma kararına karşı direnilemez” hükmü getirilmiştir; ancak CMK'nun 309/5. maddesindeki açık hükme rağmen, direnilmesi mümkün olmayan kanun yararına bozma kararlarına karşı direnilmesine karar verilmesi halinde bu kararların Ceza Genel Kurulunca incelenmesi gerektiğininin anlaşılması karşısında; Dosya içeriği ve CMK'nın 309/5. maddesine göre direnme kararı yerinde görülmediğinden, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 25.11.2014 tarih, 2013/7-296 Esas ve 2014/516 Karar sayılı kararı gereğince direnme konusunda karar verilmek üzere dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kuruluna GÖNDERİLMESİNE, 16/11/2020 gününde oy birliği ile karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.