Yargıtay 4. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2016/9610 K.2020/7357
Özet: Korumalı hakaret, mala zarar verme ve tehdit suçlarından hüküm giymiş sanığın temyiz kuralları çerçevesinde İDA 5320 sayılı Kanun ve CMK 317, 231 ve TCK 29 maddesi bağlamında ele alındıktan sonra, mahkeme sanığın temyiz isteğini reddederek veri, 18/06/2020 tarihli rüzgar bölümleriyle son buldu.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR: Tehdit, hakaret, mala zarar verme
HÜKÜMLER: Mahkumiyet
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
A- Sanık hakkında hakaret ve mala zarar verme suçlarına ilişkin kararda öngörülen cezaların nitelik ve niceliklerine göre, verildiği tarih itibariyle hükümlerin temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca sanığın TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,
B- Sanık hakkında tehdit suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyize gelince;
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde yerinde görülmemiştir. Ancak;
1) Suç tarihinde sabıkasız olan, dosyaya yansıyan somut olumsuz tutum ve davranışı belirlenmeyen, yüklenen suçları ikrar ederek yargılamaya yardımcı olan sanık hakkında, dosya kapsamına ve sanığın durumuna uygun düşmeyen gerekçelerle CMK’nın 231. maddesinin uygulanmaması,
2) Kabule görede; sanığın savunmalarında, gürültü yapılması konusundan çıkan tartışmada katılanın da kendisine hakaret ettiğini iddia etmesi karşısında, sanık hakkında TCK’nın 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükmünün uygulaması gerektiğinin gözetilmemesi,
Kanuna aykırı ve sanık ...’in temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 18/06/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇLAR: Tehdit, hakaret, mala zarar verme
HÜKÜMLER: Mahkumiyet
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
A- Sanık hakkında hakaret ve mala zarar verme suçlarına ilişkin kararda öngörülen cezaların nitelik ve niceliklerine göre, verildiği tarih itibariyle hükümlerin temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca sanığın TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,
B- Sanık hakkında tehdit suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyize gelince;
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde yerinde görülmemiştir. Ancak;
1) Suç tarihinde sabıkasız olan, dosyaya yansıyan somut olumsuz tutum ve davranışı belirlenmeyen, yüklenen suçları ikrar ederek yargılamaya yardımcı olan sanık hakkında, dosya kapsamına ve sanığın durumuna uygun düşmeyen gerekçelerle CMK’nın 231. maddesinin uygulanmaması,
2) Kabule görede; sanığın savunmalarında, gürültü yapılması konusundan çıkan tartışmada katılanın da kendisine hakaret ettiğini iddia etmesi karşısında, sanık hakkında TCK’nın 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükmünün uygulaması gerektiğinin gözetilmemesi,
Kanuna aykırı ve sanık ...’in temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 18/06/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.