Yargıtay 4. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2016/7218 K.2020/5745
Özet: Uyuşmazlık, kasten yaralama, tehdit ve hakaret suçlarıyla ilgili sanıkların denetimindeki yargılamalardan bağımsız olarak, mahkumiyet, beraat ve temyiz reddi kararlarının gerekçelerinin incelenmesini içerir. Mahkeme, yerel mahkeme kararlarını kanuna uygun görerek temyiz başvurularını reddetti ve ilgili kararları onaylayarak, dosyanın esas mahkemeye devam etmesini kararlaştırdı.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR: Tehdit, hakaret, yaralama
HÜKÜMLER: Beraat, mahkumiyet, temyiz isteğinin reddi
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
1-Sanıklar ..., ..., ... hakkında kasten yaralama eylemlerinden kurulan kararlarda öngörülen cezaların nitelik ve niceliğine göre, verildiği tarih itibariyle hükümlerin temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca katılan ...'ın TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,
2- Sanık ... hakkında kasten yaralama suçuna ilişkin kararda öngörülen cezanın nitelik ve niceliğine göre hükmün temyiz edilemez olması nedeniyle yerel Mahkemece verilen temyiz isteğinin reddine dair karara karşı yapılan itirazın, REDDİNE, yerel Mahkemenin redde ilişkin kararın ONANMASINA,
3- Sanıklar ..., ... ve ... hakkında birlikte tehdit eyleminden verilen beraat kararlarının temyizinde;
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
Eylemlere ve yükletilen suçlara yönelik katılan ...'ın temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,
4- Sanıklar ..., ... ve ... hakkında hakaret eylemlerinden verilen ceza verilmesine yer olmadığına ilişkin hükümlerin temyizine gelince,
02/12/2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanıklara isnat edilen bu suç önceden de uzlaşma kapsamında ise de, suç tarihi itibariyle 5271 sayılı CMK’nın 253/3-son cümlesi uyarınca tehditle birlikte işlenmesi nedeniyle uzlaşma kapsamında bulunmadığının anlaşılması ve tehdit suçundan beraat kararı verilmesi karşısında, hakaret suçunun uzlaşmaya tabi hale geldiği gözetilerek, CMK'nın 253 ve 254. maddeleri uyarınca uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Kanuna aykırı, katılan ...'ın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, HÜKÜMLERİN 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 04/06/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇLAR: Tehdit, hakaret, yaralama
HÜKÜMLER: Beraat, mahkumiyet, temyiz isteğinin reddi
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
1-Sanıklar ..., ..., ... hakkında kasten yaralama eylemlerinden kurulan kararlarda öngörülen cezaların nitelik ve niceliğine göre, verildiği tarih itibariyle hükümlerin temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca katılan ...'ın TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,
2- Sanık ... hakkında kasten yaralama suçuna ilişkin kararda öngörülen cezanın nitelik ve niceliğine göre hükmün temyiz edilemez olması nedeniyle yerel Mahkemece verilen temyiz isteğinin reddine dair karara karşı yapılan itirazın, REDDİNE, yerel Mahkemenin redde ilişkin kararın ONANMASINA,
3- Sanıklar ..., ... ve ... hakkında birlikte tehdit eyleminden verilen beraat kararlarının temyizinde;
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
Eylemlere ve yükletilen suçlara yönelik katılan ...'ın temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,
4- Sanıklar ..., ... ve ... hakkında hakaret eylemlerinden verilen ceza verilmesine yer olmadığına ilişkin hükümlerin temyizine gelince,
02/12/2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanıklara isnat edilen bu suç önceden de uzlaşma kapsamında ise de, suç tarihi itibariyle 5271 sayılı CMK’nın 253/3-son cümlesi uyarınca tehditle birlikte işlenmesi nedeniyle uzlaşma kapsamında bulunmadığının anlaşılması ve tehdit suçundan beraat kararı verilmesi karşısında, hakaret suçunun uzlaşmaya tabi hale geldiği gözetilerek, CMK'nın 253 ve 254. maddeleri uyarınca uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Kanuna aykırı, katılan ...'ın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, HÜKÜMLERİN 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 04/06/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.